Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010


Beauty and Brains.
Beauty and Brains, from British filmmaker Catherine Donaldson, documents talent contests in Nepal that feature third gender or Meti participants, individuals who are categorized (by their will or by social consensus) as neither male nor female. Filmed in 2008, the contests were held with the purpose of achieving equal rights and opportunities for Nepalese third gender communities and of preventing and controlling HIV/AIDS, a growing epidemic in South East Asia.
* * * * * * * * * *
From Ms. Donaldson:
"To be third-gender in Nepal means a choice of three careers; giving blessing at weddings, begging or prostitution. They are excluded from family and school, are prey to security forces, blackmail and sexual abuse. However, as Nepal attempts to write a new constitution there is a chance of change. In order to be heard above the clamour and civil unrest, the third-genders with Sunil Pant and the Blue Diamond Society embarked on the Beauty and Brains Talent Contest. This is the story of a community gaining the confidence to confront prejudice and tell society they are natural human beings."
[μέσω του gay persons of color.]


from the album Commisioned music (1995).

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της ILGA-Europe.
Lithuanian Parliament: ready to adopt anti-gay law proposals till the end of the year?
Press release from LGL - Lithuanian Gay League.
Vilnius, LITHUANIA 29/09/2010

On September 23, the Lithuanian parliament (Seimas) adopted its autumn agenda, preparing to debate and come to a final decision regarding the legislative amendments which would criminalize the “promotion of homosexual relations in public places.” These amendments have the potential to go into effect as early as December 2010.
“Any move by the Lithuanian parliament to criminalize the promotion of homosexuality would violate the country’s international obligations to uphold freedom of expression and fight discrimination“, Amnesty International warned last year as Lithuanian parliament accepted the submission of these legislative amendments for consideration.
This first stage of the Lithuanian legal procedure – the submission of the project – has now been completed. There are two further stages for the Lithuanian parliament to take following today’s legal actions that could put these proposed amendments into effect. The first is for the Committees and Commissions to consider and deliberate over these proposed amendments. If this stage is successful, the final step will be a final vote of the members of parliament regarding the adoption of these amendments.
The legislative amendments which would criminalise the “promotion of homosexual relations in public places” are included within a larger agenda that includes other legislative amendments, which makes this a very dangerous legal situation. With other important issues at the forefront of the autumn agenda, there is a serious risk that the Lithuanian parliament members will not dedicate enough time to the consideration of these proposed amendments in particular. Grave consequences may result from the fact that these amendments appear within the same legal block as the other amendments. Parliamentarians will have to weigh in carefully on these specific discriminatory amendments, and consider them separately and fairly, in order to keep them from passing with other amendments included in this legal block.
The two legislative amendments that descriminate against homosexuals that are up for consideration include:
A new Article 310(1) in the Penal Code entitled “Promotion of homosexual relations in public places,” which states that “a person promoting homosexual relations in public places is committing a criminal offense which is punishable with community work or a fine or imprisonment.” The offence can also be committed by legal persons.
A new Article 214(30) in the Administrative Code, entitled “Promotion of homosexual relations or financing of promotion in public places,” which states that “the promotion of homosexual relations or financing of the promotion in public places is to be punished by a fine from one thousand to five thousand litas.”
If these amendments are ultimately adopted, the Lithuanian government will have the authority to prosecute on an extremely wide variety of actions and activities. These actions include, but are not limited to, campaigning on human rights issues relating to sexual orientation and gender identity, providing sexual health information to LGBT people or the organization of gay film festivals, and organizing and/or attending Pride events.
“We are deeply concerned that the proposed amendments to the Criminal and the Administrative Codes will violate the human rights of freedom of expression and assembly, and will heighten the levels of inequality and discrimination of LGBT people in Lithuania.” – said Vladimir Simonko, Chairman of the Lithuanian Gay League (LGL).
“The consideration of these proposed ammendments exemplifies the continuous process of the institutionalization of homophobia in Lithuania. It first began with the discriminatory Law on the Protection of Minors against the Detrimental Effect of Public Information, legally adopted in March this year. We had to struggle for our right to hold a peaceful Pride event this past May following this legal action, as Prosecutor General and 53 parliamentarians turned to the court to ban the event. Unfortunately, these new amendments go even further, as they would criminalize almost any public expression or dissemination of information about homosexuality. Instead of moving forward to protect and ensure human rights and equality for all, the Lithuanian government is ready and willing to violate its international oblig ations and to go back to the year 1993, when homosexual activities were considered criminal conduct“ – Vladimir Simonko added.
“It is hard to believe that a member of the European Union should even be considering the adoption of such legislation”, said Nicola Duckworth, Europe and Central Asia Programme Director, Amnesty International, last year.

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010




Guilty of Being Gay.
This film is not new - it was made in 2008 - but has only just been uploaded to the Internet by the Australian Refugee Film Festival. It features interviews with lawyers and activists. It also interviews a lesbian woman seeking asylum from Sierra Leone whose family pursued her through four African countries as well as Moses Kayiza from Uganda and an activist who supported him who explains the difficulties involved in Moses telling his story, which involved torture and sexual violence. Although much has changed because of the July 2010 Supreme Court decision, much has not. The film talks about the cruelty involved in being given five years 'leave to remain'.

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της ILGA-Europe.
Latvian Prime Minister supports registered partnership for same-sex couples.
Valdis Dombrovskis, current Prime Minister of Latvia, believes that same-sex couples should be able to register their relationships and property status.
Such view was expressed by the Latvian Prime Minister during the video chat with ‘Unity’ when a question on same-sex marriage was asked. At the same time prime Minister said that ‘Unity’ will not come out with proposals for same-sex marriage. “Marriage is a union between a man and a woman”, said Prime Minister. However, ‘Unity’ is prepared to discuss a possibility and support a proposal for legal regulations of civil status and property for same-sex couples.
‘Unity’ is a platform of three centre-right parties in Latvia which came together prior to parliamentary election in Latvia on 2 October 2010.
Original source: http://www2.la.lv/lat/sodienas_zinas/?doc=8863

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010


The Descendents - Kabuki Girl

+ The Descendents - Hope?

[album: Milo goes to college.]


Αντιγράφω από το Βήμα.
Νίκι Βεντόλα: «Είμαι αριστερός, γκέι και θέλω να γίνω πρωθυπουργός»
ΡΩΜΗ - «Είμαι ομοφυλόφιλος και σκοπεύω να διεκδικήσω την πρωθυπουργία. Υπήρξαν και άλλοι γκέι πρωθυπουργοί στην Ιταλία...». Τάδε έφη ο αριστερός περιφερειάρχης της Απουλίας Νίκι Βέντολα, ο οποίος ανακοίνωσε από τηλεοράσεως την πρόθεσή του να διεκδικήσει το χρίσμα του υποψήφιου πρωθυπουργού της Κεντροαριστεράς.
Στη συνέντευξη που έδωσε σε σατιρική εκπομπή του τηλεοπτικού ομίλου Μediaset (ιδιοκτησίας του μεγιστάνα πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι ) ο 52χρονος πολιτικός διαβεβαίωσε ότι σε περίπτωση εκλογής του η πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησής του θα είναι «η κατάργηση των διαφόρων μορφών της έκτακτης απασχόλησης» .
Στην ερώτηση του παρουσιαστή της εκπομπής αν, για να κερδίσει τις εκλογές, θα ήταν διατεθειμένος να βγάλει το μικρό σκουλαρίκι που φοράει στο αριστερό αφτί, ο κ. Βέντολα απάντησε: «Οχι, διότι κάτι τέτοιο θα αλλοίωνε την ταυτότητά μου με ένα είδος περίεργου αντι-καμουφλάζ. Βλέπετε, είμαι το κομμάτι που λείπει για να ολοκληρωθεί επιτυχώς το παζλ της Κεντροαριστεράς».
«Ο κόσμος μας, ευρισκόμενος σε απόγνωση λόγω του Μπερλουσκόνι, είναι έτοιμος να αγκαλιάσει την οποιαδήποτε... Μαντόνα» σχολίασε με ειρωνεία στα όρια του ρατσισμού ο Πιέρο Φασίνο, νυν στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος (Ρd) και πρώην εθνικός γραμματέας των Δημοκρατών της Αριστεράς (DS).
Στην πιο κρίσιμη ερώτηση για τους τηλεθεατές της εκπομπής, αν από τους πρωθυπουργούς της Ιταλίας των τελευταίων 60 ετών υπήρξε κάποιος που ήταν ομοφυλόφιλος, ο περιφερειάρχης της Απουλίας απάντησε καταφατικά, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά να τον κατονομάσει. «Ασφαλώς και υπήρξε γκέι πρωθυπουργός στην Ιταλία, χριστιανοδημοκρατικής ταυτότητας, αλλά δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αποκαλύψω το όνομά του» είπε.
Ο Βέντολα είναι επικεφαλής του μικρού αριστερού κόμματος «Αριστερά και Ελευθερία». Επανεξελέγη για δεύτερη φορά περιφερειάρχης της Απουλίας (σ.σ.: της νότιας ιταλικής περιφέρειας με πρωτεύουσα το Μπάρι), γεγονός το οποίο θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία, διότι στις εκλογές για το χρίσμα του υποψήφιου περιφερειάρχη των προοδευτικών κατάφερε να υπερισχύσει του ανθυποψηφίου του, τον οποίο υποστήριζε ο ισχυρός άνδρας του Δημοκρατικού Κόμματος και πρώην πρωθυπουργός Μάσιμο ντ΄ Αλέμα.
Με σημαία το σύνθημα «δουλειά για όλους», ο Βέντολα ζητεί τώρα να γίνουν σύντομα οι προκριματικές εκλογές για την ανάδειξη του υποψήφιου πρωθυπουργού όλης της Κεντροαριστεράς και δηλώνει βέβαιος ότι μπορεί να τις κερδίσει επ΄ αγαθώ της παράταξης και της ιταλικής κοινωνίας.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο γκέι περιφερειάρχης κατέχει ήδη ένα ρεκόρ: οι επαφές στην προσωπική σελίδα του στο Facebook ξεπέρασαν πρόσφατα τις 230.000, τη στιγμή που ο Καβαλιέρε μετράει «μόνο» 227.000 ψηφιακούς «φίλους».


Η έκθεση „Different families, same love“, βρίσκεται στην δεύτερη στάση της μετά το Europride που έγινε στην Βαρσοβία τον Ιούλιο. Η έκθεση αυτή που συμπεριλαμβάνει 12 φωτογραφίες θα πραγματοποιηθεί στις 15 Οκτωβρίου στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας με την ευκαιρία του Filmový festival inakosti, δηλαδή του Gay & Lesbian Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σλοβακίας.

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Ilga-Europe.
LGBT family exhibition in Bratislava
The 12 images of the exhibition summarises the challenges LGBT families face in Europe due to the lack of legal recognition and highlight the positive development in the continent. In Slovakia LGBT families and their children are not legally recognised and do not have any protections of the law. And neither joint nor second parent adoption is available to same-sex couples in Slovakia. The aim of the exhibition is to expose the type of discrimination that these families face, and by doing this challenge the social acceptance of the situation.
ILGA-Europe together with the Slovakian member organisation, Iniciatíva Inakosť, is organising the exhibition in Bratislava during the local LGBT film festival, Filmový festival inakosti. The film festival will be held from 29 September to 5 October 2010 in the Slovak capital Bratislava and several festival screening will take place in two other cities, Košice and Vrútky. It is also organised by Iniciatíva Inakosť together with a team of dedicated volunteers.
The Exhibition will be displayed in the lobby of the Faculty of Philosophy at the University of Bratislava (Právnická fakulta UK Bratislava, Šafárikovo námestie 6) from the 22 September to the 15 October.
Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε πιέζοντας εδώ.

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Ευρωκοινοβουλίου.
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-6222/2010
προς την Επιτροπή
Άρθρο 117 του Κανονισμού
Bernd Posselt (PPE)
Θέμα: Σεμινάριο για τα δικαιώματα των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τρανσεξουαλικών ατόμων (ΛΟΑΤ)

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων διοργανώνει με διάφορους εταίρους από τις 7 μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2010 στη Φλωρεντία το σεμινάριο "European Training for Lawyers on LGBT Rights" (Ευρωπαϊκή κατάρτιση για δικηγόρους σχετικά με τα δικαιώματα των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τρανσεξουαλικών ατόμων – ΛΟΑΤ). Ποιο είναι το κόστος αυτού του μέτρου; Ποιος εξασφαλίζει την απόλυτη ιδεολογική ουδετερότητα του προγράμματος και εγγυάται ότι δεν ξεφεύγει από το πλαίσιο που καθορίστηκε από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τους νόμους κατά των διακρίσεων (αρχή της επικουρικότητας, ορισμός του γάμου και της οικογένειας αποκλειστικά από τα κράτη μέλη κλπ.); Σχεδιάζονται παρόμοια σεμινάρια για το θέμα των διακρίσεων λόγω θρησκείας (χριστιανοφοβία, ισλαμοφοβία, αντισημιτισμός κλπ.); Τι πιστεύει σχετικά με αυτά τα σημεία η Επιτροπή, ως χρηματοδότρια και θεματοφύλακας των Συνθηκών;
Η ερώτηση απαντήθηκε από την κυρία Reding για λογαριασμό της Επιτροπής. Την αντιγράφω.

Answer given by Ms Reding
on behalf of the Commission
The European Union Agency for Fundamental Rights (FRA) is an independent organ from the Commission, which bears no responsibility for the daily management of the Agency's tasks. The Commission has requested the Agency to provide it with a reply to the question tabled by the Honourable Member. The Agency's reply will be transmitted by the Commission to the Honourable Member as soon as possible.
The Commission recalls that, pursuant to Council Regulation 168/2007 of 15 February 2007 , the Agency for Fundamental Rights is also tasked with raising public awareness of fundamental rights. According to the said Regulation, the Agency must carry out its activities within the competencies of the Union as laid down in the EU Treaties.
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το σεμινάριο αυτό πιέζοντας εδώ.

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010


Beautiful Boxer.
Director: Ekachai Uekrongtham.
Actors: Asanee Suwan (Nong Toom), Sorapong Chatree (Pi Chart), Orn-Anong Panyawong (Madre de Nong), Kyoko Inoue (Kyoko), Sitiporn Niyom (Nat), Yuka Hyodo (Fan), Keagan Kang (Jack), Nukkid Boonthong (Padre de Nong).
Origin: Thailand
Beautiful Boxer is a Thai biographical sports film by Singapore-based director Ekachai Uekrongtham. It tells the life story of Nong Thoom, a famous kathoey (trans woman), Muay Thai fighter, actress and model. She was portrayed by male kickboxer Asanee Suwan. There was controversy in Thailand about the full-frontal male nudity in this film. For Thailand, the nudity was cut.
Awards and nominations:
- Torino International Gay & Lesbian Film Festival – Best Feature Film, winner (2004)
- Thailand National Film Association Awards – Best Actor Asanee Suwan, winner
- Best Makeup Kraisorn Sampethchareon, winner (2004)
- San Sebastián International Film Festival – Sebastian Award, winner (2004)
- Milan International Lesbian and Gay Film Festival – Best Film, winner (2004)
- Outfest Achievement Award – Outstanding Emerging Talent, Ekachai Uekrongtham (2004)
- GLAAD Media Awards – Outstanding Film - Limited Release, nominated (2006)

Στο παρακάτω η ηρωίδα της ταινίας μας μιλά για την ζωή της και την ταινία.

* Μπορείτε να δείτε την ταινία πιέζοντας εδώ.

** Ιστοσελίδα: http://www.beautifulboxer-themovie.com/


Αντιγράφω από το Βήμα.
Δεν πέρασε από τη Γερουσία των ΗΠΑ πρόταση για ανοιχτή θητεία των γκέι στρατιωτών.
Χωρίς η πρόταση να συγκεντρώσει την απαιτούμενη αυξημένη πλειοψηφία, η Γερουσία των ΗΠΑ δεν θα ανοίξει το διάλογο για κατάργηση του νόμου που εμποδίζει σε ομοφυλόφιλους να υπηρετούν ανοιχτά στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Συγκεκριμένα, η πρόταση συγκέντρωσε 56 ψήφους υπέρ και 43 κατά, δεν είχε δηλαδή την απαραίτητη πλειοψηφία των 60 ψήφων για να προχωρήσει η εξέτασή της.
Ψηφίστηκε μόνο από τους Δημοκρατικούς αν και δύο έδωσαν αρνητική ψήφο· μία γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων που δήλωνε ότι θα ψηφίσει υπέρ, απέσυρε τελικά τη στήριξή της.
Η άρση απαγόρευσης θητείας για τους γκέι είχε προταθεί επί προεδρίας Κλίντον, αλλά συνάντησε αντιδράσεις που οδήγησαν τελικά στη συμβιβαστική πολιτική «don't ask, don't tell» (οι αρμόδιοι δεν ρωτούν, οι στρατιωτικοί δεν το δηλώνουν).
Ωστόσο, οι ομοφυλόφιλοι μπορεί να τιμωρηθούν με απόταξη αν αποκαλύψουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.
Η εξέλιξη στη Γερουσία, υπογραμμίζουν οργανώσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, σημαίνει ότι χάθηκε μία ευκαιρία για την αλλαγή του νόμου.
Αν μάλιστα οι Δημοκρατικοί χάσουν έδαφος κατά τις εκλογές του Νοεμβρίου, οι πιθανότητες αλλαγής θα γίνουν ακόμα λιγότερες.
Το νομοσχέδιο μπορεί να εισαχθεί και πάλι στις αρχές Δεκεμβρίου.
Αναλυτές προσθέτουν ότι οι Δημοκρατικοί δεν εργάστηκαν εντατικά για την αλλαγή του νόμου, παρά την υποστήριξη του προέδρου Ομπάμα.
Το Πεντάγωνο πρέπει να ολοκληρώσει μέχρι την 1η Δεκεμβρίου το πόρισμά του για το θέμα της άρσης της απαγόρευσης, όπως ζήτησε ο υπουργός Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς.
* Παράλληλα, η Γερουσία ενέκρινε τον αμυντικό προϋπολογισμό για το 2011, ύψους 726 δισ. δολαρίων.
Οι Δημοκρατικοί είχαν ενσωματώσει στο νομοσχέδιο των δαπανών τις διατάξεις για τους ομοφυλόφιλους, ώστε να «εξαναγκάσουν» με τον τρόπο αυτό τους Ρεπουμπλικάνους να στηρίξουν το νομοσχέδιο.

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010


Την παρακάτω επιστολή έδωσε στην δημοσιότητα ο Mohammad Mostafaei δικηγόρος της Ashtiani που είχε καταδικαστεί σε θάνατο δια λιθοβολισμού λόγω μοιχείας καθώς και του Hamidi, 18χρονου που έχει καταδικαστεί σε θάνατο δια απαγχονισμού με την κατηγορία του "σοδομισμού".

Ο Mostafaei, βρίσκεται στο Όσλο, όπου κατέφυγε μετά από απειλές κατά της ζωής του και σύλληψη μελών της οικογενείας του. Η επιστολή αυτή απευθύνεται προς όλους τους ηγέτες που συμμετέχουν στην 65η Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη αυτές τις μέρες. Την αντιγράφω από εδώ.

In the Name of Almighty

Your Excellency,
With Salutations and Greetings,

Peace, international and national security, social, economic, judicial and political stability and the privileges of a peaceful life, and even more importantly equality, fraternity and avoidance of violence, tyranny and oppression and other unjust discriminations can only become possible in the third millennium and come to a desirable conclusion worthy of proper human dignity, only if all the world leaders show determination and take steps in preserving human rights and human dignity and convince the countries which abuse human rights to safeguard the inherent human dignity and grace.
As Mr. Ahmadinejad's trip to New York and his speech at the United Nations approaches, it is expected that, as with the past precedences, he denounces other states as human rights abusers and present his own state as the 'axis of justice'. It is therefore necessary and imperative for me to bring to your attention just some of the current human rights situation within the Islamic Republic:
The Islamic Republic in the last three decades of its rule, has not only not been committed to the basic principles of human rights and international law, including the United Nations charter, International agreements on civil, political, economical and social rights as well as the Convention on Children's Rights but has also disregarded the very human rights laws and principles that has been passed by its legislative body, the Islamic Consultative Assembly and has forced a non-clement interpretation of Islam which has exploited and abused the rights of millions of Iranians.
You are well versed that the basis of liberty and peace in the world, is the acknowledgment of the equal rights of all of human beings which stems from the very inherent dignity of every human being.
Ever since the inception of the Islamic Republic however, its rulers have implemented their own personal preferences in the name of adherence to Islam, without consideration for justice, impartiality, conscience and morality. Thousands of people in political opposition have been arbitrarily massacred during the eighties and the nineties after the Islamic revolution and their families made to mourn these victims.
Ayatolah Montazeri, the designated successor to Ayatollah Khomeini at the time, confirmed these massacres in a taped interview and there are many indisputable documents that corroborate these massacres. The Khavaran cemetery is the mass grave of many of those executed during these massacres.
In the Islamic Republic, capital punishment is used and recognized by the establishment as a means to hold on to political power. Many of those sentenced to execution have simply been victims of these political decisions and been executed purely for political reasons.
Many of the execution sentences that have been passed by the judiciary, have disregarded the very laws that were passed by the country's legislative body in favour of the accused, and the execution sentences are issued in a completely arbitrarily manner.
The Islamic Republic is one of those countries which have sentenced minors under 18 to execution and carried out these sentences. Every year the judiciary takes away the lives of many of these minors. Children who lack sufficient understanding and resolve and have not reached the intellectual growth of an adult, children who have been denied their right to a lawyer and on many occasions have been made to confess unwillingly under emotional and mental pressures to their alleged crime.
In this regard, I represented forty minors and managed to save eighteen of them from death but the Islamic Republic executed four of my clients.
Stoning, blinding of the eye, amputation of limbs and tongue and other body parts are some of the penal punishments implemented, which directly opposes human dignity.
In the last three decades, the security forces have dominated the judiciary system and caused hundreds of thousands of Iranians to leave their own country for other parts of the world. They have been forced to leave Iran for reasons of fear of arbitrary arrests, torture, death and other punishments and for the lack of social and economic security as a result of violent and unlawful behaviour by the judiciary system. Many have become refugees and lost their families and have no hope of returning to their homeland with their emotional status deteriorating on a daily basis. They are forced unwillingly into exile as a result of a few powerful ruling elite like Mahmoud Ahmadinejad and urgently need international protection. Islamic Republic officially sanctions the discriminatory laws against women in its penal code and has adopted laws under the name of Islam in favour of men which do not conform to the basic human rights principles and often can be regarded as a crime.
Such lawful dominance of men over women encourages a version of slavery. Woman as a symbol of affection, sentiment and self sacrifice does not enjoy the same equal rights. For example the blood money for a woman is half that of a man. Women are entitled to much less inheritance and even lose out in some instances their entire inheritance.
Women in return for sexual relations with men and working from home are entitled to receive expenses and if they refuse the man's sexual demands are denied these expenses. Women do not have the right to divorce their husbands and this is entirely a man's right. After a breakdown in marriage, women can only have the custody and care of the children until they are seven years old.
Women's witness statements on their own are not submittable for a court hearing. In the Islamic Republic of Iran, anti-establishment voices are suppressed in the worst possible ways. Religious minorities are restricted in many ways. Many of them like the Bahaiis do not have the right to an education or employment and are denied equal social rights. If they make any objections they are imprisoned to long sentences and their families threatened and harmed.
The Islamic Republic does not spend its huge income from oil, mining and industry, communications and state television on the welfare of its citizens but for strengthening its military might and in particular its nuclear energy. The incomes gained from these different sources are injected into the hands of the security forces, the revolutionary guard, Baseej, defence and armed forces. In an effort to strengthening its military forces the government is attempting to bring about the background for implementing its might and power in the national and international stage, bringing about fear and terror. This is at a time when Iran is in a state of mismanagement, with the government increasingly becoming disconnected from children, women without guardians, low income earners, employees and rural families who either have no income or receive minimum wages to make ends meet.
The question is how can a state that does not pay attention to the basic rights of its own citizens claim to be the champion of bringing peace and justice to the world?
How can a state that abuses its power by harming, torturing and imprisoning social rights workers, journalists, students, political activists, labour activists, women and children and is not afraid to use violent punishments like stoning, arbitrary political and non-political executions and amputation of limbs, talk about bringing peace and justice to the world?
What has been mentioned is just a drop in the ocean of the tyranny and oppression that the Islamic Republic inflicts on its citizens. The Iranian people need support now more than ever. They need boycotts against their human rights abusers, not against the very people who are victims of an incompetent and violent state.
Hence as a lawyer who has witnessed with my own eyes the tyranny and repression against the people of Iran and who has represented hundreds of victims of human rights abuses and has full knowledge of the laws and penal codes of the Islamic Republic, I ask you not to allow Islamic Republic statesmen, in the name of Islam trample the rights of Iran's citizens.
Mohammad Mostafaei,
Iranian Lawyer and Human Rights Activist
Μπορείτε επίσης να δείτε το παρακάτω σχετικό βίντεο.

[Αξίζει να δείτε και την συνέντευξή του στο BBC: part1, part2, (ανανέωση:) καθώς επίσης για όσες/όσους γνωρίζουν γαλλικά το βίντεο της συνάντησής του Mostafaei με τον Υπ.Εξ της Γαλλίας Bernard Kouchner και τον Bernard-Henri Lévy στις 6 Σεπτεμβρίου πιέζοντας εδώ
(αν κάποιος/α μπορεί ας μας βοηθήσει στην μετάφραση από τα γαλλικά).]

Και ενώ συμβαίνουν αυτά, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γ. Παπανδρέου, συναντιέται με τον Πρόεδρο του Ιράν Αχμαντινετζάντ και όπως διαβάζουμε στην Ελευθεροτυπία: "Ο υπουργός Εξωτερικών, δικαιολογώντας τη συνάντηση -που όπως έγινε γνωστό ζήτησε η Τεχεράνη- υπογράμμισε ότι η «Ελλάδα μπορεί να μεσολαβήσει σε δύσκολες στιγμές», ότι «υπάρχει μια συστηματική επαφή» με τον Ιρανό πρόεδρο και ολοκλήρωσε τη σκέψη του με μια «υπερφίαλη» τοποθέτηση: «Εχουμε ένα κεφάλαιο, το σημερινό πρωθυπουργό, που μέσα σε αυτά τα χρόνια έχει κτίσει κύρος και ένα προφίλ αξιοπιστίας. Οφείλουμε να το αξιοποιήσουμε για το καλό της χώρας».", ενώ παράλληλα ο Αχμαντινετζάντ δηλώνει: "Το Ιράν είναι υπερδύναμη" και συμπλήρωσε: "«ο κόσμος έχει συνειδητοποιήσει πως μόνο δύο δυνάμεις διαθέτουν τη μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή κοινότητα, και αυτές είναι οι ΗΠΑ και το Ιράν», το οποίο «μπορεί να αναλάβει την παγκόσμια διακυβέρνηση με την ειρηνική πολιτική και τη δικαιοσύνη που το διακρίνουν»." Ποιά δικαιοσύνη; - μα φυσικά της κρεμάλας και των λιθοβολισμών...
Φυσικά το (ρητορικό) ερώτημα, αν ο ΓΑΠ θα θέσει στον ιρανό Πρόεδρο το ζήτημα της ανάκλησης της εκτέλεσης του Ebrahim Hammadi που, όπως όλοι γνωρίζουμε, κινδυνεύει με απαγχονισμό με την κατηγορία του "σοδομισμού", όπως διαβάζω στο Απέναντι Πεζοδρόμιο, μόνο σε ταινία επιστημονικής φαντασίας θα μπορούσε να απαντηθεί. Να μην σχολιάσω για "το κεφάλαιο" που μας λέει ο Υπ.Εξ. Δρούτσας, γιατί μού 'ρχεται στομαχικός ίλιγγος...


Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της ILGA-Europe.
ILGA-Europe's new publications on homophobic/transphobic hate crimes and working with the police.
"Joining forces to combat homophobic and transphobic hate crime. Cooperation between police forces and LGBT organisations in Europe" is the result of a research conducted in 2009-2010, in the frame of a project supported by the Dutch government. ILGA-Europe believes that this publication will provide law enforcement authorities and LGBT organisations across Europe with a set of useful suggestions and methodological tools to develop and strengthen joint actions to fight hate crime more efficiently.
The first part of the publication is a summary of the worrying context we face in Europe as this document goes to print. It is followed by recommendations addressed to public authorities, for them to commit to actively tackling hate crime and to finding appropriate and efficient ways of preventing it.
The rest of the document describes inspiring practices in five areas where dialogue and co-operation between LGBT organisations and police forces can trigger a real change in the fight against hate crime:
- raising awareness and building capacity,
- reporting incidents and supporting victims,
- improving monitoring and data collection strategies,
- preventing hate incidents, and
- enforcing hate crime legislation and policies.
* Μπορείτε να το κατεβάσετε πιέζοντας εδώ.

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από την Καθημερινή.
«Προεκλογικός αγώνας» στην Αυστρία με την φερόμενη «ομοφυλοφιλία» του Γιεργκ Χάιντερ.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 17-09-10

Ως προσωπική άποψη ενός κομματικού του στελέχους, χαρακτήρισε σήμερα ο αρχηγός του αυστριακού ακροδεξιού και εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων της αντιπολίτευσης, Χαίντς-Κρίστιαν Στράχε, τη δήλωση του βουλευτή των Ελευθέρων στην τοπική Βουλή της Βιέννης, Γκέραλντ Εμπινγκερ, «είμαστε το μοναδικό κόμμα του οποίου ηγείτο επί 17 χρόνια ένας ομοφυλόφιλος».
Η δήλωση αυτή, η οποία προκαλεί σάλο στους κόλπους των Ελευθέρων και όχι μόνον, αφορά προφανώς τον πρώην αρχηγό των Ελευθέρων, τον γνωστό διεθνώς πρώην ηγέτη της αυστριακής Ακροδεξιάς και επί χρόνια τοπικό κυβερνήτη στο αυστριακό ομόσπονδο κρατίδιο της Καρινθίας, Γιεργκ Χάιντερ, ο οποίος βρήκε τραγικό θάνατο σε αυτοκινητικό δυστύχημα πριν σχεδόν δύο χρόνια, οδηγώντας ο ίδιος, υπό την επήρεια αλκοόλ και με υπερβολική ταχύτητα, το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μόνος του.
Ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ο οποίος ηγείται των υποψηφίων του κόμματός του για τις επικείμενες δημοτικές και τοπικές εκλογές στη Βιέννη στις 10 Οκτωβρίου στοχεύοντας ποσοστό πάνω από το 20% (στις τελευταίες εκλογές του 2005 είχε αποσπάσει ένα 15% ), για το «ολίσθημα» αυτό του κομματικού του στελέχους κατέστησε υπεύθυνα τα Μέσα Ενημέρωσης, τα οποία, όπως διατεινόταν, τα περασμένα χρόνια δημιούργησαν την εντύπωση ότι ο Γιεργκ Χάιντερ είχε «ορισμένες κλίσεις».
Σε αποψινή ανακοίνωσή της η αυστριακή «Πρωτοβουλία Ομοφυλόφιλων» αναφέρει πως η «επίσημη» επιβεβαίωση, ότι ο εκλιπών αρχηγός των Ελευθέρων υπήρξε ομοφυλόφιλος είναι μεν «συμπαθής», όμως στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρει πλέον κανέναν δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, και προσθέτει ότι «ο Χάιντερ ήταν απλά πολύ δειλός για να ζήσει ανοικτά ως ομοφυλόφιλος». Τα τελευταία χρόνια υπήρξε έντονη φημολογία, κυρίως σε Μέσα Ενημέρωσης του εξωτερικού περί «ομοφυλοφιλίας» του Χάιντερ, χωρίς ποτέ να υπάρξει επίσημη τοποθέτηση και διάψευση.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως η, «επιπόλαια» όπως γίνεται τώρα προσπάθεια να υποβαθμιστεί από τους Ελευθέρους, δήλωση του τοπικού βουλευτή τους Γκέραλντ Εμπινγκερ, που εκλέγεται εδώ και 11 χρόνια στην τοπική Βουλή της Βιέννης, έγινε στο πλαίσιο του προεκλογικού του αγώνα και με στόχο την απόσπαση ψήφων από κύκλους ομοφυλόφιλων «μάνατζερ» στους οποίους ο ίδιος απευθυνόταν.
Ο Γιεργκ Χάιντερ υπήρξε ο πρώτος ακροδεξιός πολιτικός στην Ευρώπη ο οποίος - μετά το ανεπανάληπτο για τα διεθνή δεδομένα ποσοστό του 27% που απέσπασε το τότε κόμμα του, το Κόμμα των Ελευθέρων, στις αυστριακές βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1999 - το οδήγησε σε ανάληψη κυβερνητικής ευθύνης το Φεβρουάριο του 2000, με τον τότε κυβερνητικό συνασπισμό του με το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα του καγκελάριου Βόλφγκανγκ Σιούσελ, παραμένοντας στην εξουσία μέχρι τα τέλη του 2006.
Η Καρινθία αποτέλεσε το «προπύργιο» στη σχεδόν τριαντάχρονη πολιτική σταδιοδρομία του Χάιντερ, του οποίου το ακροδεξιό και εθνικιστικό, αρχικό κόμμα, το Κόμμα των Ελευθέρων, υπό την αρχηγία του, διέθετε εκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα την απόλυτη πλειοψηφία, την οποία κατέκτησε αργότερα και το νέο, επίσης ακροδεξιάς απόκλισης, κόμμα «Συνασπισμός Μέλλον της Αυστρίας» που ίδρυσε ο Χάιντερ τον Απρίλιο του 2005 διασπώντας τους Ελευθέρους.


Αντιγράφω από την Καθημερινή.
ΗΠΑ: Αυξάνει η αναγνώριση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών ως οικογένεια.
kathimerini.gr με πληροφορίες από Αssociated Press, 15-09-10.

«Αυτό είναι ένδειξη ενός πιο ανοιχτού κοινωνικού περιβάλλοντος, στο οποίο τα άτομα αισθάνονται πιο άνετα να συζητήσουν για την σεξουαλικότητά τους».
Όσο οι Αμερικανοί τιμούν την οικογένεια, άλλο τόσο διαφέρουν στο πώς την αντιλαμβάνονται. Σε διάφορες έρευνες που διεξήχθησαν από το 2003 έως το 2010 και σε δείγμα 2.300 ανθρώπων, παρατηρείται ότι υπάρχει αυξανόμενη αναγνώριση των ανύπαντρων ζευγαριών –είτε ομοφυλόφιλων είτε ετεροφυλόφιλων– ως οικογένεια.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, υπάρχουν και αρκετοί που «αντιστέκονται» σ’ αυτήν την τάση, με το να θεωρούν «περισσότερο» οικογένεια τα κατοικίδιά, παρά ζευγάρια ομοφυλόφιλων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, βέβαια, η αλλαγή στον τρόπο αντίληψης της «παραδοσιακής» οικογένειας (αύξηση 10% από το 2003 έως το 2010) συνδέεται με όσους από τους ερωτώμενους είχαν αναφέρει ότι είχαν φίλο ή συγγενή ομοφυλόφιλο.
«Αυτό είναι ένδειξη ενός πιο ανοιχτού κοινωνικού περιβάλλοντος, στο οποίο τα άτομα αισθάνονται πιο άνετα να συζητήσουν για την σεξουαλικότητά τους», λέει ένας εκ των επικεφαλής της έρευνας.
Στις αρχές της δεκαετίας, το ένα τρίτο απ’ όσους ερωτήθηκαν δήλωναν ότι τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια χωρίς παιδιά αποτελούν οικογένεια. Μάλιστα, το 2006, όταν το δείγμα ερχόταν αντιμέτωπο με την ερώτηση αν τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια ή τα κατοικίδα μετρούν ως οικογένεια, ένα ποσοστό της τάξεως του 30% απαντούσε θετικά για τα κατοικίδια.
Σε έρευνα που έγινε το 2010, το 83% των ερωτώμενων δήλωσε ότι τα ανύπαντρα (ετεροφυλόφιλα) ζευγάρια με παιδιά είναι οικογένεια, ενώ το 40% αντιλαμβανόταν το ίδιο για ανύπαντρα (ετεροφυλόφιλα) ζευγάρια χωρίς παιδιά.
Την ίδια στιγμή, τα ποσοστά υποστήριξης γάμων μεταξύ ομοφυλόφιλων βρίσκονται στο 52% υπέρ και 48% κατά. Παρόλο που πέντε πολιτείες και η περιφέρεια της Columbia επιτρέπουν γάμους ομοφυλοφίλων η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν τους αναγνωρίζει. Αρκετοί θρησκευόμενοι συντηρητικοί ελπίζουν ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει την ίδια στάση παρά τις αλλαγές στην κοινή γνώμη.
«Οι γάμοι μεταξύ ομοφυλόφιλων είναι ένα επικίνδυνο κοινωνικό εγχείρημα», λέει ο Glen Stanton, διευθυντής σπουδών που σχετίζεται με τη διαμόρφωση της οικογένειας. «Ένα ζευγάρι λεσβίες που παντρεύτηκε νόμιμα στη Μασαχουσέτη, είναι οικογένεια; Εμείς απαντάμε, σίγουρα όχι».
Από την άλλη πλευρά, η επικεφαλής του Συμβουλίου για την Ισότητα στην Οικογένεια, Jennifer Chrisler, δηλώνει ικανοποιημένη ακόμη και με αυτήν την αύξηση του ποσοστού των ανθρώπων που αντιλαμβάνεται ως οικογένεια τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια.

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από τον SigmaLive.
Ο Γερμανός ΥΠΕΞ παντρεύτηκε τον αγαπημένο του.
SigmaLive/NewsIt, 18 Σεπτεμβρίου 2010.

Τον επί πολλά έτη σύντροφό του παντρεύτηκε με πολιτική τελετή ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκουίντο Βέστερβέλε την Παρασκευή.
Η τελετή έγινε στη Βόννη και σε αυτήν ήταν προσκεκλημένοι μόνο στενοί συγγενείς και φίλοι, γιατί σύμφωνα με εκπρόσωπο του υπουργού εκείνος και ο σύντροφός του Μίχαελ Μόντς θεωρούν την ένωσή τους “προσωπική υπόθεση”. Περίπου 20 άτομα ήταν προσκεκλημένα στην τελετή που έκανε ο δήμαρχος της Βόννης Γιούργκεν Νίμπτς.
Ο 48χρονος Βέστερβέλε είναι επικεφαλής του κόμματος FDB των Ελευθέρων Δημοκρατών ενώ ο 43χρονος σύντροφός του είναι μάνατζερ στο χώρο του αθλητισμού. Οι δύο τους γνωρίστηκαν σε εκδήλωση στο Άαχεν το 2003 και από τότε είναι αχώριστοι.
Ο Γκουίντο Βέστερβέλε γνωστοποίησε δημόσια την ομοφυλοφιλία του το 2004 κατά τη διάρκεια δεξίωσης για τα 50α γενέθλια της Άνγκελα Μέρκελ.Μετά τις εκλογές του 2009 έγινε αναπληρωτής καγκελάριος της Γερμανίας και αργότερα υπουργός Εξωτερικών - ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος της Γερμανίας.
Ο σύντροφός του τον συνοδεύει από τότε σε πολλά επίσημα ταξίδια σε Ασία και Λατινική Αμερική, πράγμα που συχνά προκαλεί σχόλια του Τύπου. Στη Γερμανία οι γάμοι ομοφυλοφίλων δεν αναγνωρίζονται από το κράτος ωστόσο υπάρχει το "σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών" που εξασφαλίζει κάποια δικαιώματα στα ζευγάρια αυτά.


Αντιγράφω από την Ελευθεροτυπία.
Υπέρ υιοθεσίας από ζευγάρι του ίδιου φύλου.
Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 16/9/2010, του Νίκου Ρούσση.

Παραδεκτή κήρυξε χθες, κατ' αρχήν, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, την προσφυγή της Βαλερί Γκας και της Ναταλί Ντιμπουά, που ζουν μαζί από το 1989 στη Γαλλία και συνάντησαν εμπόδια από τη γαλλική νομοθεσία στην επιθυμία τους να υιοθετήσουν το παιδί που απέκτησε η δεύτερη από ανώνυμο δωρητή.
Διευκρινίζοντας το δικαστήριο ότι, το αποδεκτό τής εν λόγω προσφυγής δεν προδικάζει και την τελική απόφασή του, σημειώνει ότι η έννοια της οικογένειας, όπως αυτή προσδιορίζεται στη Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δεν περιορίζεται μόνον στις σχέσεις που βασίζονται στο γάμο αλλά περιλαμβάνει και σχέσεις, όπως των Γκας και Ντιμπουά, που ζουν μαζί πολλά χρόνια, έχουν συνάψει πολιτικό σύμφωνο αλληλεγγύης και μαζί με το κορίτσι που απέκτησε η δεύτερη διαθέτουν τα στοιχεία της οικογένειας. Στην προσφυγή τους, οι Γκας και Ντιμπουά ισχυρίζονται ότι με την άρνησή τους οι γαλλικές αρχές να επιτρέψουν την υιοθεσία παραβιάζουν το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή και δημιουργούν διακριτική μεταχείριση σε σχέση με τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό δελτίο τύπου πιέζοντας εδώ.

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από το in.gr.
Δηλώσεις Καστανίδη: Σύμφωνο Συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια προωθεί η κυβέρνηση. Αθήνα, 17 Σεπ. 2010 - Σύμφωνο Συμβίωσης για άτομα του ίδιου φύλου προωθεί η κυβέρνηση, σύμφωνα με όσα δήλωσε στον ΒΗΜΑ 99,5 ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης. Ο κ. Καστανίδης ανέφερε ότι σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας, το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει δημιουργήσει μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα καταθέσει προτάσεις για το Σύμφωνο Συμβίωσης ατόμων ιδίου φίλου. Το Σύμφωνο Συμβίωσης σήμερα ισχύει μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια. - Newsroom ΔΟΛ
Ανανέωση: Την ίδια είδηση βρίσκουμε και στην ιστοσελίδα του σταθμού Αθήνα 98.4, όπου αναφέρεται ως "σύμφωνο διαβίωσης". Αντιγράφω.
Καστανίδης για διαβίωση ομοφυλοφύλων Ανοιχτό άφησε με δηλώσεις του στο ραδιοφωνικό σταθμό “Βήμα fm” ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χαρης Καστανιδης, την κατάρτιση σύμφωνου διαβίωσης μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών. Όπως είπε απαντώντας σε σχετική ερώτηση, προτίθεται να δει το θέμα διότι αποτελεί και παλαιότερη δέσμευση του ΠΑΣΟΚ ενω παράλληλα με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας έχει ηδη προχωρήσει σε διαμόρφωση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής προκειμένου να καταθέσει τις προτάσεις της για το θέμα.
* Ανανέωση Β: Επίσης, από το σχόλιο του SK: "Για όποιον θέλει να το κατεβάσει, το απευθείας λινκ του mp3 βρίσκεται εδώ. Το συγκεκριμένο απόσπασμα αρχίζει στο 17'10''". Τον ευχαριστώ πολύ!


Αντιγράφω από την Καθημερινή.
Η πρώτη έκθεση για γκέι θα γίνει στην Ισπανία στα μέσα Οκτωβρίου.
kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ, 15/9/2010.

Διεθνής έκθεση για τους ομοφυλόφιλους (Εxpogays) η πρώτη ευρωπαϊκή έκθεση «για τουριστικά θέματα που απευθύνονται στην παγκόσμια αγορά των γκέι» θα διεξαχθεί από τις 15 έως και τις 17 Οκτωβρίου στην Ισπανία, ανακοινώθηκε σήμερα από τον Χαβιέ Τσέκα, δημιουργό ήδη ενός κέντρου που παρέχει υπηρεσίες και κρατήσεις και που απευθύνεται κυρίως στο χώρο των ομοφυλόφιλων.
Στην έκθεση Expogays που θα γίνει στην περιοχή Τορεμολίνος (Κόστα ντελ Σολ στο νότιο τμήμα της Ισπανίας) αναμένεται να μετάσχουν από 15 έως 25 χιλιάδες άτομα από πολλές επιχειρήσεις που διάκεινται φιλικά στους γκέι και εκπροσωπούν τουλάχιστον 55 εκατομμύρια ομοφυλόφιλους, εξήγησε ο κ. Τσέκα με την αφορμή μιας σχετικής παρουσίασης μιας έκθεσης που έγινε στο Παρίσι.
Σύμφωνα με τον κ.Τσέκα το ετήσιο εισόδημα του κάθε ομοφυλόφιλου είναι περίπου 51 χιλιάδες ευρώ, ενώ των ετεροφυλόφιλων κυμαίνεται στις 32 χιλιάδες ευρώ. Ένας ομοφυλόφιλος που πηγαίνει διακοπές ξοδεύει τουλάχιστον 130 ευρώ την ημέρα έναντι των 80 ευρώ που ξοδεύει κάθε ετεροφυλόφιλος.
«Υπάρχουν πολλές δουλειές που μπορούν να αναπτυχθούν με τους ομοφυλόφιλους και οι δουλειές μπορούν να ξεκινήσουν με τον τουρισμό, πρέπει όμως να επεκταθούν και σε άλλους τομείς, όπως για παράδειγμα πιστεύουμε ότι σύντομα θα δούμε να δημιουργούνται οίκοι ευγηρίας για τους γκέι», δήλωσε ο κ. Τσέκα που και ο ίδιος είναι ομοφυλόφιλος.
Στην έκθεση Expogays εκτός του τουριστικού τομέα θα υπάρχουν περίπτερα για την ομορφιά, τη μόδα, εταιρείες ασφάλισης, ιατρικά κέντρα, μπουτίκ για ζώα συντροφιάς και οργανωτές εκδηλώσεων, γιορτών και πάρτι.
Περισσότερα μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα της έκθεσης πιέζοντας εδώ.

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010




Στα δύο παρακάτω βίντεο μπορείτε να ακούσετε συνέντευξη της καθηγητήτριας Samar Habib στο Out FM με θέμα την ιστορία των ομοφυλόφιλων γυναικών στην Μέση Ανατολή. Η Samar Habib είναι συγγραφέας του βιβλίου "Islam and Homosexuality, and Female Homosexuality in the Middle East: Histories and Representations". Μπορείτε πιέζοντας εδώ να διαβάσετε το βιογραφικό της.


Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Ευρωκοινοβουλίου.
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
20 Ιουλίου 2010 H-0396/2010
Ερώτηση για την ώρα των ερωτήσεων
προς την Επιτροπή
Περίοδος συνόδου: Σεπτεμβρίου I 2010
Άρθρο 116 του Κανονισμού
Barοness Sarah Ludford (ALDE)
Θέμα: Δικαιώματα των λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφιφυλοφίλων και τρανσεξουαλικών ατόμων (LGBT)

Από τα 79 κράτη της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) τα οποία συνδέονται με την ΕΕ μέσω της Συμφωνίας του Κοτονού τα 49 ποινικοποιούν την ομοφυλοφιλία με ποινές έως 14 έτη φυλάκισης και 5 κράτη τιμωρούν τις λεσβίες, τους ομοφυλόφιλους, τους αμφιφυλόφιλους και τα τρανσεξουαλικά άτομα με θάνατο.
Ωστόσο η αναθεωρημένη Συμφωνία του Κοτονού δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένα μη διάκριση λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, παρά την αύξηση στην υποστηριζόμενη από το κράτος ομοφυλοφοβία.
Δεδομένης αυτής της θλιβερής απουσίας των δικαιωμάτων των ατόμων LGBT στη Συμφωνία του Κοτονού, με ποιο τρόπο σκοπεύει να εξασφαλίσει η Επιτροπή, μέσω του σεβασμού των γενικών υποχρεώσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εν λόγω συμφωνία, ότι διασφαλίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων LGBT στις χώρες ΑΚΕ με τις οποίες η ΕΕ έχει αυτή την εταιρική σχέση;
Η ερώτηση αυτή απαντήθηκε από μέρους της Επιτροπής στις 9 Σεπτεμβρίου. Την αντιγράφω.
Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010 - Στρασβούργο Προσωρινή έκδοση

The Commission rejects and condemns any manifestation of homophobia as a blatant violation of human dignity. It also pursues a determined policy of opposing homophobic actions and campaigns for the decriminalisation of homosexual relations, both in the United Nations, but not least with partner countries. The Commission and the EU will continue to maintain pressure on partner countries to have legislation compatible with the international principles on non-discrimination on the basis of sexual orientation.
Although admittedly far from ideal, in the revision of the Cotonou Agreement, the EU did manage to ensure the amendment of Article 8.4 in a positive way, introducing the concept of "discrimination of any kind", based on several grounds among others "sex or other status". This formulation is literally based on the Universal Declaration on Human Rights, and did not exist in the Cotonou agreement before. The EU will now make use of these changes through all political dialogues with partner countries.
As an example of the commitment to the principle of non-discrimination, the Commission can mention the active role that both the High Representative/Vice president and the Commissioner in charge of Development played earlier in 2010 in a trial against a Malawian same-sex couple, as well as the Commission services, which made numerous approaches in Malawi at all levels of government and society. The couple was later pardoned by the Malawian president, at least in part due to European intervention.
Furthermore, the EU's Political and Security Committee endorsed on 18 June 2010 the Toolkit to Promote and Protect the Enjoyment of All Human Rights by Lesbian, Gay, Bisexual and Transgendered people. This will now be used by all EU Delegations and geographical services.
Civil society in African, Caribbean and Pacific (ACP) countries is obviously a critical actor and it is supported both under the European Development Fund and the European Instrument for Democracy and Human Rights. Civil society can become an effective force for political reform and defence of human rights.


You Don't Know Me
Vibrant, focussed clear film exploring lgbt issues in South London following the murder of David Morley, can be used in the classroom with secondary school learners. Directed by Soledad Zarate and Produced by Alastair Pirrie for InSpire Learning Arts Community.


Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

HASAN (2008).

Directed by Attapon Pamakho
Attapon made Hasan (2008, 29 min), which is one of the most touching gay films. It deals with a married Muslim man who has an affair with his wife’s brother. The story is very daring compared with most Thai films, and the cinematography is gorgeous. Hasan is successful in expressing the inner torment of the husband, the role of which is excellently played by Supasawasdi Buranawate. It reminds me of the power of another great gay film—Priest (1994, Antonia Bird).



Αντιγράφω από εδώ.
Σαουδάραβας ομοφυλόφιλος διπλωμάτης ζητά πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ
skai.gr, 12/09/2010

Σαουδάραβας διπλωμάτης ζήτησε πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ λόγω της ομοφυλοφιλίας του και της φιλίας του με μια εβραία.
Ο Αλί Αχμαντ Ασέρι, πρώτος γραμματέας του προξενείου της Σαουδικής Αραβίας στο Λος Αντζελες ειδοποίησε τις αμερικανικές αρχές ότι οι ανώτεροί του στό προξενείο αρνούνται να τού ανανεώσουν το διπλωματικό διαβατήριό του και ότι τον απομάκρυναν από τη θέση του λόγω της ομοφυλοφιλίας του και της φιλίας του με μια εβραία.
"Η ζωή μου κινδυνεύει εδώ, ενώ εάν επιστρέψω στη Σαουδική Αραβία θα με σκοτώσουν εν ψυχρώ", αναφέρει ο σαουδάραβας διπλωμάτης σε e-mail του προς το τηλεοπτικό δίκτυο NBC, που δημοσίευσε την ιστορία του.
Ο σαουδάραβας διπλωμάτης έστειλε επιστολή σε σαουδαραβκή ιστοσελίδα στην οποία χαρακτηρίζει τη χώρα του "οπισθοδρομική" και κατηγορεί τους "φανατικούς ιμάμηδες" για "διαστρέβλωση της ανοχής του ισλάμ".
Στην επιστολή του αυτή ο Αλί Αχμαντ απειλεί να δώσει στη δημοσιότητα πληροφορίες, οι οποίες θα ενοχλήσουν, για τα μέλη της βασιλικής σαουδαραβικής οικογένειας που ζουν στις ΗΠΑ.


Breaking the Chains: LGBTI activism in Uganda
By Alyssa Eisenstein

A year ago, three American Evangelicals traveled to Uganda for a conference on “the gay agenda” to speak about curing homosexuality. The Anti-Homosexuality Bill was proposed just a few months later and introduced some of the harshest punishments in the world for homosexuals. It calls for lifetime imprisonment for all LGBT people, death to homosexuals who are HIV positive and prison for any Ugandan who fails to report LGBT Ugandans within 24 hours of the Bill passing.
Despite the security risks, Ugandan activists are raising the alarm about this human rights abuse. Recent Northwestern University graduate Alyssa Eisenstein traveled to Uganda this spring to hear from these inspiring men and women. With interviews from LGBT activists, legal and political authorities, university students, village leaders and even a traditional healer, "Breaking the Chains" profiles these activists as they tell this story in their own words.

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010


[by japanese artist Gengoroh Tagame donated
this artwork to participate in the campaign.
He draw Ahmet from a picture by Caner Alper.]



Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την προφορική ερώτηση του Ευρωβουλευτή της ΝΔ κυρίου Παπανικολάου σχετικά με το ελληνικό σύμφωνο συμβίωσης (μπορείτε να δείτε την ιστοσελίδα του στο Ευρωκοινοβούλιο εδώ).
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
8 Ιουλίου 2010, E-5241/2010
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 117 του Κανονισμού
Georgios Papanikolaou (PPE)
Θέμα: Σύμφωνο συμβίωσης

Δύο χρόνια σχεδόν μετά την ψήφιση στην Ελλάδα του νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης και το θέμα αυτό απασχολεί σημαντικά πανεπιστημιακούς, νομικούς και κληρικούς, καθώς αρκετοί από αυτούς το χαρακτηρίζουν αντισυνταγματικό και ατελές. Ο θεσμός αυτός στη χώρα μας δεν βρίσκει ιδιαίτερη απήχηση καθώς ένα από τα βασικότερα προβλήματα είναι ότι τα ζευγάρια που έχουν επιλέξει αυτή τη μορφή νομικής κατοχύρωσης, συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα, ιδιαίτερα στις συναλλαγές με το δημόσιο και στην πράξη φαίνεται να απολαμβάνουν πολύ λιγότερα προνόμια από αυτά των ζευγαριών που έχουν επιλέξει το γάμο.
Ερωτάται η Επιτροπή: 1. Το σύμφωνο συμβίωσης έχει θεσμοθετηθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες; Ποια είναι η ανταπόκριση που έχει ο θεσμός αυτός σε καθένα από τα 27 κράτη μέλη;
2. Πώς αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη τις ασάφειες που ενδεχομένως αφήνει η σχετική νομοθετική ρύθμιση για τα δικαιώματα του ζευγαριού;
Η ερώτηση απαντήθηκεαπό την επίτροπο κυρία Reding στος 2 Σεπτεμβρίου για λογαριασμό της Επιτροπής. Την αντιγράφω.
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
2 Σεπτεμβρίου 2010 E-5241/2010
Απάντηση της κ. Reding εξ ονόματος της Επιτροπής

Εκτός γάμου, οι ενώσεις μεταξύ δύο προσώπων θεωρούνται εν γένει είτε ως ελεύθερες ενώσεις είτε ως καταχωρημένες συντροφικές σχέσεις. Ως ελεύθερη ένωση (συγκατοίκηση εκτός γάμου ή ελεύθερη συμβίωση) νοείται η κατάσταση στην οποία δύο πρόσωπα συζούν κατά τρόπο σταθερό και μόνιμο χωρίς η σχέση αυτή να έχει καταχωρηθεί ενώπιον δημόσιας αρχής, ενώ η καταχωρημένη συντροφική σχέση συνίσταται στη συμβίωση δύο προσώπων τα οποία έχουν δηλώσει τη μεταξύ τους σχέση ενώπιον δημόσιας αρχής συσταθείσας βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους κατοικίας τους.
Όλο και περισσότερα κράτη μέλη (13 επί του παρόντος) έχουν θεσπίσει τη δυνατότητα καταχώρησης συμφώνων και συντροφικών σχέσεων ενώπιον δημόσιας αρχής. Εξάλλου, τα πλείστα εθνικά δίκαια περιλαμβάνουν ορισμένους κανόνες νομοθετικής ή νομολογιακής φύσης σχετικά με τα ζευγάρια που συζούν χωρίς να συνδέονται με γάμο ή με καταχωρημένη συντροφική σχέση.
Η Επιτροπή ήδη επεξεργάζεται νομοθετική πρόταση σχετικά με την αρμοδιότητα των δικαστηρίων, το εφαρμοστέο δίκαιο και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και πράξεων που αφορούν τα περιουσιακά ζητήματα που απορρέουν από τον γάμο και τη σύναψη καταχωρημένης συντροφικής σχέσης. Η εν λόγω πρόταση δεν προβλέπεται να μεταβάλει τις υπαγόμενες στην εθνική νομοθεσία διατάξεις ουσιαστικού δικαίου σχετικά με τα ζευγάρια που συνδέονται με ελεύθερη ένωση ή με καταχωρημένη συντροφική σχέση.
* Επίσης, μπορείτε αν θέλετε να διαβάσετε σχετικό ποστ προ ημερών, για την συζήτηση που έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο για τα δικαιώματα των ζευγαρίων του ιδίου φύλου, πιέζοντας εδώ.

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010


Flores en el parque/Flowers at the Park.
Cortometraje/Shortfilm by Mariel Maciá - España/Spain.
Ana y Lola quedaron para verse en un parque. Lola llevará flores. Ana llevará dudas. La indecisión de una se convertirá en actitud provocativa para la otra. Solo hasta que puedan darse los primeros besos.
Ana and Lola arrange to meet at the park. Lola will bring flowers. Ana will bring doubts. One of them indecision will turn into a provocative attitude to the other. Only, until they kiss for the first time.
- Festival Internacional de Cine LesGaiCineMad (Spain)
- Camaleón del Jurado Oficial
- Festival Internacional de Cine Inédito de Islantilla (Huelva -Spain)
- Festival Internacional Qcinema (Texas-USA)
- Festival de Cortometrajes Dunas (Fuerteventura-Spain)
- Festival Cinegailast (Gijón-Spain)
- Festival Internacional de Cortometrajes de Sao Paulo Sección Mix Brazil (Brazil)

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010


Ang Lalake sa parola / The man in the lighthouse.
Directed by Joselito Altarejos. Phillipines.
With Harry Laurel, Jennifer Lee, Justin De Leon.
This digital feature is a homoerotic journey in finding one’s true self. Mateo (Harry Laurel) has been searching for his father (Richard Quan) who left when he was five. His search leads him to Lobo, Batangas only to discover that his father is in Dubai. Awaiting his father’s return, Mateo works as the caretaker of Lobo’s lighthouse. Here, he meets Jerome (Justin de Leon), a gay man from the city. What ensues soon after the meeting is the beginning of his homoerotic journey.
As this new friendship develops, Suzet (Jennifer Lee), Mateo’s girlfriend continues to struggle for his love and attention. What begins as a search for one’s father evolves into a search for one’s self. Will Mateo, in the midst of his conservative rural community, cross the thin line between being straight and being gay? This story is a search for oneself as seen through the lens of rural homosexuality, myths and fairies and the lies that people create to escape the bitter realities of life.

[part 1, part 2, part 3, part 4, part 5, part 6, part 7, part 8]

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από τα σημερινά Νέα.
ΗΠΑ: αντισυνταγματικός ο αποκλεισμός των γκέι από το στρατό.
Επιμέλεια: Εύη Ελευθεριάδου, Τα Νέα, 10/09/2010

Αντισυνταγματικό έκρινε τον αποκλεισμό των ομοφυλόφιλων αντρών και γυναικών από τον αμερικανικό στρατό ομοσπονδιακό δικαστήριο.
Η δικαστής Βιρτζίνια Γουίλιαμς θα εκδώσει δικαστική απόφαση που θα υποχρεώνει την αμερικανική κυβέρνηση να σταματήσει την πολιτική του «μη ρωτάτε, μην αποκαλύπτετε» που εφαρμόζεται στο στρατό.
Σύμφωνα με την δικαστή, η απαγόρευση των ομοφυλόφιλων στο αμερικανικό στράτευμα καταπατά το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου των πολιτών και της προστασίας τους από την κατάχρηση της κρατικής εξουσίας.
Η πολιτική του «μη ρωτάτε, μην αποκαλύπτετε» απαγορεύει στις στρατιωτικές αρχές να ρωτούν τη σεξουαλική προτίμηση των στρατιωτών, αλλά απαιτεί την αποπομπή από το στράτευμα όσων παραδέχονται ότι είναι γκέι ή αποκαλύπτεται ότι έχουν ομοφυλοφιλικές σχέσεις ακόμα και στο σπίτι τους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία οργάνωσης ακτιβιστών στρατιωτών, που προσέφυγε το 2004 στα δικαστήρια για την άρση της απαγόρευσης, περισσότεροι από 13.500 στρατιώτες έχουν αποπεμφθεί από τον αμερικανικό στρατό λόγω της σεξουαλικής τους προτίμησης, από το 1994 ως σήμερα.
Διευκρινίζεται ότι στην Αμερική, ο στρατός αποτελείται από επαγγελματίες οπλίτες.
Η δικαστική απόφαση υποχρεώνει την αμερικανική κυβέρνηση να απαντήσει μέσα σε μία εβδομάδα. Ο Μπαράκ Ομπάμα είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα ακυρώσει αυτή την πολιτική και θα επιτρέψει στους ομοφυλόφιλους να υπηρετούν ανοικτά στο στρατό. Τον Μάιο, η αμερικανική Βουλή ψήφισε υπέρ της ακύρωσης, κάτι που αναμένεται να κάνει και η Γερουσία πριν το τέλος του χρόνου.


Off topic, για λίγο με συγχωρείτε.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του παρόντος μπλογκ, που τις εξασφάλισε η δαιμόνια ρεπόρτερ μας κυρία Αφροξυλάνθη Θαλάσση, το πρόβλημα συντονισμού της Κυβέρνησής μας επιτέλους λύνεται.

Ναί, αγαπητοί αναγνώστες, βρέθηκε ο συντονιστής: το νεοσυσταθέν Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, αναλαμβάνει δυναμικά αυτόν τον ρόλο. Έμβλημά του μία τρίαινα και μία σκούνα.
Θάλασσα, κυρίες και κύριοι, θάλασσα...

Και αγαπητέ μου ξωμερίτη, ναί, δικαίως ενοχλείσαι στο ποστ σου για τις μπουρδολογίες του vanity fair, αλλά με το σχώριο, όταν διαβάζουν τις παρακάτω ανοησίες και πολλές ακόμη άλλες φολκλορικές γραφικότητες του αρχιμπούρδα Έλληνα Πρωθυπουργού, τί θέλεις να γράφουν;

«Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία», επανέλαβε ο πρωθυπουργός και ζήτησε από τους υπουργούς να μην ταυτιστούν με το υπουργείο αλλά με τα προβλήματα του πολίτη και το πώς, το υπουργείο θα δώσει λύση. «Είμαστε εκπρόσωποι των πολιτών, όχι των υπουργείων μας. Δύναμή μας είναι οι δημιουργικές και οι υγιείς δυνάμεις της χώρας. Να βάλουμε τέλος σε πρακτικές του παρελθόντος σε όσα μας πλήγωσαν».

Ο Υπουργός Θαλασσίων Υποθέσεων δεν δήλωσε τίποτε επ' αυτού - καλύφθηκε απολύτως...


Όπως είδαμε σε προηγούμενα ποστ, μετά το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καταδικάζει την θανατική ποινή στο Ιράν και ζητά την αναστολή της ποινής για την Sakineh Mohhammadi Ashtiani και του Ebrahim Hammadi, αλλά και το πλήθος των δημοσιευμάτων που πίεσαν προς αυτήν την κατεύθυνση, τελικώς ανεστάλη η εκτέλεση της Ashtiani.

Ωστόσο, δεν συνέβη το ίδιο για την περίπτωση του 18χρονου Hammadi, που ακόμη απειλείται με απαγχονισμό με την κατηγορία του "σοδομισμού". Ελάχιστα αυτιά ίδρωσαν, ακόμη λιγότεροι αυτοί που πήραν θέση, ο Τύπος στην πλειοψηφία του αγνόησε επιδεικτικά την περίπτωση αυτή.

Γιατί βλέπεις, ενώ ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας, Φιγιόν δηλώνει για την περίπτωση της Ashtiani ότι "Είναι αδελφή όλων μας γιατί είναι μια γυναίκα που απειλείται από τη χείριστη των βαρβαροτήτων", η εκκωφαντική ένοχη σιωπή για τον νεαρό Hammadi συνεχίζεται.

Όσες και όσοι αισθάνεστε ότι δεν μπορούμε να παραμένουμε σιωπηλοί,
παρακαλώ υπογράψετε πιέζοντας εδώ.
We, the undersigned, demand the immediate halt to the execution order issued to Ebrahim Hamidi. The sentence is entirely illegal.
There is no evidence that Hamidi is gay or that he committed any crime. This execution must be stopped.
Ebrahim's case shows the flaws and failings of the Iranian legal system. Executing anyone for their sexual orientation is a clear violation of international law and human decency.
We request from the UN Secretary General, the UN High Commissioner for Human Rights, and the UN Special Rapporteur on extrajudicial executions to submit the file for Iran's crimes against humanity to the UN Security Council to decide on the necessary actions that need to be taken.
Please help save Ebrahim.

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010


Αντιγράφω από τα σημερινά Νέα.
«Έξαρση» του HIV μεταξύ των γκέι ανδρών στην Ευρώπη
Δυσανάλογα πολλά κρούσματα

Τα μέτρα αυτοπροστασίας φαίνεται ότι ατονούν μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών στην Ευρώπη, προειδοποιούν δύο νέες, ανεξάρτητες μελέτες. Στη Γαλλία, όπου υπάρχουν επαρκή επιδημιολογικά στοιχεία, η μετάδοση του HIV στους γκέι άνδρες είναι «εκτός ελέγχου», διαπιστώνουν οι ερευνητές.
Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο, οι άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες αντιστοιχούν στο 48% των νέων κρουσμάτων στη Γαλλία, ποσοστό πολύ υψηλότερο από το ποσοστό των ομοφυλόφιλων στο γενικό πληθυσμό.
Ο ρυθμός εμφάνισης νέων λοιμώξεων στους ομοφυλόφιλους είναι 200 φορές υψηλότερος από ό,τι στους ετεροφυλόφιλους, δείχνει μία από της δύο μελέτες, η οποία δημοσιεύεται την Πέμπτη στην επιθεώρηση Lancet Infectious Diseases.
Το φαινόμενο είναι ανησυχητικό παρά τη μείωση των νέων κρουσμάτων: Το 2008 καταγράφηκαν στη Γαλλία 6.940 νέες λοιμώξεις, αρκετά λιγότερες από τις 8.390 που αναφέρθηκαν το 2003.
«Η μετάδοση του HIV πλήττει δυσανάλογα ορισμένες ομάδες υψηλού κινδύνου και φαίνεται να είναι εκτός ελέγχου στον πληθυσμό των ανδρών που κάνουν σεξ με άνδρες» γράφει ο Στεφάν λε Βι, επικεφαλής της μελέτης στο γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Επιτήρησης της Δημόσιας Υγείας.
Η δεύτερη έρευνα δημοσιεύεται στο BMC Infectious Diseases και εντοπίζει γενετικές ενδείξεις για ριψοκίνδυνες σεξουαλικές πρακτικές μεταξύ των γκέι στο Βέλγιο.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Γκεντ συνέκριναν γενετικά τα στελέχη του ιού HIV σε 500 ασθενείς, άνδρες και γυναίκες, ετεροφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους, που διαγνώστηκαν το διάστημα 2001-09.
Η σύγκριση αποκάλυψε «συστάδες» λευκών ομοφυλόφιλων ανδρών που είχαν μολυνθεί με συγγενικά στελέχη του ιού.
«Δεδομένα για άλλες περιοχές είναι συχνά δύσκολο να βρεθούν, ωστόσο ο αριθμός νέων λοιμώξεων σε άνδρες που έχουν σεξ με άνδρες είναι πολύ υψηλό στις περισσότερες περιοχές του κόσμου» προειδοποιεί συνοδευτικό άρθρο σχολιασμού στο Lancet.
Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων εκτιμά ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες αντιστοιχούν σε περισσότερα από τα μισά κρούσματα που καταγράφονται κάθε χρόνο.


Με αφορμή τρεις προφορικές ερωτήσεις ευρωβουλευτών που είχαν γίνει στις 4 Ιουνίου και στις 30 και 31 Αυγούστου για το θέμα της νομικής αναγνώρισης των σχέσεων ομοφύλων και τις διακρίσεις που υφίστανται οι λοαδ, έγινε χτες 8/9/2010 συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Θα παραθέσω αρχικά τις τρεις ερωτήσεις όπως τέθηκαν από τους ευρωβουλευτές και στη συνέχεια δημοσίευμα που μας δίνει το περίγραμμα της συζήτησης, από την σελίδα του Ευρωκοινοβουλίου.
Η πρώτη ερώτηση:
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
4 Ιουνίου 2010 O-0081/2010
Ερώτηση με αίτημα προφορικής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 115 του Κανονισμού
Cornelis de Jong, Eva-Britt Svensson, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL
Marije Cornelissen, Raül Romeva i Rueda, Ulrike Lunacek, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE
Michael Cashman, Britta Thomsen, Sophia in 't Veld, Sirpa Pietikäinen
Θέμα: Διακρίσεις εις βάρος συζύγων του ιδίου φύλου ή συντρόφων του ιδίου φύλου στο πλαίσιο αστικών συμφώνων συμβίωσης

Στην ανακοίνωσή της "Σχέδιο δράσης για την εφαρμογή του προγράμματος της Στοκχόλμης" (COM(2010)0171) και στο σχετικό Memο/10/139, η Επιτροπή εξηγεί τα σχέδιά της να "αποδώσει δικαιοσύνη, ελευθερία και ασφάλεια στους πολίτες (2010-2014)". Σύμφωνα με το άρθρο 13 της Συνθήκης της Λισαβόνας (ΣΕΕ), η Επιτροπή "δύναται να αναλάβει τη δέουσα δράση για την καταπολέμηση των διακρίσεων με βάση το φύλο, τη φυλετική ή την εθνοτική καταγωγή, τη θρησκεία ή τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, την αναπηρία, την ηλικία ή το σεξουαλικό προσανατολισμό". Στο προτεινόμενο σχέδιο για τον τομέα της δικαιοσύνης, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ιθαγένειας του προγράμματος της Στοκχόλμης (Memο/10/139), δεν υπάρχει πρόταση για συγκεκριμένη και κατάλληλη δράση για τους συντρόφους του ιδίου φύλου, έγγαμους ή που συμβιώνουν στο πλαίσιο αστικών συμφώνων συμβίωσης, που να εμπίπτει στο άρθρο 2 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ(1). Μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η βελτίωση των δικαιωμάτων των συντρόφων του ιδίου φύλου δεν αποτελεί επείγον ζήτημα και μπορεί να αναβληθεί έως και το 2014;
Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οι ευρωπαίοι σύντροφοι του ιδίου φύλου, ιδιαίτερα οι έγγαμοι ή αυτοί που συγκατοικούν στο πλαίσιο αστικού συμφώνου συμβίωσης μπορούν να βιώσουν καταστάσεις αμέσων ή εμμέσων διακρίσεων όταν εργάζονται, σπουδάζουν και ταξιδεύουν στην ΕΕ, αν και αυτό απαγορεύεται με βάση την αρχή των μη διακρίσεων σύμφωνα με το άρθρο 10 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ);
Το 2004 η ΕΕ ενέκρινε οδηγία (οδηγία 2004/38/ΕΚ), σύμφωνα με την οποία οι πολίτες της Ένωσης και τα μέλη των οικογενειών τους έχουν το δικαίωμα να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα εντός της επικράτειας των κρατών μελών. Συμφωνεί η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 10 της ΣΛΕΕ, ότι η εν λόγω οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται και για τους συζύγους του ιδίου φύλου ή τους συντρόφους του ιδίου φύλου στο πλαίσιο αστικών συμφώνων συμβίωσης, οι οποίοι μετακινούνται σε ένα άλλο κράτος μέλος;
Προτίθεται η Επιτροπή να αλλάξει την οδηγία 2004/38/ΕΚ με τρόπο που να εξασφαλίζει και για τους συζύγους του ιδίου φύλου ή τους συντρόφους του ιδίου φύλου στο πλαίσιο αστικών συμφώνων συμβίωσης τα ίδια δικαιώματα όπως για τους ετερόφυλους συντρόφους, όταν μετακινούνται σε ένα άλλο κράτος μέλος της ΕΕ;
- από εδώ.
Η δεύτερη:
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
30 Αυγούστου 2010 O-0117/2010/αναθ.1
Ερώτηση με αίτημα προφορικής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 115 του Κανονισμού
Claude Moraes, Michael Cashman, Monika Flašíková Beňová, εξ ονόματος της Ομάδας S&D
Θέμα: Αμοιβαία αναγνώριση του γάμου ή του συμφώνου συμβίωσης ζευγαριών του ιδίου φύλου

Το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών, και ιδίως μέσα στο πλαίσιο που ορίζεται από την οδηγία 2004/38/EΚ(1) , συμπεριλαμβάνει διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία των νομίμων συζύγων τους και εμπίπτει σαφώς στο πεδίο αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΟΘΔ) «Ομοφοβία και διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου στα κράτη μέλη της ΕΕ: Μέρος ΙΙ – Η κοινωνική κατάσταση» (2008), όπως άλλωστε και αναφορές πολιτών και στοιχεία που έχουν συλλεγεί από την κοινωνία των πολιτών, αποδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών υποδοχής δεν αναγνωρίζουν τους γάμους ή τα σύμφωνα συμβίωσης που έχουν συναφθεί νόμιμα από πολίτες του ιδίου φύλου. Τα παραπάνω αντικατοπτρίζουν την αδυναμία πλήρους εφαρμογής της οδηγίας 2004/38/ΕΚ η οποία οδηγεί σε καταστάσεις διάκρισης όσον αφορά τα φορολογικά και περιουσιακά ζητήματα, την κηδεμονία, τα δικαιώματα επισκέψεως, τα κληρονομικά δικαιώματα και τα προξενικά θέματα.
Στο ψήφισμά του σχετικά με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης (P7_TA(2009)0090), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη «με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας για το οικογενειακό δίκαιο, να εξασφαλίσουν την ελευθερία μετακίνησης των πολιτών της ΕΕ και των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένων τόσο των σχέσεων καταχωρημένης συμβίωσης όσο και των γάμων [...], καθώς και να αποφεύγουν κάθε είδος διακρίσεων για οποιονδήποτε λόγο, συμπεριλαμβανομένου του σεξουαλικού προσανατολισμού».
Ωστόσο, η ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Σχέδιο δράσης για την εφαρμογή του προγράμματος της Στοκχόλμης» (COM(2010)171 και το σχετικό Memο/10/139) δεν κατορθώνει να προτείνει μέτρα για τη ενίσχυση της ελευθερίας κυκλοφορίας ζευγαριών του ιδίου φύλου τα οποία συνδέονται με γάμο που έχει συναφθεί νόμιμα ή με σύμφωνο συμβίωσης και τα οποία θα έπρεπε να υπάγονται στο άρθρο 2.2 παράγραφοι (α) και (β) της προαναφερθείσας οδηγίας.
· Σύμφωνα με την Επιτροπή, μπορούν οι σύζυγοι που συνδέονται με γάμο που έχει συναφθεί νόμιμα στις Κάτω Χώρες, την Πορτογαλία, την Ισπανία ή τη Σουηδία να υπάγονται στο άρθρο 2.2 παράγραφος (α) της οδηγίας 2004/38/EΚ;
· Θεωρεί η Επιτροπή ότι η μη αναγνώριση γάμων που έχουν συναφθεί νόμιμα ανάμεσα σε δύο συζύγους του ιδίου φύλου συνιστά διάκριση λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού;
· Στο πλαίσιο του άρθρου 10 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρεί η Επιτροπή ότι το άρθρο 2.2 παράγραφοι (α) και (β) της οδηγίας 2004/38/ΕΚ θα πρέπει να ισχύει τόσο για ζευγάρια που έχουν συνάψει νομικά αναγνωρισμένο γάμο όσο και για εκείνα που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης;
· Πώς προτίθεται η Επιτροπή να αντιμετωπίσει τις διακρίσεις με τις οποίες έρχονται αντιμέτωπα τα ζευγάρια ιδίου φύλου που συνδέονται με νομικά αναγνωρισμένες ενώσεις συμβίωσης και τα οποία επιθυμούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία;
- από εδώ.
Και η τελευταία:
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
31 Αυγούστου 2010 O-0118/2010
Ερώτηση με αίτημα προφορικής απάντησης προς την Επιτροπή
Άρθρο 115 του Κανονισμού
Sophia in 't Veld, Renate Weber, Niccolò Rinaldi, Barοness Sarah Ludford, Sonia Alfano, Cecilia Wikström, Alexander Alvaro, Gianni Vattimo, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE
Θέμα: Διακρίσεις εις βάρος ζευγαριών ιδίου φύλου, ελεύθερη κυκλοφορία, δικαιώματα λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών ( LGBT )

Το σχέδιο δράσης της Επιτροπής για την εφαρμογή του προγράμματος της Στοκχόλμης και άλλα έγγραφα προγραμματισμού της Επιτροπής δεν περιλαμβάνουν κάποια ειδική και συγκεκριμένη νέα πρωτοβουλία σχετικά με τα δικαιώματα λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών και τον αγώνα ενάντια στην ομοφοβία. Παρά τα όσα ορίζουν το άρθρο 67 παράγραφος 4 της ΣΕΕ σχετικά με την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης όσον αφορά τις αστικές υποθέσεις, το άρθρο 81 της ΣΛΕΕ σχετικά με τη δικαστική συνεργασία στις αστικές υποθέσεις που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις, και το άρθρο 19 της ΣΛΕΕ με το οποίο δίνεται εντολή στην Ένωση να «αναλάβει δράση για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω ... γενετήσιου προσανατολισμού», δεν γίνεται καμία αναφορά στην αμοιβαία αναγνώριση των ζευγαριών ιδίου φύλου, είτε αυτά είναι παντρεμένα είτε συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης, είτε συζούν, είτε πρόκειται για de factο ζευγάρια. Αυτή η έλλειψη αμοιβαίας αναγνώρισης έχει εκτός των άλλων επιπτώσεις στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2004/38/ΕΚ(1) σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν ελεύθερα, καθώς τα περισσότερα κράτη μέλη εφαρμόζουν μια περιοριστική και λανθασμένη ερμηνεία των άρθρων 2 και 3 όσον αφορά τα ζευγάρια ιδίου φύλου(2), γεγονός που έρχεται σε κατάφορη αντίθεση με τα άρθρα 2 και 3 παράγραφος 3 της ΣΕΕ και 10 και 19 ΣΛΕΕ και ιδίως με το άρθρο 21 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Το ΕΚ άσκησε αυστηρή κριτική, ζήτησε από τα κράτη μέλη να αναθεωρήσουν την νομοθεσία τους και ζήτησε από την Επιτροπή να εκδώσει αυστηρές κατευθυντήριες γραμμές – βάσει των αναλύσεων και των συμπερασμάτων που περιλαμβάνονται στην έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων σχετικά με την ομοφοβία– ώστε να διασφαλιστεί η εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης, της ισότητας, της μη διάκρισης, της αξιοπρέπειας και του σεβασμού για την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή. Εντός της ΕΕ, οι άνθρωποι εξακολουθούν να έρχονται αντιμέτωποι με διακρίσεις λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού τους και της φυλετικής τους ταυτότητας, ή στερούνται της κατάλληλης προστασίας και στήριξης, όπως στην περίπτωση των αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών ατόμων: κάποια κράτη μέλη δεν αναγνωρίζουν τον γενετήσιο προσανατολισμό ως δεσμευτικό λόγο για την αναγνώριση ασύλου βάσει της οδηγίας για την αναγνώριση, η απόφαση πλαίσιο για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία δεν περιλαμβάνει την ομοφοβία και ορισμένα κράτη μέλη έχουν νόμους που θεωρούν την ενημέρωση σχετικά με τα ζευγάρια ιδίου φύλου ως βλαβερή για τους ανηλίκους. Αλλά και σε διεθνές επίπεδο, θα πρέπει να ενισχυθεί η διεθνής δράση της ΕΕ κατά του αξιόποινου και την καταδίωξη των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών.
Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, δράσεις και προγράμματα προτίθεται να αναλάβει και να προωθήσει η Επιτροπή όσον αφορά τα προαναφερθέντα θέματα; Θα υποστήριζε η Επιτροπή την ιδέα της έκδοσης ενός «οδικού χάρτη της ΕΕ σχετικά με τα δικαιώματα των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών ( LGBT ) και κατά της ομοφοβίας» με χρονοδιάγραμμα για τη λήψη μέτρων με τα οποία θα διασφαλιστεί ο σεβασμός, η προστασία και η προώθηση των δικαιωμάτων των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών ( LGBT );
- από εδώ.
Ακολουθεί το δημοσίευμα από την ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την συζήτηση που διεξήχθη.
Το ΕΚ συζητά για τα δικαιώματα των ζευγαριών του ιδίου φύλου.
Ο γάμος των ομοφυλοφίλων είναι ήδη πραγματικότητα σε πέντε κράτη μέλη της ΕΕ, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και τη Σουηδία ενώ σε κάποια άλλα τους επιτρέπονται ορισμένες μορφές συμφώνου συμβίωσης. Τι συμβαίνει όμως αν μετακομίσουν σε κράτος μέλος που δεν ισχύει τίποτε από αυτά; Την Τρίτη το ΕΚ συζήτησε το πρόβλημα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατόπιν τριών προφορικών ερωτήσεων που είχαν κατατεθεί από ευρωβουλευτές.
Οι τρείς ερωτήσεις, που συζητήθηκαν μαζί, αφορούν τις διακρίσεις κατά αναγνωρισμένων ζευγαριών του ιδίου φύλου, την αμοιβαία αναγνώριση των γάμων και συμφώνων συμβίωσης ζευγαριών του ιδίου φύλου και τις διακρίσεις κατά ζευγαριών του ιδίου φύλου σε θέματα ελευθερίας μετακίνησης και δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων,
Όπως σημείωσε στη συζήτηση ο εκ των εισηγητών, Cornelis de Jong, (Εν. Ευρ. Αριστερά, Ολλανδία) ο ίδιος επέτυχε την αναγνώριση του δεσμού του πριν από 21 χρόνια στην Ολλανδία, "αλλά αν μετακομίσουμε στην Πολωνία δεν θα έχουμε καμία αναγνώριση". Έτσι, "κάνοντας χρήση του δικαιώματός μας στην ελευθερία μετακίνησης χάνουμε άλλα δικαιώματα", κατέληξε...
Αντιστοίχως, ο επίσης εισηγητής Michael Cashman (Σοσιαλιστές, Βρετανία), του οποίου το σύμφωνο συμβίωσης αναγνωρίσθηκε πριν από 27 χρόνια εξήγησε ότι "αν πάθουμε ένα ατύχημα στην Ιταλία, ο σύντροφός μου δεν θα έχει ούτε καν το δικαίωμα να αποφασίσει αν θα πρέπει να με κρατήσουν στη ζωή με τεχνητά μέσα ή όχι". "Τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται σε ένα κράτος μέλος πρέπει να αναγνωρίζονται σε όλα", τόνισε.
Τέλος, η Sophia In 't Veld (Φιλελεύθεροι, Ολλανδία) τόνισε ότι "κάθε πολίτης της Ένωσης πρέπει να απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα και ούτε η ΕΕ ούτε τα κράτη μέλη έχουν κάποιο δικαίωμα να κρίνουν μια προσωπική σχέση". "Το ελάχιστο που οφείλουμε να πράξουμε στην ΕΕ είναι να εφαρμόσουμε την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης" σημείωσε, για να αναρωτηθεί "το κάνουμε για τις μαρμελάδες, τα κρασιά και τις μπύρες, γιατί δεν το κάνουμε για το γάμο και τις ανθρώπινες σχέσεις";
Απαντώντας εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Αντιπρόεδρός της, αρμόδια για τη Δικαιοσύνη, Viviane Reding εξήγησε ότι "εννοείται ότι η ελευθερία μετακίνησης και εγκατάστασης πρέπει να περιλαμβάνει και το δικαίωμα μεταφοράς των δικαιωμάτων που έχει ο καθ' ένας στη χώρα πρώτης κατοικίας του και στη χώρα της δεύτερης κατοικίας", όμως, προειδοποίησε "οφείλουμε να κινηθούμε με προσοχή και να πείσουμε σιγά-σιγά τα κράτη μέλη που αντιστέκονται να δεχθούν αυτούς τους κανόνες". "Δεν είναι απλά ζήτημα αρχής αλλά θέμα σεβασμού της προσωπικής ζωής του καθ' ενός" επεσήμανε.
Σημείωσε δε ότι "Αν ζεις στη χώρα Α στην οποία ο γάμος ή το σύμφωνο συμβίωσης ζευγαριών του ιδίου φύλου αναγνωρίζεται, τότε έχεις το δικαίωμα, το θεμελιώδες δικαίωμα να μεταφέρεις αυτή την αναγνώριση στη χώρα Β"...
Για το ΕΛΚ, ο Ιταλός ευρωβουλευτής Salvatore Iacolino, σημείωσε μεν ότι "για ορισμένα θεμελιώδη ζητήματα πρέπει να υπάρχει απόλυτη εγγύηση", όμως συμφώνησε με την κ. Reding ότι "πρέπει να κινηθούμε προσεκτικά, βήμα - βήμα" ενώ "εν τω μεταξύ πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας την έννοια της οικογένειας, αυτό που για μας είναι η φυσική οικογένεια, δηλαδή ο πατέρας, η μητέρα και τα παιδιά". Υπάρχουν άλλες μορφές που προφανώς σεβόμαστε αλλά δεν αποτελούν την επικρατούσα μορφή οικογένειας στην ΕΕ σήμερα", κατέληξε.
Από την πλευρά των Σοσιαλιστών, η Monika Flašíková Beňová (Σοσιαλιστές, Σλοβακία) επεσήμανε ότι "δεν τίθεται θέμα να επιβληθεί οτιδήποτε, τίθεται θέμα ανοχής".
Για τους Φιλελεύθερους η Sarah Ludford (Βρετανία) επεσήμανε ότι οι κανόνες πρέπει να τροποποιηθούν για να εκλείψουν διάφορες μορφές "ημι-διακρίσεων" όπως εκείνες κατά των ζευγαριών του ιδίου φύλου που μετακομίζουν από άλλο κράτος μέλος.
Η Ulrike Lunacek των Πρασίνων (Αυστρία) δήλωσε ότι "έχουμε πρόβλημα όταν μας λένε ότι η προσαρμογή θα πρέπει να είναι σταδιακή", όμως ο Konrad Szymansky (ΕΣΜ, Πολωνία) τόνισε ότι "ορισμένες χώρες δεν αναγνωρίζουν τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια και έχουν κάθε δικαίωμα να το πράξουν".
Ανανέωση: Πιέζοντας εδώ μπορείτε να διαβάσετε την εξέλιξη της συζήτησης.