Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009


The Death of Emily Dreher
by Brett Rosenberg
RopeTrick Productions ( ropetrickproductions.com )
Brett: “I wrote the script a few years ago. It’s a circumstantial piece, the idea that a person born with all the necessary components for a successful life, being somehow left in the dust.
Through just an effortless collection of bad choices we see Emily fall apart. She falls in love with Sam, a young girl wandering through a “summer experience”. She’s this young flaky kid who wants to try something “edgy”, having no real idea of the damage that her actions bring to people. Sam’s “summer experience” turns into the only real feeling of love that Emily has ever felt.
I’ve always liked that notion of “love”. I think it’s such a capricious thing, nothing all to true about it really. There’s a beauty that comes from that sort of seclusion. When you have a circumstance of one person fully loving someone who just simply doesn’t love them back. I think there is something wonderful in that feeling, when love and hate and happiness and sorrow can all be present in the same reflection.
We feel sorry for Emily."

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009


Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την Τετάρτη 25/11/2009, ψήφισμα για την πενταετία 2010-2014, που αφορά τον τομέα των ελευθεριών, της ασφάλειας, και της δικαιοσύνης, γνωστό ως το "Πρόγραμμα της Στοκχόλμης".

Υιοθετώντας αυτό το ψήφισμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καλεί τις χώρες-μέλη:

"χωρίς προκαταλήψεις να διασφαλίσουν την ελευθερία της διακίνησης των Ευρωπαίων πολιτών και των οικογενειών τους συμπεριλαμβάνοντας το σύμφωνο συμβίωσης και τον πολιτικό γάμο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, κατά τρόπο που να αποφεύγονται οι διακρίσεις κάθε είδους, ανάμεσα σ' αυτές για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού".

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της ILGA-Europe, το κοινό δελτίο τύπου που εξέδωσαν μετά το ψήφισμα η ILGA και η European Parliament's Intergroup on LGBT Rights.
Equal rights for LGBT people in the EU: The European Parliament takes one further step.
The European Parliament today adopted a resolution on the Multi-annual programme 2010-2014 regarding the area of freedom, security and justice, known as the Stockholm programme. By adopting this text, the European Parliament is calling on Member States "without prejudice to national legislation on family law, to ensure freedom of movement for EU citizens and their families, including both registered partnerships and marriages" in accordance with EU legislation, and "to avoid all kinds of discrimination on any ground, including sexual orientation" (paragraph 31).
The European Parliament further stressed the need to establish EU-level anti-hate crime legislation, noting that the "growing intolerance within the EU" also needs to be tackled "by further legislative actions on the field of hate crime on European level" (paragraph 21a).
Michael Cashman and Ulrike Lunacek MEPs, Co-presidents of the European Parliament's Intergroup on LGBT Rights, referred to the adoption of the text as "a step towards equality for all European citizens, although we regret that the resolution stops short of fully recognising same-sex unions." They continued: "The European Parliament has just sent a clear message that Member States need to ensure the freedom of movement of all families, and recognise unions between all EU citizens, regardless of their sexual orientation. The text goes in the direction of an EU-wide recognition of all unions contracted in Member States; this is good news for all EU citizens, but we will need to keep up the pressure on EU institutions and Member States in the coming years to fully recognise same-sex unions—only then will we have genuine equality."
Evelyne Paradis, ILGA-Europe Policy Director, said that the resolution "is very welcome since it illustrates the will of the new European Parliament to pursue the work initiated in the previous term, in order to achieve mutual recognition of all marriages and civil partnerships legally registered in one Member State. In addition, by calling for the adoption of a more comprehensive EU criminal law framework against bias violence, the Parliament gave evidence of its commitment to tackle a very worrying social curse. It is relevant to note that, by doing so, the Parliament took in consideration the opinion provided by the EU Fundamental Rights Agency".
Πιέζοντας εδώ μπορείτε να δείτε πολύ περισσότερα για το "Πρόγραμμα της Στοκχόλμης".


Chalk Lines.
short film written, directed, produced and edited by Dan Brophy.
In an all-boys boarding school in the 1950s, Agosto stands in the field, painfully taking part in a game of lunch-time cricket. He is detached from his surroundings unlike his friend Hector, who seems to revel in the attention of his classmates.

From: danbrophy

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009


Αγαπημένη μου, καλή μου μητέρα,

Το ερώτημα που μου θέτεις είναι πολύ σημαντικό και πολύ σοβαρό, το συλλογίστηκα πολύ και σήμερα θα προσπαθήσω να δώσω μιαν απάντηση σ' αυτό.
Τί είναι ο έρωτας;
Μπορώ μονάχα να σου πώ πώς εννοώ εγώ τον έρωτα. (...)
(...) Στην αρχή, φορούσαν όλοι μάσκες και, καθώς μπορείς να φανταστείς, ο καινούργιος σου Πλάτωνας ένιωθε αρκετά αμήχανα και δέχθηκε ένα σωρό πειράγματα. Όταν σήμαναν μεσάνυχτα, μπήκαν στην αίθουσα δύο μεταμφιεσμένες, τραβώντας την προσοχή όλων. Συνωστίζονταν γύρω του, γελούσαν, τις πείραζαν, κι αυτές γρατζουνούσαν δεξιά κι αριστερά, επειδή ήταν δύο γάτες, μια άσπρη και μια μαύρη.
Η μία ήταν ντυμένη ολόκληρη με μαύρο σατέν, με ένα κεφάλι γάτας, γατίσια πόδια από μαύρη γούνα, με μακριά νύχια, και η άλλη το ίδιο, αλλά στα λευκά, ήταν ένα τέλειο ζευγάρι, το μόνο που τις πρόδιδε ήταν τα μαύρα μάτια της μιας και τα γαλάζια της άλλης. Η άσπρη γάτα ήταν η κόμισσα Αντέλ και η μαύρη γάτα ήταν...ο Ανατόλ.
Στην αρχή, εκείνο το γυναικείο κοστούμι μου δημιούργησε μια τεράστια και δυσάρεστη εντύπωση, αλλά ο θαυμασμός που μου ενέπνεε η τρισχαριτωμένη γάτα παραμέριζε κάθε άλλη διάθεση. Δεν μπορώ να σου πώ τί είδους παραμυθένιο συναίσθημα με κατέλαβε όταν με έπιασε απ' το μπράτσο και, σαν απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις μου, έβγαλε ένα κρυστάλλινο νιαούρισμα και μια επιδοκίμαζε, μια αρνούνταν, τη μια στιγμή εξέφραζε ικανοποίηση και την αμέσως επόμενη ένα πεισματάρικο κάκιωμα, ανάλογα με το πώς τα παιχνιδιάρικα λόγια μου άγγιζαν την γατίσια καρδιά του. (...)

(Residents - Gingerbread Man)

(...)Θέλησα να απομακρυνθώ, αλλά ήμουν αποκλεισμένος από παντού και αναγκάστηκα να υποταχθώ. Οι κινήσεις μου δεν ξέφυγαν απ' τα μάτια τους.
"Α, είστε αιχμάλωτός μας," είπε και μου χαμογέλασε.(...)

(Residents - Wormwood - Burn Baby Burn)

(...) Συχνά νομίζω πως ο διάβολος, που μεταμορφωμένος σε γυναίκα έβαλε σε πειρασμό τον Άγιο Αντώνιο και πολλούς άλλους, και που τώρα μεταμορφωμένος σε άντρα έρχεται να με βάλει κι εμένα σε πειρασμό. Μετά σκέφτομαι πως κάποια νεκρή γυναίκα με λυπήθηκε και με επισκέπτεται τα μεσάνυχτα, τόσο πολύ η φύση του Ανατόλ συγκεράζει τις ιδιότητες και τα θέλγητρα του άντρα και της γυναίκας.
Δεν είναι μήτε άντρας μήτε γυναίκα, ή μάλλον είναι και τα δύο.
Φοβάμαι μην η ευτυχία μου παραείναι μεγάλη για να διαρκέσει για πάντα, κι εντούτοις μονάχα μια στιγμούλα τέτοιας ευτυχίας αξίζει όσο ολόκληρη η ζωή των άλλων αντρών. (...)

(Residents - Burning Love)

(...) Στην αρχή φοβήθηκα, αλλά ο Ανατόλ έστρεψε προς εμένα το μεγάλα ευγενικά του μάτια. Του έπιασα το χέρι, πίεσα επάνω τα χείλη μου, και τότε με κατέλαβε ένας ξαφνικός φόβος, αλλά αυτή τη φορά φοβήθηκα για την καταστροφή της ευτυχίας μου κι άφησα γρήγορα εκείνο το χέρι που λαχταρούσα να σκεπάσω με φιλιά.
Το χέρι του είναι πολύ λεπτό και καυτό σαν φωτιά.
Μου φαίνεται πως μεταμορφώθηκα.
Πού θα καταλήξουν όλα αυτά; (...)

(Residents - Its a Man's Man's Man's World)

Ο εκκεντρικός γιός σου.
Σου φιλώ τα χέρια,
- Πλάτωνας.

[αποσπάσματα από το βιβλίο "Ο έρωτας του Πλάτωνα" του Λέοποντ φον Σάχερ Μαζώχ, Εκδόσεις Αστάρτη, 2008 - μετάφραση: Στέφανος Πάικ. Μουσική: The Residents.]



Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009


Τhe Cuban artist, Ana Mendieta had a short but intense and productive artistic life. Through performances, body art, photographs, drawings and sculptures, she explored questions of ecology and feminism. She liked to examine the systems of social categorization such as gender, race and class and all their complexities in a way that provoked in her art an extreme sense of mysticism, transculturalism and feminism. Also included were religious themes from Catholicism and Santeria. Mendieta formed these ideas and worked in the United States without ever leaving out her Cuban roots. From the beginning, she used her body as her primary source of artistic reflection and to revise the feminine figure as an iconographic symbol. In her performances during the 70s, Ana explored with her own body the sexuality of woman with hopes of transcending the dependency of the physical body and social barriers in order to gain psychological autonomy. The second phase of her career consisted of a series of human silhouettes executed directly onto natural landscapes. These works echoed the union between the body and nature; the links between us and the universe. Because she used nature and her works were site specific and ephemeral, they were mostly documented with photographs and Super-8 film.
As a young child living in Havana, Cuba, Mendieta lived in upper-middle class society as the second daughter of Ignacio Alberto Mendieta de Lizaur and Raquel Oti de Rojas, both of privileged and political families. She had a comfortable life and was a devout Catholic, but her exposure to the house servants and their practices of Santeria greatly influenced her and remained with her even after she was moved to Dubuque, Iowa during Operation Peter Pan. Mendieta was twelve when her father refused to support Fidel Castro and was blacklisted, resulting in his later incarceration and a long separation between him, Mendieta and her mother. Mendieta and her sister, Raquelin, were sent to the U.S. and because they had no close relatives were moved through a series of group homes until their mother and brother joined them in Iowa. Needless to say, Mendieta did not fit too well in Dubuque, a white, middle class American community. In her adult life, Mendieta recalled her feelings of displacement and humiliation and found a connection with the collective experience comparable to her own of Negro slaves of Cuba practicing Santeria. Santeria originates from a West African religion of the Yoruba and its mix with Catholicism. It revolves primarily around orishas and sacrifice to nourish them.
An excellent example of Mendieta’s understanding, empathy and veneration for Santeria can be seen in her performance piece, Death of a Chicken, where standing naked she holds a chicken that has just had its head cut off. As the chicken struggles and dies, its blood spurts on Mendieta’s entire body. This performance is not an actual practice in Santeria, but an act inspired by Santeria. (Kuntzmuseum, 90) Mendieta makes a point of breaking away from the practices of Catholicism, Western civilization and typical notions of the “saintly and pure” woman with this cult-inspired ritual.
Also representative of her Afro-Cuban inspirations is a piece called Feathers on Woman in which she covers the body of a woman with white feathers that transform her into a sacrificial white cock of sorts.
During her graduate studies at the University of Iowa, Mendieta created a body of work addressing violence toward women and murder. The first was Rape Scene in which Mendieta posed as the victim naked from the waist down and her motionless body tied over a table. The room she was in had broken plates and glasses as well as cigarette butts in an ashtray and blood in a toilet bowl. This performance was a recreation of a rape murder as it was reported that happened at the University of Iowa that same year.
Perhaps what Mendieta is most recognized for are her earth art pieces. Her earth-body works, or Silueta Series—sculptural interventions in the landscape that inserted her naked figure (or its outline or contours) in a natural setting—fused aspects of conceptual, process, performance, body, feminist, and land art. Embracing the aims of feminism, Mendieta quietly subverted the monumental gestures of male land artists by working at a human scale in the landscape. Mendieta did not aggressively shape or add to her environment. Instead, she united with what was there—water, earth, fire. In an early filmed performance, Ana lay in a creek naked while water flowed over her until she practically became one with the stream bed. In others, she printed her shape onto the ground, tree or rock.
In Ana’s works in nature, she primarily touches on the themes of the earth as mother, giver of life and the unity and cycle that exists between humans and the environment. For her, these pieces do not represent much relation to organized religion, for instance the Christian notion of heaven and hell, redemption and a judging God. Instead, she takes a different view:
“There is no original past to redeem: there is the void, the orphanhood, the unbaptized earth of the beginning, the time that from within the earth looks upon us. There is above all the search for origin. I have thrown myself into the very elements that produced me.” (Kuntzmuseum, 90)
The Tree of Life shows Mendieta standing in front of a large trunk tree covered entirely in mud with her arms raised as in supplication to Mother Earth.
Tragically, Ana Mendieta died at age thirty-six, the result of a fall from an apartment window in New York in 1985. She left over 200 photographs documenting her body works and many films of her sometimes private and sometimes public performances.

From: artpopulus


Στην ταινία του Toshio Matsumoto, Funeral Parade of Roses, είχα αναφερθεί σε παλιότερο ποστ που μπορείτε να το διαβάσετε και να δείτε τρέιλερ, πιέζοντας εδώ. Μπορείτε επίσης να δείτε συνέντευξή του, με την ευκαιρία της επανακυκλοφορίας της ταινίας.

From: WorldCinemateque

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009


Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως γνωρίζουμε ισχύει νόμος που επιτρέπει το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια. Μόνο όμως για τα ομόφυλα. Έτσι λοιπόν ένα ζευγάρι ετεροφύλων, που δεν ήθελε να τελέσει γάμο, αλλά σύμφωνο συμβίωσης, έκανε αίτηση και η αίτησή τους αυτή απορρίφθηκε.

Το ζευγάρι αυτό διαμαρτύρεται έντονα για την διάκριση αυτή λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, καταφεύγει δικαστικά κατά του βρετανικού δημοσίου και όπως αναφέρεται, είναι διατεθειμένοι να φτάσει η υπόθεσή τους, ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ενδιαφέρον έχουν οι δηλώσεις του ακτιβιστή της OutRage!, Peter Tatchell, ο οποίος δηλώνει ότι "We have long campaigned against homophobic discrimination but we are equally opposed to discrimination against heterosexual couples. The law should be equal for everyone." Η υπόθεση αυτή σίγουρα φαντάζει εξωπραγματική για τα Ελληνικά δεδομένα, όπου το σύμφωνο συμβίωσης ψηφίστηκε προ ενός περίπου χρόνου, και, ισχύει μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία.

Μπορείτε να διαβάσετε τα σχετικά πιέζοντας εδώ.


Behind the Curtains
by Katherine Pastrana, short film, 6.00'

The short film was made in Manila, Philippines with a group of transgendered performers. It was made in addition to Katherine Pastrana's dissertation for a MA in Visual Anthropology.
The film encompasses both still photography and film to explore the more intimate lived experiences of this specific group of individuals


From: dvderif

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009


Ardhanareeshwara/Ardhanari is an androgynous deity composed of Shiva and his consort Shakti/Parvati, representing the synthesis of masculine and feminine energies. The Ardhanari form also illustrates how the female principle of God, Shakti is inseparable from the male principle of God, Shiva. Ardhanari in iconography is depicted as half-male and half-female, split down the middle.


Portrait of a boy, the Right Honourable J. A. Plantaganet Stewart. (ca. 1800)
From the Victoria & Albert Museum, London

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Dear Emily (2001).

Dear Emily
dir. katherine brooks * 7 min

In this short film, a girl named Sara recalls her senior year of high school and the intense crush she had on another girl...

From: sickcell666

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009


Music video for Venus DeMars directed by Nikolas Allen

From: daReneg8

MY SKIN IS A MAP (1992).

My Skin is a Map
My Skin is a Map was a joyous collaboration between filmaker Venus de Mars, www.venusdemars.com (AKA Steve Grandell) and Tim Miller. Working with performer Domonick Wegesin during a very romantic connection in Minneapolis Tim and Domonick conspired with Venus to fulfill a commission from KTCA TV in Minneapolis. The tasteful, yet naughty, homoerotics of the film freaked the PBS station out and it was never shown.


Το Κέντρο Ζωής και η Multitrab Productions με την ευκαιρία της 1ης Δεκεμβρίου, Παγκόσμιας Ημέρας κατά του AIDS, διοργανώνουν και φέτος μια μεγάλη γιορτή ενημέρωσης αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS από 27 έως 29 Νοεμβρίου (Παρασκευή 27/11 στις 14.00-22.00 και Σάββατο & Κυριακή 28-29/11 στις 10.00-21.00) στο χώρο πολλαπλών χρήσεων στο σταθμό Μετρό "Σύνταγμα".
Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν:
- Το μεγάλο BAZAAR του Kέντρου Ζωής στο οποίο θα διατίθενται εξαιρετικής ποιότητας ρούχα, αξεσουάρ και καλλυντικά σε τιμές κόστους. Όλα τα προϊόντα είναι προσφορά από επώνυμους Ελληνικούς και ξένους οίκους, όπως Lakis Gavalas .LAK ,D&G, Moschino, Burberry, Bluemarine) και πολλοί άλλοι.
- Το Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών & Νέων Μέσων της Ελλάδας, το Athens Video Art Festival που θα δώσει δυναμικά τα παρόν με εντυπωσιακές προβολές και installations
- Unplugged συναυλίες.(19.30-21.30) Παρασκευή 27/11 Transistor & Monitor, Σάββατο 28/11 Stavros Dadoush and Los Tigainos & Rous, Κυριακή 29/11 The Callas & Ska Bangies
- DJ set από τους παραγωγούς του Best Radio & En Lefko
Σκοπός αυτής της εκδήλωσης, μέσα από ξεχωριστά νεανικά δρώμενα και την συμβολή εκλεκτών συνεργατών, είναι η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση για το θέμα του HIV/AIDS που μας αφορά όλους και ταυτόχρονα η οικονομική ενίσχυση του Κέντρου Ζωής για την σωστή και αποτελεσματική λειτουργία του.
Πληροφορίες 210 72 57 617 www.kentrozois.gr
Χορηγοί επικοινωνίας: Mega, MTV, Athens Voice, Best Radio, En Lefko.
- μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009


Αντιγράφω άρθρο του Λύο Καλοβυρνά από την Athens Voice.
Κορίτσια που είναι αγόρια Η 20ή Νοεμβρίου είναι μια μέρα τιμής και μνήμης για τις γυναίκες και άνδρες τρανς που έχουν υπάρξει θύματα ρατσισμού, βίαιων επιθέσεων και εγκλημάτων κατά της ζωής τους. Στους τρανς άντρες και γυναίκες οφείλουμε την εξέγερση του Stonewall το 1968, που αποτέλεσε το έναυσμα για τη μαχητικότητα του γκέι απελευθερωτικού κινήματος.
Την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου λοιπόν θα γίνει πορεία συμπαράστασης, τιμής και μνήμης, η οποία θα ξεκινήσει στις 18.30 από τα Προπύλαια και θα πραγματοποιηθεί βρέξει χιονίσει! Μπορεί να μην καταλαβαίνουμε γιατί κάποιος θέλει να αλλάξει το φύλο του, μπορεί να μας τρομάζει και μόνο η ιδέα, όπως πολλοί άλλοι δεν καταλαβαίνουν πώς μπορεί ένας άντρας να ερωτευτεί έναν άλλον άντρα, αλλά για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο αυτή είναι η φυσιολογική πραγματικότητά τους. Οι τρανς γυναίκες και άντρες εισπράττουν βία και ρατσισμό ακόμα και από την ίδια την ομοφυλοφιλική κοινότητα, κυρίως λόγω άγνοιας και φόβου. Ακόμη και σήμερα, στην εποχή της πολιτικής ορθότητας, θεωρείται εντάξει να χλευάζεις τους τρανς. Είναι και στο χέρι μας να αλλάξει αυτό. Διαβάστε για το «Ταξίδι του φύλου» στο τεύχος 24 του 10%, για τα «Κορίτσια που είναι αγόρια», τα XX boys, στο τεύχος 21, και γιατί μας μπερδεύει το θέμα των τρανς στο ίδιο τεύχος. Αν καταλάβουμε ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν έχει καμία σχέση με το φύλο (το κοινωνικό ή το βιολογικό), η ζωή μας θα γίνει πολύ πιο απλή.
Εύχομαι ειλικρινά στον Λύο Καλοβυρνα καλή έκβαση στην υπόθεση που θα εκδικαστεί αύριο.

Χαίρομαι που κάνει την διαπίστωση: "Οι τρανς γυναίκες και άντρες εισπράττουν βία και ρατσισμό ακόμα και από την ίδια την ομοφυλοφιλική κοινότητα, κυρίως λόγω άγνοιας και φόβου". Είναι μία πολύ καλή αρχή, μετά τον πρωτόγνωρο αποκλεισμό τους (των διαφυλικών) από την ίδια Ημέρα Μνήμης τους και την καταγραφή των αιτημάτων και των αναγκών τους με έναν αξιοπρεπή και όχι εντελώς πρόχειρο, επιπόλαιο κι επικίνδυνο τρόπο.

Στα σίγουρα πάντως η γκέι κοινότητα δεν πρόκειται να βοηθήσει την κοινότητα των διαφυλικών όταν όπως διαβάζω, παρ' όλες τις επισημάνσεις για τα λάθη που έγιναν, στην ανακοίνωση γράφουν εμμένουμε στα αιτήματά μας, αγνοώντας τις απόψεις των ίδιων των διαφυλικών.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009


No one One - The Campaign to protect marriage equality in Maine.
USA, short, 14.00'

In May, 2009, the Maine Legislature extended marriage rights to gay and lesbian couples. As expected, opponents of equality, led by the National Organization for Marriage and the Catholic Church, petitioned to have those rights put to a vote by referendum. This film chronicles the final days of the on-the-ground campaign to protect marriage equality in Maine.
The Democratic National Committee ignored the fight to protect marriage for all couples in Maine, neglecting to donate funds to the cause (even though they reportedly raised over a million dollars from gay donors in June of this year) or to mobilize potentially thousands of volunteers through its Organizing for America arm. The DNC even sent emails to voters in Maine urging them to help with Jon Corzine's failed gubernatorial reelection in New Jersey, potentially diverting needed volunteers, but also showing that they deemed the fight for marriage equality unworthy of their attention. President Obama never acknowledged the NO ON ONE campaign.
If marriage equality is to be fought for on a state-by-state basis, then our national gay rights organizations should hold the DNC and President Obama responsible for their inaction in Maine and in other state battles.

From: NewLeftMedia
(μέσω του JoeMyGod)

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009


Ένα Brokeback Mountain, στην Μογγολία, με καλυμμένα τα πρόσωπα. Πολύ ενδιαφέρον μικρού μήκους. Παρακαλώ δείτε το, αξίζει.
Behind the Blue Sky
short film, 5.10'

Behind the Blue Sky is a short film created by Brandt Miller and Sean Devaney for the first ever exhibition in Mongolia on the marginalized and oppressed LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender) community of the country. The film depicts the tragic love story of two Mongolian boys - one from the city of Ulaanbaatar and the other, a herder from the countryside.
To ensure the safety of the actors, their faces are covered with traditional blue scarves called khadag. The khadag is traditionally used in Mongolia to cover the face of the deceased. Behind the Blue Sky features an original score by renowned Mongolian folk rock band, Altan Urag and was displayed in the Mongolian Museum of Modern Art in Ulaanbaatar in July 2009.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009


From: dvderif


The Wrong Body
Indonesia, short film, 7.10'

Film Documentary (english subtitled) about transvestites in Jakarta, Indonesia: a beautiful double portret about Nancy and Nuke and the acceptance of transvestites in the largest Muslim country of the world.

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009


[από το μπλογκ του φίλου Luc.]


Συγχαρητήρια για την Άνι Λένοξ - αντιγράφω από την Καθημερινή.
Βράβευση της Άνι Λένοξ για τη δράση της κατά του AIDS
Η τραγουδίστρια Άνι Λένοξ τιμήθηκε από τους τιμηθέντες με Νόμπελ Ειρήνης για τη δράση της κατά του AIDS στη Νότια Αφρική.
Η Βρετανίδα τραγουδίστρια Άνι Λένοξ τιμήθηκε σήμερα με τον τίτλο «Γυναίκα της Ειρήνης 2009» για τον αγώνα της κατά του AIDS στη Nότια Αφρική από τους τιμηθέντες με Νόμπελ Ειρήνης, οι οποίοι πραγματοποίησαν την 10η σύνοδό τους χθες, Τρίτη, και σήμερα στο Βερολίνο.
Η σκοτσέζα τραγουδίστρια του πολύ γνωστού κατά τη δεκαετία του '80 ντουέτου Eurythmics ξεκίνησε την άνοιξη του 2007 την πρωτοβουλία SING, προσκαλώντας 23 τραγουδίστριες να ηχογραφήσουν έναν δίσκο. Τα χρήματα από αυτόν χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά φαρμάκων, την παροχή ενημέρωσης και την προστασία των γυναικών και των παιδιών στη νότια Αφρική κατά του AIDS.
Η Λένοξ με ένα μπλουζάκι στο οποίο αναγραφόταν «HIV Positive» (Θετική στον ιό HIV) παρέλαβε το βραβείο από τον Nοτιοαφρικανό νομπελίστα της ειρήνης Φρεντερίκ ντε Κλερκ.
Η γνωστή τραγουδίστρια εξέφρασε τη βαθιά της ευγνωμοσύνη και την ταπεινότητα με την οποία δέχεται τη διάκριση αυτή, την οποία αφιέρωσε σε «όλες τις γυναίκες που εργάζονται στον κόσμο για να μειώσουν τις καταστροφές αυτής της πανδημίας».
«Παίρνω αυτό το βραβείο εκ μέρους τους, αυτές το αξίζουν πραγματικά», δήλωσε στην τελετή που έγινε στο δημαρχείο της γερμανικής πρωτεύουσας όπου ολοκληρώθηκε σήμερα η σύνοδος των τιμηθέντων με Νόμπελ Ειρήνης.
- www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Και βέβαια όσο η Άνι Λένοξ έδινε τον δικό της αγώνα στην μάχη κατά του HIV για την Νότιο Αφρική, ο Υπουργός Υγείας της χώρας Τρέκι με τις συμβουλές των αρνητών του AIDS, έριχναν την χώρα στο σκοτάδι. Η Νότιος Αφρική με μέτριους υπολογισμούς έχει πάνω από 330.000 θύματα από αυτή την άθλια πολιτική και πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Τρέκι και οι αρνητές του AIDS πρέπει να κατηγορηθούν για γενοκτονία. Στην Ελλάδα κανείς δεν φαίνεται να ενοχλείται απ' αυτούς, αντίθετα οι δημοσιογράφοι τους χαϊδεύουν τ' αυτιά.

Επιλέγω το Sweet Dreams της Λένοξ, σε εκτέλεση Marilyn Manson.

From: keslin

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009


Χαίρομαι πολύ όταν σ' αυτήν την ενότητα που μοιράζομαι ταινίες και βίντεο μικρού μήκους, παρουσιάζονται δουλειές Ελλήνων ειδικά όταν έχουν κάτι αξιόλογο να μας πούν. Το μικρό αυτό βίντεο είναι της Στάσσας, που ζεί στο Μπράιτον, ειλικρινά χαίρομαι που το φιλοξενώ και την ευχαριστώ. Δείτε το.
Camera Monologues
UK, short film, 1.12'

Camera Monologues, Sti soupiera, by Stassa.

From: YeGoblynQueenne


Gender switcher / hybrid
1 year 2 months on T.
got new hips lately. hate it. am working on getting rid of them. and no, below it's just those pants. besides this shallow sh.... all underneath is open to interpretation.
nough said.

From: PaulJammernegg

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009


Αντιγράφω από το σημερινό Έθνος.
"Πρωτιά" για Ελλάδα και Κύπρο στην ομοφοβία
Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο του 2009, η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι χώρες όπου οι διακρίσεις εξ' αιτίας του σεξουαλικού προσανατολισμού είναι πιο διαδεδομένες
Πιο συχνή μορφή διάκρισης, βάσει των στοιχείων που δημοσιεύει η ΕΕ, οι Ευρωπαίοι θεωρούν ότι είναι η διαφορετική μεταχείριση εξ’ αιτίας της εθνικότητας ενώ στην δεύτερη και τρίτη θέση κατατάσσουν την ηλικία και την αναπηρία. Ιδιαίτερα διαδεδομένες επίσης εμφανίζονται οι διακρίσεις λόγω του διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού και των θρησκευτικών πεποιθήσεων για τις οποίες όμως παρουσιάζεσαι σαφής μείωση σε σχέση με το 2008.
Τα αποτελέσματα του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου που πραγματοποιήθηκε το δίμηνο Μάϊος - Ιούνιος 2009 με βασικό θέμα τις διακρίσεις «θέλουν» τους Έλληνες να κάνουν διακρίσεις κυρίως λόγω εθνικότητας, διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού αλλά και αναπηρίας.
Σύμφωνα με την κοινοτική δημοσκόπηση, το 71% των Ελλήνων δηλώνει ότι η διάκριση λόγω εθνικότητας είναι αρκετά διαδεδομένη στη χώρα τους, με τη διάκριση κατά ομοφυλοφίλων να ακολουθεί σε ποσοστό 64%, δίνοντας στην Ελλάδα την δεύτερη θέση. Τα σκήπτρα στην ομοφοβία κρατά η Κύπρος με ποσοστό 66%.
Αρκετά υψηλό είναι και το ποσοστό των Ελλήνων πολιτών που θεωρούν ότι η αναπηρία και η ηλικία συνιστά παράγοντα διαφορετικής μεταχείρισης, κυρίως ως προς την αναζήτηση εργασίας, με ποσοστά 63% και 60% αντίστοιχα.
Στις τελευταίες θέσεις για τη χώρα μας κατατάσσονται οι διακρίσεις λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων σε ποσοστό 51% και φύλου σε ποσοστό 49%.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην πλειονότητά τους οι ερωτηθέντες δεν γνώριζαν τα δικαιώματά τους εάν γίνονταν αποδέκτες διακρίσεων ενώ στην περίπτωση αυτή, όπως δηλώνουν, θα απευθύνονταν πρωτίστως σε δικηγόρο και δευτερευόντως στις αστυνομικές Αρχές.
Τέλος, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους οι Ελληνες θεωρούν ότι τα μέτρα καταπολέμησης στην Ελλάδα είναι ανεπαρκή.

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009


Different from the Others
This presentation was produced in 1986 by PBS. Hosted by the late Vito Russo (activist/author-The Celluloid Closet), this landmark film fragment survives by an accident of history. In 1976, a western European Gay Rights group discovered it in East Berlin. Fourteen months after it opened in 1919, it was banned in Germany. Theatre audiences were subjected to stink bombs, hoards of mice released, and sometimes sniper fire, much of which was unleashed by the rising Nazi party. It stars Conrad Veidt, fresh from his sensational debut in The Cabinet of Dr. Caligari, and best known for his iconic villain Heinrich Strasse in Casablanca. Note some rare exterior footage of the streets and parks of Berlin and the first onscreen representation of a Gay Bar in 1919. A must-see for anyone interested in Gay History.

From: stevenvz


City of Borders
In the heart of Jerusalem defying generations of segregation, violence and prejudice stands an unusual symbol of unity: a gay bar called Shushan. "City of Borders" goes inside this vibrant underground sanctuary on the East/West border of the Holy City, where people of opposing nationalities, religious affiliations and sexual orientations gather under one roof, to find acceptance and create a community among people typically viewed as each others "enemy."
Set against the construction of the separation wall between Israel and the Palestinian territories and the struggle for a gay pride parade in Jerusalem, City of Borders explores this resilient community's daily fight for dignity and their right to existence. In observing the lives and struggles of the regulars at Shushan, City of Borders highlights the bond forged when people from warring worlds embrace what everyone shares in common—the right to be accepted and belong—rather than be defined by the differences that tear them apart.

From: CityofBorders


The Butch Factor
A documentary examining masculinity and gay men titled The Butch Factor is scheduled to be released on DVD in December after having toured gay film festivals in recent months.
The 87-minute feature explores gay men's complicated relationship with masculinity. The core segments of the film, and the freshest material here, are profiles of several gay men who play traditionally masculine roles: rugby player, construction worker, rodeo bull rider, and so on. Candid interviews about real people's lives often make for the best documentary material, and that's certainly true in The Butch Factor. We learn about the confusion these men felt while growing up and their sometimes painful experiences with living in the closet, as well as the camaraderie they feel just from hanging out with the guys. Hines is a pro, and to paint a complete picture, he includes a few gay men with different approaches to masculinity. Along the way, the movie makes the point that sometimes the effeminate gay men are the toughest because they had to become that way. The movie was exhaustively researched, with interviews of a wide variety of men all over the U.S. The subjects are likable and there's enough humor in the movie to at least lighten up the expansive subject matter.

From: TheButchFactor

Δείτε επίσης την ιστοσελίδα της ταινίας.

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009


Ένας και μοναδικός Rory Gallagher, Μανδρίτη 1975.
Τότε ήμουν μόλις πέντε ετών.
Εκτός της δικής του δεξιοτεχνίας, αξιοσημείωτο είναι ότι από την αρχή της καριέρας του το 1967, έως το τέλος συνεργάστηκε με τον ίδιο μπασσίστα.
Δεν έχω καμμία απορία γιατί.

From: againstthegrain57


Gender Outlaws
USA, short film, 15.00'
directed by Steven Dupler

This award-winning short chronicles the lives, loves and worldview of a group of NYC transsexuals, transvestites and cross-dressers. Shot in HDTV and part of the groundbreaking verite doc series, "New York: On The Edge"

From: steviedeeny

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009


Αγαπητοί μου αναγνώστες, κρατηθείτε, γιατί θα διαβάσετε τώρα τ' αποτελέσματα μιας πολύ περισπούδαστης μελέτης. Το απαύγασμα της επιστήμης. Μας το χαρίζει η Καθημερινή.
«Οι άντρες που απατούν έχουν πρόβλημα σεξουαλικής ταυτότητας», δηλώνει Τουρκάλα ψυχολόγος
Hμερομηνία : 05-11-09

«Οι άντρες που έχουν σχέση ταυτόχρονα με περισσότερες της μιας γυναίκες, προσπαθούν στην ουσία να καλύψουν την ομοφυλοφιλική τους τάση», υποστηρίζει η Τουρκάλα ψυχολόγος Ιλκίμ Οζ.
Σε σημερινό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Μιλιέτ», η ψυχολόγος δηλώνει ότι «απατούν μόνο οι άντρες που έχουν διαταραγμένη συμπεριφορά. Οι υπερκινητικοί άντρες δεν μπορούν να είναι μονογαμικοί. Οι κομπλεξικοί άντρες απατούν συνεχώς για επιβεβαίωση. Οι κρυφοί ομοφυλόφιλοι απατούν για να καλύψουν την ομοφυλοφιλία τους».
Η ψυχολόγος εκτιμά πως «εάν ένας άντρας έχει σχέση με πολλές γυναίκες, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα στη σεξουαλική του ταυτότητα και χρησιμοποιεί τις γυναίκες για να κρύψει ότι είναι ομοφυλόφιλος».
Οι διαπιστώσεις τις ψυχολόγου Ιλκίμ Οζ, περιορίζονται μόνο στο αντρικό φύλο.
- www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Και καλά βρε πουλάκι μου, οι άντρες που απατούν τις γυναίκες τους είναι κρυπτο-ομοφυλόφιλοι, οι ομοφυλόφιλοι που απατούν τη σχέση τους, τί είναι; Κρυπτο-ετεροφυλόφιλοι; Και οι γυναίκες γιά; Καγκουρώ; Ωχ αμάν!

From: chrispdx


Ας ξεκινήσουμε με τα δυσάρεστα. Το δημοψήφισμα στην Πολιτεία του Μέην, σχετικά με την αναθεώρηση της νομοθεσίας για τον πολιτικό γάμο ομοφύλων, με καταμετρημένο περί του 90% των ψηφισάντων, δείχνει 53% υπέρ της αναθεώρησης του νόμου. Βήμα πίσω λοιπόν στο Μέην.

Βήμα μπρος όμως στην Ουάσιγκτον, όπως φαίνεται, αν και τα ποσοστά είναι πολύ κοντά. Εκεί το σύμφωνο συμβίωσης, εγκρίνεται από το 51,1% των ψηφοφόρων, ενώ το 48,9% ψήφισε κατά.

Βέβαια όπως παρατηρούν οι σχολιαστές, σίγουρα και στις δύο περιπτώσεις θα ζητηθεί επανακαμέτρηση των ψήφων, ενώ απομένουν και οι ψήφοι που στάλησαν ταχυδρομικά, αλλά συνήθως δεν αλλάζει κάτι δραματικά.

Κάτι επίσης που ανησυχεί κάποιους είναι ότι μετά την ψηφοφορία στο Μέην, ίσως "ανοίγει η όρεξη" στους πολέμιους του γάμου ομοφύλων στο Νιου Χαμσάϊρ. Μένει να δούμε με ενδιαφέρον ποιές θα είναι οι εξελίξεις.
[από το 365gay.com.]

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009


Gender Puzzle
Australia, 44.00'

Are we on the cusp of discovering what determines gender? The old mantra - all girls have XX chromosomes and all boys have XY - is no longer reliable. Scientists are now looking beyond chromosomes to "brain sex" and the role of newly discovered genes. By studying transsexuals and people on the gender extremes, they believe they can unlock the gender puzzle. This high-quality documentary looks at the new and challenging science of gender.
Tall, thin and strikingly beautiful, model Christie North always felt female. But when she was 15, she discovered she’d been born with male chromosomes. “There was no mention at school that there can be mix ups with your chromosomes”, she complains. “Many people have the same problem – more than you think.” As well as girls with XY chromosomes, one in 500 boys are born with a double XX as well as a Y. Most only find out about their condition when they try to father children and discover they’re infertile. Until the 1990s, gender was largely about chromosomes. But this principle was challenged when a new gene was discovered which is needed to start the process of ‘maleness’. “I think we’re starting to understand how the brain is hard-wired differently between males and females”, explains Prof. Vince Harley. Scientists are now looking at a further 54 genes which are turned on differently in males and females. They may help to explain why people identify as one gender or the other, regardless of chromosomes.There is a small but growing body of evidence that transsexuals’ brains are hard-wired in the uterus to be either male or female. A Dutch study found that male-to-female transsexuals have the same brain features as other women instead of being identical to men’s. “There is a public perception that transsexualism is a lifestyle choice”, states Prof Vince Harley. “To reaffirm a biological basis is quite empowering for them.”These discoveries are starting to redefine the gender debate. In the 60s and 70s, it was believed the nature of a child’s upbring had such a strong influence that an intersex condition could be corrected through the right upbringing. The child was allocated a sex, underwent genital surgery and was then raised in its assigned sex. But many of these children had a traumatic childhood, unable to reconcile their identity with their bodies. For them, the ‘brain sex’ theory makes perfect sense.The theory of brain sex is also challenging the law. ‘Kevin’, a transsexual, was threatened with imprisonment if he married his female partner. He successfully contested this by providing the court with evidence suggesting a biological basis to his transsexualism. In his verdict, Justice Richard Chisolm concluded: “In view of all the evidence, the things that characterise transsexuals are as much biological as mental.”Far more controversial than adults changing gender, is the issue of teenagers who want to. “All the medical evidence indicates that the earlier children with transsexualism receive treatment, the better their lives are”, reasons lawyer and transsexual Rachel Wallbank. But others disagree. “You’re wondering all the time whether the young person actually has enough life experience to make that judgement”, states Craig Andrews. He runs a support group helping transsexuals and is concerned about the increasing number of young people who want treatment.As science discovers more about what determines gender, making these decisions may become a little easier. But for now, we are only just starting to understand just how complex the biology is.

From: DocChannel


Επιτέλους, επιτέλους. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αποφάσισε ότι οι σταυροί (τα θρησκευτικά σύμβολα εν γένει), δεν έχουν καμμία, μα καμμία θέση στις σχολικές αίθουσες (εγώ θα συμπλήρωνα, όχι μόνο στις σχολικές αίθουσες, μα γενικά σε δημόσιους χώρους). Αντιγράφω από τα Νέα.
«Δεν έχει θέση ο σταυρός στις σχολικές αίθουσες»
Θύελλα στην Ιταλία μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Περικλής Δημητρολόπουλος
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

Η ανάρτηση των σταυρών στις σχολικές αίθουσες «αποτελεί παραβίαση της ελευθερίας των γονέων να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους, καθώς και της ελευθερίας της θρησκευτικής επιλογής για τους μαθητές». Αυτό αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προκαλώντας αναστάτωση στην καθολική Ιταλία αλλά και σε όλη την Ευρώπη.
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προσέφυγε το 2002 η Σόιλε Λάουτσι, Ιταλίδα πολίτις φινλανδικής καταγωγής. Τη χρονιά εκείνη είχε ζητήσει από τη διεύθυνση του σχολείου «Βιτορίνο ντα Φέλτρε» στην Πάντοβα, όπου φοιτούσαν τα δύο παιδιά της, να κατεβάσει τον σταυρό από τον τοίχο της τάξης. Η διεύθυνση αρνήθηκε και η Σόιλε Λάουτσι κατέφυγε στην ιταλική Δικαιοσύνη αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πέρασαν επτά χρόνια για να δικαιωθεί από το Δικαστήριο του Στρασβούργου, το οποίο καλεί το ιταλικό κράτος να την αποζημιώσει με 5.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Στο σκεπτικό της απόφασής τους, της πρώτης για την παρουσία θρησκευτικών συμβόλων στις σχολικές αίθουσες, οι επτά δικαστές του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αναφέρουν ότι οι μαθητές κάθε ηλικίας ενδέχεται να προσλάβουν τον σταυρό ως «θρησκευτικό σύμβολο», γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Αν όμως για τους καθολικούς μαθητές αυτό μπορεί να θεωρηθεί ενθάρρυνση, για τους μαθητές άλλων δογμάτων ή άθεους μπορεί να εκληφθεί ως ενόχληση.
Η απόφαση του Δικαστηρίου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Κεντροδεξιά και τους κύκλους των καθολικών, ενώ δεν βρίσκει σύμφωνη ούτε την Κεντροαριστερά. Η υπουργός Παιδείας Μαριαστέλα Τζελμίνι υποστήριξε ότι «ο σταυρός στις σχολικές αίθουσες δεν αποτελεί κατήχηση στον καθολικισμό αλλά σύμβολο της παράδοσής μας». Στην ίδια γραμμή κινήθηκαν και άλλοι υπουργοί, ενώ ο πρόεδρος της Βουλής Τζιανφράνκο Φίνι υποστήριξε ότι «ο κοσμικός χαρακτήρας των θεσμών έχει διαφορετική αξία από την άρνηση του ρόλου που έχει ο Χριστιανισμός στην ιταλική κοινωνία και ταυτότητα». Προσεκτική ήταν πάντως και η αντίδραση του νεοεκλεγέντος ηγέτη του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος Πιερλουίτζι Μπερσάνι. «Μια παλιά παράδοση δεν μπορεί να αποτελεί προσβολή για κανέναν. Νομίζω ότι σε ευαίσθητα ζητήματα όπως αυτό, μερικές φορές η κοινή λογική πέφτει θύμα του δικαίου», ήταν το σχόλιό του. Αντίθετα, την πλήρη ικανοποίησή του εξέφρασε ο ηγέτης της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης Πάολο Φερέρο. Όπως υποστήριξε, «ένα λαϊκό κράτος πρέπει να σέβεται τις διάφορες θρησκείες, αλλά να μην ταυτίζεται με καμία».
Δημιουργείται δικαστικό προηγούμενο
Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ γύρος της χρόνιας διαμάχης για τα θρησκευτικά σύμβολα είχε απασχολήσει την Ιταλία τον περασμένο Φεβρουάριο όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο είχε αθωώσει δικαστή, ο οποίος είχε αρνηθεί να δικάζει όσο υπήρχε ο Εσταυρωμένος στην αίθουσα του δικαστηρίου. Ωστόσο η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ξεπερνά τα σύνορα της Ιταλίας, καθώς δημιουργεί δικαστικό προηγούμενο και ανοίγει τον δρόμο σε πολίτες των λοιπών κρατών που έχουν κυρώσει με νόμο την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να ασκήσουν ανάλογες προσφυγές. Η ιταλική κυβέρνηση πάντως προτίθεται να ασκήσει έφεση. Σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο του Στρασβούργου δεν αναγνωρίσει αυτό το δικαίωμα, η απόφαση θα καταστεί οριστικά τελεσίδικη σε τρεις μήνες.

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009


Summer breakfast
Switzerland, short film, 10.50'

Educational comedy
Maybe not Vagina Monologues but dialogues...

From: PimOnYT


Το αγόρι της οδού Αλερέ.
Θέλω να διηγηθώ την ευχαρίστηση που βρίσκω, βλέποντας χωρίς να κουνηθώ από το τραπέζι μου ένα αγόρι, που κάθε μέρα την ίδια ώρα βγαίνει και ακουμπά σ' ένα παράθυρο της οδού Αλερέ. Στις εννιά η ώρα ανοίγει το παράθυρο φοράει μια μικρή μπλε πετσέτα ή ένα σλιπ επίσης μπλε. Ακουμπά το κεφάλι του στο μπράτσο του και χώνει το κεφάλι του μέσα στον αγκώνα του. Δεν μετακινείται παρά μόνο κάθε λίγο και με κινήσεις αργές, για να τραβήξει μια ρουφηξιά από το τσιγάρο του που κρατάει με τ' άλλο χέρι: είναι όμως τόσο κουρασμένος που δεν μπορεί ούτε το χέρι που κρατά το τσιγάρο να κουνήσει (ή σχεδόν), ούτε να ανασηκωθεί: αφήνεται να γλιστρήσει πάνω στο κάγκελο του μπαλκονιού και το κεφάλι του πάει από το ένα μπράτσο στο άλλο - μετά ξαναπαίρνει την παλιά του θέση, χώνει πάλι το πρόσωπό του στον αγκώνα του και πάει να ψάξει όνειρα συνερπαστικά, έντονα, εξοντωτικά που του αφήνουν μια απέραντη κόπωση, μερικές φορές κάνει μια τεράστια κίνηση με το ελεύθερο χέρι του ή ακόμα και με ολόκληρο το σώμα του. Δεν είναι ότι ξεκουράζεται ή ότι προσπαθεί να ξυπνήσει. Φαίνεται καθαρά πως τυλίγεται ακόμα μέσα στην νύχτα, και αν βγαίνει στο μπαλκόνι, δεν είναι για να διαλύσει το φως τις τελευταίες σκιές της νύχτας που τον τυλίγει, είναι για να δείξει σ' όλους, σε κανέναν (αφού δεν υπάρχει κανείς άλλος, εκτός από μένα που τον κοιτάζει) ότι καμιά μέρα δεν μπορεί να νικήσει την γλυκειά επήρεια που μένει πάνω του και που τον κυριαρχεί απολύτως. Φανερώνει στο πρόσωπο της ημέρας τη μαλθακή δύναμη του ύπνου. Η μυωπία μου με προστατεύει από το να γνωρίσω το πρόσωπό του: άρα είναι ωραίος. Και ξαφνικά ανασηκώνεται, κάθεται σ' ένα τραπέζει για να διαβάσει; Να γράψει; Να γράψει στην γραφομηχανή; Δεν ξέρω - δεν βλέπω παρά τον αγκώνα του και το γυμνό του ώμο. Και αναρωτιέμαι ποιά όνειρα να έψαχναν τα μάτια του μέσα στο διπλωμένο αγκώνα, ποιές λέξεις ή ποιές εικόνες μπορούν να γεννηθούν, αλλά μετά πάλι λέω στον εαυτό μου πως είμαι ο μόνος που είδε απ' έξω το σχηματισμό και την εξαφάνιση της χαριτωμένης χρυσαλλίδας μέσα στην οποία βρήκαν την ύπαρξή του. Σήμερα το πρωί, το παράθυρο, έμεινε κλειστό. Αυτός είναι και ο λόγος που σου γράφω όλα αυτά
- Μισέλ Φουκώ, γράμμα στον νεαρό του φίλο Ερβέ Γκιμπέρ, 28 Ιουλίου 1983 (Οδός Πανός, Δεκ. 1986, τ.27, μετ. Γ. Παπαδάκη).
Το κείμενο και οι φωτογραφίες από το περιοδικό Flesh Machine (Φθινόπωρο 2009).

Joy Division - She's lost control

From: DiegoVox

Miklós Sebő - Szomorú vasárnap (Gloomy Sunday) (1935)

From: segregator236

Richard Wagner - Ring of the Nibelungs "Götterdämmerung"

From: Azurean88

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009


Από τον φωτογράφο Joe Oppedisano (Uncensored, Testosterone), το ημερολόγιο αυτό με τίτλο Gotham Knights Rugby.

From: gothamknightsrugby

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009


Απολαυστικότατο! - από τα καλύτερα μικρού μήκους που έχω δεί τώρα τελευταία.
UK, short film, 13', 2007

What to do if the formerly so fluffy facial hair develops into a magnificent moustache? At first Betty still shaves him, however, finds at last favour in her upper lip's adornment. Her husband Stan seems to be occupied with other things, but the harmonious-bourgeois togetherness soon experiences some enrichment.
(Best short film on lesbian gay film festival Hamburg)

From: PimOnYT


Πολύ αγαπημένο. Καλό μήνα!

From: DeNomadDamon
(from the album Dream Home Heartache)