ΕΛΕΓΕΙΑ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ.

Σκηνή από την ταινία του Χρήστου Δήμα: Οι ακροβάτες του κήπου.

Ακροβάτες του κήπου
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ
* Ελλάδα, 2001. Σκηνοθεσία-σενάριο: Χρήστος Δήμας. Ηθοποιοί: Γιώτα Φέστα, Θέμις Μπαζάκα, Γιώργος Μαρίνος, Χρήστος Νομικός, Μιχάλης Ευρυπιώτης, Γιώργος Παππάς, Μίλτος Σωτηριάδης. 110 λεπτά.
*** Μια με φρεσκάδα και ποιητική διάθεση πρώτη ταινία γύρω από το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία.
Το πέρασμα από την παιδική στην εφηβική ηλικία είναι το κύριο θέμα της βραβευμένης στα περσινά κρατικά βραβεία ταινίας «Οι ακροβάτες του κήπου» του Χρήστου Δήμα. Βρισκόμαστε στην Ελευσίνα το καλοκαίρι του 1974. Ο 11χρονος Ααρών και η παρέα του, οι «Ακροβάτες», είναι παιδιά που περνούν το τελευταίο, ξένοιαστο καλοκαίρι τους παίζοντας και κάνοντας βουτιές σε μια στέρνα, ενώ δίπλα τους οι ενήλικοι περνούν τις δικές τους, συχνά σημαντικές, στιγμές έρωτα και προδοσίας, την επιστράτευση, με αφορμή την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ακόμη και τις «κατάρες» μιας γιαγιάς.
Ο Δήμας δείχνει από τα πρώτα κιόλας πλάνα του να έχει μια πέρα για πέρα κινηματογραφική ματιά. Τα διάφορα πλάνα, οι κινήσεις της μηχανής, τα τράβελινγκ, η προσεκτική και με μέτρο χρήση της θαυμάσιας μουσικής (του Νίκου Κυπουργού), τα τραγούδια μάς αποκαλύπτουν ένα σκηνοθέτη που ξέρει τι θέλει και πώς να το πετύχει με τον πιο πειστικό και ωραίο κινηματογραφικό τρόπο. Ο Δήμας καταγράφει με αρκετή δεξιοτεχνία τους δυο διαφορετικούς κόσμους, από τη μια τα παιδιά με τα παιχνίδια τους, τους μικροκαβγάδες, τα όνειρα, τις φαντασιώσεις, τους κινδύνους αλλά και το θάνατο που εισβάλλει ξαφνικά στη ζωή τους κι από την άλλη, τους μεγάλους με τα προβλήματά τους, ιδιαίτερα εκείνα με τις τρεις αδερφές και τη «μάγισσα» νύφη τους, χωρίς να ξεχνάμε την τηλεοπτική Νένα Μεντή και τη μαγειρική της (ένα πολύ έξυπνο εύρημα). Υπάρχουν κάποιες σκηνές που θα μπορούσαν να περιοριστούν, ενώ το φανταστικό στοιχείο δεν δένει πάντα με το υπόλοιπο έργο. Πάντως, συνολικά, πρόκειται για μια πολύ καλή, με ευαισθησία, φρεσκάδα και ποίηση, πρώτη ταινία, με πολύ καλές ερμηνείες, τόσο από τους μικρούς όσο και τους μεγάλους ηθοποιούς.
- ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/11/2002

COCOROSIE + ANTONY - BEAUTIFUL BOYZ.

.

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (1). ΜΑΡΣΕΛ ΠΡΟΥΣΤ ΠΡΟΣ ΝΤΑΝΙΕΛ.

                                                                                                    [Φθινόπωρο] 1888
    Μου έδωσες ένα πραγματικά καλό μαστίγωμα, όμως οι βέργες σου είναι τόσο λουλουδιασμένες που δεν μπορώ να είμαι θυμωμένος μαζί σου και το άρωμα εκείνων των λουλουδιών με έχει μεθύσει τόσο, ώστε να απαλύνει την τραχύτητα των αγκαθιών. Με μαστίγωσες με μία λύρα. Η λύρα σου είναι μαγευτική· θα πω αυτό που νομίζω, ή μάλλον θα κάνω μια κουβεντούλα μαζί σου όπως κουβεντιάζει κανείς μ' ένα εξαίσιο αγόρι για θέματα πραγματικά αντάξια του ενδιαφέροντός του, ακόμη κι αν διστάζει να τα αναφέρει. Ελπίζω να μου είσαι ευγνώμων για τη λεπτότητά μου. Η ακαλαισθησία μού προκαλεί αποστροφή. Πολύ χειρότερα απ' ότι η ακολασία.
    Με νομίζεις φθαρμένο και στέρφο. Γελιέσαι. Αν είσαι νόστιμος, αν έχεις ελκυστικά μάτια που αντανακλούν τη χάρη και τη λεπτότητα του μυαλού σου με τέτοια αγνότητα που νιώθω πως δεν μπορώ ν' αγαπήσω πλήρως το μυαλό σου χωρίς να φιλήσω τα μάτια σου, αν το κορμί, όπως και το μυαλό σου, είναι τόσο σβέλτα και λυγερά που νιώθω ότι θα μπορούσα να ενώνομαι καλύτερα με τις σκέψεις σου καθισμένος πάνω τα πόδια σου, αν, τέλος, νιώθω ότι η γοητεία του ατόμου σου, μέσα στην οποία δεν μπορώ να ξεχωρίσω το κοφτερό σου μυαλό από το ευκίνητο σώμα σου, θα εξευγένιζαν και θα επαύξαναν "τη γλυκιά χαρά του έρωτα" για μένα, δεν θα υπήρχε τίποτα μέσα σε όλα αυτά που ν' αξίζει τα περιφρονητικά σου λόγια, τα οποία θα ταίριαζαν περισσότερο αν απευθύνονταν σε κάποιον που είναι κορεσμένος από γυναίκες και αναζητά νέες απολαύσεις στην παιδεραστία. Με χαρά μπορώ να ισχυρίζομαι ότι έχω μερικούς εξαιρετικά έξυπνους φίλους, που τους διακρίνει η μεγάλη ηθική λεπτότητα, οι οποίοι έχουν ενίοτε διασκεδάσει με ένα αγόρι. Αυτό ήταν στην αρχή της νιότης τους. Αργότερα επέστρεψαν στις γυναίκες. Αν αυτός ήταν ο απώτερος σκοπός, Θεέ και Κύριε, τι θα ήταν εκείνοι και τι νομίζεις ότι είμαι, ή πιο συγκεκριμένα θα γίνω, αν έχω ήδη καθαρά και απέριττα τελειώσει με τον έρωτα! Θα ήθελα να σου μιλήσω για δύο σοφότατους δασκάλους, οι οποίοι σε όλη τους τη ζωή μαδούσαν μονάχα τον ανθό, τον Σωκράτη και τον Μοντενιέ. Επιτρέπουν στους άντρες της πρώτης νιότης να "διασκεδάζουν", ούτως ώστε να γνωρίσουν κατιτί για όλων των ειδών τις ηδονές, και για να αποδεσμεύσουν την περίσσια τρυφεράδα τους. Ισχυρίζονταν πως τούτες οι ταυτοχρόνως αισθησιακές και πνευματικές φιλίες είναι καλύτερες για έναν νεαρό άντρα, με ενθουσιώδη αίσθηση του κάλους καθώς και αφυπνισμένες "αισθήσεις", απ' ότι οι σχέσεις με ηλίθιες και διεφθαρμένες γυναίκες. Πιστεύω πως εκείνοι οι παλιοί Δάσκαλοι έκαναν λάθος, και θα σου πω γιατί. Δέχομαι μονάχα τη γενικότερη έννοια των συμβουλών τους. Με αποκαλείς παιδεραστή, πληγώνεις τα συναισθήματά μου. Και μόνο για χάρη της κομψότητας, προσπαθώ να μείνω ηθικά αγνός.

* Ντανιέλ Χαλεβί (1872-1962). Γάλλος ιστορικός, συγγραφέας δοκιμίων και βιογράφος. Ήταν συμμαθητής του Προυστ και φίλος του για πολλά χρόνια. Ο Χολεβί έμεινε ιδιαίτερα γνωστός ως βιογράφος του Νίτσε.
.

DEAR DAD, LOVE MARIA.

Dear Dad, Love Maria.
Short film created by Vince Mascoli.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (1). WITTGENSTEIN.

Γνωρίζω ότι ο κόσμος αυτός υπάρχει.
   Ότι είμαι τοποθετημένος μέσα σ' αυτόν όπως το μάτι μου στο οπτικό του πεδίο.
   Ότι κάτι σχετικά μ' αυτόν είναι προβληματικό, κι αυτό το αποκαλούμε νόημά του.
   Ότι αυτό το νόημα δεν υπάρχει μέσα σ' αυτόν αλλά έξω απ' αυτόν.
   Ότι ζωή είναι ο κόσμος.
   Ότι η βούλησή μου διαπερνά τον κόσμο.
   Ότι η βούλησή μου είναι καλή ή κακή.
   Ότι, συνεπώς το καλό και το κακό συνδέονται κατά κάποιο τρόπο με το νόημα του κόσμου.
   Το νόημα της ζωής, δηλ, το νόημα του κόσμου μπορούμε να το λέμε Θεό.
   Σύνδεσε μ' αυτό τη σύγκριση του Θεού με έναν πατέρα.
   Το να προσεύχεσαι είναι να σκέπτεσαι γύρω απ' το νόημα της ζωής.
   Δεν μπορώ ν' αλλάξω κατά βούλησιν τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο: είμαι τελείως ανίσχυρος.
   Ο μόνος τρόπος για ν' ανεξαρτητοποιήσω τον εαυτό μου από τον κόσμο -και έτσι, από μιαν άποψη, να τον εξουσιάσω- είναι να παραιτηθώ από οποιαδήποτε ανάμιξη με τα όσα συμβαίνουν.
.

IANNIS XENAKIS: PSAPPHA.

.

WARHOL'S TV: DIVINE & WATERS.

Andy Warhol's T.V.: Divine and John Waters
Divine and John Waters discuss film during Divine's visual transformation in make-up.

.

ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ: "ΩΣ ΜΗ ΑΔΕΡΦΗ ΕΚΑΝΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΡΙΕΡΑ".

Αντιγράφω από εδώ.

Νίκος Κούνδουρος: «Ως μη αδελφή έκανα υπέροχη καριέρα»
Ο Νίκος Κούνδουρος είναι ένας σκηνοθέτης με αρκετές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Γυρνώντας τον χρόνο πίσω, αναρωτιέται τι θα είχε πετύχει στην ζωή του αν ήταν gay. «Οι καταβολές από την Κρήτη, δέκα αιώνες Κρητικοί πίσω από εμένα , μου είπαν «Εσύ Νικολή, αδελφή δεν γίνεσαι» Και δεν έγινα». Ο ίδιος λέει πως αν δεν παρέμενε ο εαυτός του θα είχε αλλάξει η ζωή του, αλλά δεν ξέρει τι ήταν αυτό θα είχε ακολουθήσει. «Όταν θυμάμαι τα παλιά χρόνια, θυμάμαι τι «μη αδελφή ήμουν». Ως μη αδελφή έκανα υπέροχη καριέρα. Άρεσα γιατί ήμουν ωραίο και δυναμικό αγόρι, δεν ήμουν αδελφή και μου έδινε πολλούς πόντους. Όλες οι αδελφές με λαχταρούσαν και με κοιτούσαν με βουλιμία, αλλά εγώ έκανα την πάπια»
Πηγή: Down Town

.

ON THE MALE SIDE OF MIDDLE (2011).

On the male side of middle
A story of love, honesty and integrity, this film about female-to-male transgender Mennonite Calvin Neufeld, captures a special moment in time between him and his family. Filmed a year after he began transitioning and a year after marrying his partner Sharon, this story shows how strong a family can be when they love, care and listen to each other.
In Collaboration with Brethren Mennonite Council for Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Interests
Writer, Director, Editor | Paul Neudorf.

.

ROSE.

Rose.
Liebe ist vergänglich. So schön wie sie begann, so traurig ist ihr Ende. Der Kurzfilm "Rose" fängt diese Endzeitstimmung einer lesbischen Liebe ein. Im Rückblick zeigt er, wie zwei Frauen sich getroffen, verliebt, die gemeinsamen Tage gezählt und miteinander gelebt haben. Regisseur Paulp J. Maia gelingt es dabei, das Geschehen nicht neutral abzubilden sondern den Blick der Verlassenen zu etablieren. Es ist ein Blick der Erinnerung.

.

THE BOY NEXT DOOR.

.