ΜΑΖΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΟΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΝΣΦΟΒΙΑΣ.

Ένα νέο βίντεο από την Colour Youth, με αφορμή την Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσοφβίας.

ΚΙ ΕΣΥ, ΤΙ;

Αυτή η κόρη του Κωνσταντόπουλου, η Ζωή, που πολιτεύεται στον συριζα, και διακόπτει τους πάντες με ένα υπεροπτικό ύφος ξερὀλα, υποτίμησης και ειρωνείας, μου φέρνει μια αναγούλα... Έχουμε γεμίσει με αγράμματα κωλόπαιδα, έλεγε κάποτε ο Τσαρούχης. Αντιγράφω από τα Νέα, κομμάτι της Ρούλας Γεωργακοπούλου.

Τελικά δεν είμαστε και τόσο αρχομανείς όσο νομίζαμε. Τα κόμματα ξεφορτώνονται την «εντολή» με τον τρόπο δεινού χαρτόμουτρου που κοιτάει να πασάρει τον μουντζούρη. Πλην Τσίπρα, ο οποίος χρονοτρίβησε λιγάκι περιφέροντας το συνταγματικό του προνόμιο όπως ο Εφραίμ την Αγία Ζώνη. Το πιστεύετε; Πιστεύετε με τα σωστά σας ότι η παρατεταμένη έκθεση σε ένα θαυματουργό underwear μπορεί να λύσει την γκαντεμιά; Ούτε κι εγώ. Μέχρι να αποκρυσταλλωθεί ο νέος δικομματισμός προλαβαίνω ωστόσο να εξετάσω τους εκλεκτούς της πρόσφατης σταυροδοσίας (μέσα και οι δικοί μου). Να αποτροπιαστώ με το πάσο μου, να πηδηχτώ εντέλει από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Αυτό ακριβώς ετοιμαζόμουν να κάνω αν τελευταία στιγμή δεν μου έσωζαν τη ζωή, αρπάζοντάς με από την άκρη της φούστας μου οι γονείς της Ζωής Κωνσταντοπούλου, έγκριτα πρόσωπα του δημοκρατικού χώρου με αντιστασιακές περγαμηνές. Και φταίει λοιπόν ο Τσίπρας που στη διάρκεια τηλεοπτικού καβγά η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απέκρουσε τη φιλοφρόνηση του Νικήτα Κακλαμάνη, «είμαι ιδιαιτέρως ευγενής προς τις κυρίες», απευθύνοντάς του ένα ξερό και εύγλωττο, «Κι εγώ»;
Εγώ λέω πως δεν φταίει ο Τσίπρας. Ετσι γρήγορα που ανδρώθηκε, αμφιβάλλω κι αν πρόλαβε να πληροφορηθεί ότι εκτός από «Λαός» και «Τραπεζίτες» υπάρχουν και οι ομοφυλόφιλοι. Για την όλη φάση παίζει να φταίει η παρατεταμένη έκθεση της νέας γενιάς (μέσα και η νεαρή δικηγόρος) σε ταινίες με τον Φίφη και ανέκδοτα με τη Φτερού. Φταίμε μήπως εμείς, οι Ρηγάδες, που της δώσαμε το χρίσμα χωρίς προηγούμενη μύηση; Χωρίς ένα έστω πασάλειμμα της κουλτούρας του ΚΚΕ εσωτερικού, το οποίο υπήρξε το πρώτο ελληνικό κόμμα που από το ανυποψίαστο έτος 1980 άνοιξε την πόρτα και τα αυτιά του στο ρωμαλέο (τότε) ΑΚΟΕ; (Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας, μπέμπα).

.

KARAISKAKIS BLUES.

Αχ τον δόλιο τον Καραϊσκάκη, ούτε μια μέρα δε θα προκάμει... Από το Έθνος.

Πάντως, η πιο καλτ φυσιογνωμία που ίσως έχει καθήσει ποτέ στα ελληνικά κοινοβουλευτικά έδρανα είναι ο Κ. Μπαρμπαρούσης.
Είναι λάτρης των μηχανών τσόπερ, παντρεμένος με Μεξικάνα, και η εμφάνισή του ήταν το κυριότερο πλεονέκτημα για την εκλογή του αφού η πλούσια κόμη και ο παχύς μύσταξ περιβάλλονταν στα διαφημιστικά φυλλάδιά του με δάφνινα στεφάνια ώστε να... παραπέμπει σε ήρωα του '21. Στα μέρη του άλλωστε τον φωνάζουν, υποστηρίζει, «Καραϊσκάκη».
Η εμφάνισή του αυτή, το νεαρό της ηλικίας του (είναι 32 χρόνων), η τσόπερ μηχανή του με την οποία, όπως λέει, έχει γυρίσει όλη την Ελλάδα, πιστεύει ότι τον κατέστησαν τον περισσότερο δημοφιλή μεταξύ των συνυποψηφίων του πετυχαίνοντας να πάρει περίπου έξι χιλιάδες ψήφους.
«Η πατρίδα μας και η μοτοσικλέτα μου είναι από τις μεγάλες μου αγάπες», λέει ο -για 48 ώρες- βουλευτής της ΧΑ, ο οποίος διαμένει μόνιμα στο χωριό του, την Μπαμπίνη.
Αυτή την εποχή είναι άνεργος και βοηθάει τον πατέρα του στις αγροτοκτηνοτροφικές δουλείες.

Ρε τι τραβάμε ρε...
.

DANCE OF THE DOGS.

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του." - Μάνος Χατζηδάκης, Φεβρουάριος 1993

-----
Raining Pleasure - Dance of the dogs (music by Manos Hadjidakis)


* Aπό το άλμπουμ ''Reflections'' του Μανου Χατζιδάκι,το οποίο συνέθεσε το 1970 στη Νέα Υόρκη όπου ζούσε από το 1966,για το συγκρότημα ''New York Rock & Roll Ensemble'' του οποίου οι στίχοι ήταν στα αγγλικά. Το 1993 το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε με ελληνικούς στίχους τους οποίους έγραψε ο Νίκος Γκάτσος και ερμήνεψε η Αλίκη Καγιαλόγλου. To 2005 κυκλοφόρησε η διασκευή του άλμπουμ απο το Ελληνικό συγκρότημα των Raining Pleasure.

HIV BLUES II - H Ε.Σ.Η.Ε.Α. ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

Άργησε πολύ η Ένωση Συντακτών να πάρει θέση, θα έπρεπε να είχε παρέμβει νωρίτερα, αλλά έστω και τώρα κάτι είναι. Η αναδημοσίευση είναι από την ιστοσελίδα της Ναυτεμπορικής.

Κατηγορώ ΕΣΗΕΑ για τη δημοσιοποίηση στοιχείων των ιερόδουλων.
Η επίκληση της γενικής αρχής της προστασίας του κοινωνικού συνόλου δεν δικαιολογεί τη σκοπιμότητα της εισαγγελικής εντολής για τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών οροθετικών εκδιδομένων γυναικών, εκτιμά σε ανακοίνωσή του το δ.σ. ΕΣΗΕΑ και εκφράζει τη λύπη του για όσους «συνήργησαν στο δημόσιο εξευτελισμό ορισμένων γυναικών, καταπατώντας κάθε έννοια του κώδικα δεοντολογίας και επαγγελματικής ηθικής των δημοσιογράφων».

Οπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, ο νόμος προστατεύει και απαγορεύει τη δημοσιοποίηση των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, όπως μεταξύ άλλων και εκείνων που αφορούν την υγεία και την προσωπικότητα του ατόμου, και διευκρινίζεται ότι δημοσιοποίηση επιτρέπεται μόνο από την εισαγγελική αρχή, η οποία ενεργεί στο πλαίσιο της απονομής δικαιοσύνης ή για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας με σκοπό τη βεβαίωση εγκλημάτων, που τιμωρούνται ως κακουργήματα ή πλημμελήματα και ιδίως εγκλημάτων κατά της ζωής. Σε κάθε άλλη περίπτωση, σημειώνεται, απαιτείται η προηγούμενη άδεια από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

Κατά την άποψη του δ.σ. της Ενωσης, η επίκληση της γενικής αρχής της προστασίας του κοινωνικού συνόλου δεν δικαιολογεί τη σκοπιμότητα της εισαγγελικής εντολής για τη δημοσιοποίηση χωρίς άδεια της Αρχής ιατρικών δεδομένων αφ’ εαυτών απορρήτων, ενώ παράλληλα υπογραμμίζεται πως ο χρόνος και ο τρόπος, που επιλέχθηκαν για την προβολή ενός πράγματι χρόνιου κοινωνικού προβλήματος και τη διαπόμπευση των γυναικών αυτών, κάθε άλλο παρά εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και συμβάλλει στην προστασία του κοινωνικού συνόλου.

Εάν δεν ήταν υποκριτική η επίκληση της προστασίας της δημόσιας υγείας, συνεχίζει η ανακοίνωση, θα έπρεπε να υπάρξει και δημοσιοποίηση και των στοιχείων όλων όσων διαπιστώθηκε ότι κατέστησαν οροθετικοί από την επαφή με τα συγκεκριμένα άτομα. Και τούτο, συμπληρώνεται, διότι ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία είναι ο ίδιος ανεξάρτητα από το φύλο, την εθνικότητα ή τη κοινωνική τάξη του πάσχοντος.

Κλείνοντας το δ.σ. της Ενωσης Συντακτών εκφράζει τη λύπη του για τις εφημερίδες, κανάλια και ιστοσελίδες που όπως αναφέρει, συνήργησαν στο δημόσιο εξευτελισμό ορισμένων γυναικών καταπατώντας κάθε έννοια του κώδικα δεοντολογίας και επαγγελματικής ηθικής των δημοσιογράφων.

Μένει να δούμε αν και πότε θα πάρει θέση η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

HIV BLUES.

Σε όλους είναι γνωστά τα περιστατικά σύλληψης και διαπόμπευσης οροθετικών γυναικών που ασκούν πορνεία, με φωτογραφίες και ονοματεπώνυμα. Είναι περριτό να δοθεί κάποιο λινκ, άλλωστε οι περισσότεροι έχουμε δει στους δέκτες των τηλεοράσεών μας τα πρόσωπά τους, τα ονόματά τους.

Έχω μάθει καλώς ή κακώς στη ζωή μου να διαλέγω στρατόπεδο, και στον κόσμο που επιλέγω δεν χωρά καμμία διαπόμπευση και στιγματισμός οροθετικών, για κανένα λόγο.

Θεωρείται αδιανόητος, και ανήκει στη σφαίρα του εκφασισμού, της κοινωνίας του φόβου, μιας κοινωνίας που ξεπλένει τις αμαρτίες και τη σαπίλα της μέσα από το κουρέλιασμα της αξιοπρέπειας μειονοτήτων, εδώ των οροθετικών.

Δε θα αναφερθώ στα τυπικά επιχειρήματα, όπως περί προστασίας προσωπικών δεδομένων υγείας, όπως ότι το σεξ χωρίς προφύλαξη γίνεται υπ' ευθύνη και των δύο και πρέπει να έχουμε υπ' όψη ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει οροθετικοί άρα είμαστε εξ ίσου υπεύθυνοι όταν το ζητάμε, και πολλά ακόμη. Δεν θα προχωρήσω παραπέρα, γιατί τα επιχειρήματα του ορθού λόγου σε μία κοινωνία που είναι παραζαλισμένη ξέρω ότι χάνουν την αξία τους. Ξέρω επίσης καλά ότι η επίσημη έκφραση της ακροδεξιάς, όσο και οι μεταμφιεσμένοι φασίστες, έχουν βρει ανοικτά αυτιά και το χειρότερο οι αρχές τους έχουν αρχίσει διαχέονται σε μία ανασφαλή απαίδευτη κοινωνία.

Το μόνο που θα πω και πιστέψτε με είναι απολύτως ευγενικό:
Άι σιχτίρ φασίστες! .

FACING MIRRORS.

Facing Mirrors Directed By:Negar Azarbayjani Produced by: Fereshteh Taerpour Starring:Shayesteh Irani - Ghazal Shakeri - Homayoun Ershadi - Nima Shahrokh Shahi - Maryam Boubani - Saber Abar - Hengameh Ghazian

Filmfest DC: In a Sea of Comedies, Iranian Transsexual Drama 'Facing Mirrors' Wins Circle Award A five-member jury at Filmfest DC (which ran April 12-22) selected Negar Azarbayjani’s Iranian drama "Facing Mirrors" to receive the Circle Award Sunday night. The award, given to a film the jury believes is “deserving of increased recognition,” comes with a $10,000 cash prize and a chance for a distribution deal with Indiewire parent company SnagFilms.

 “Facing Mirrors,” which follows a pre-op female-to-male transsexual in Tehran as she recruits a female taxi driver to help escape an arranged marriage, beat out five competitors for the award, two of which were comedies. Producer and co-writer Fereshteh Taerpour drove in from New Jersey to accept the award at the closing-night ceremony, held at the Embassy of France. 

“I hope that this award will add as a page to the book of awards of Iranian film,” Taerpour said, expressing her wish that “Facing Mirrors” and other establishment-challenging Iranian movies might receive the same positive international reception as Asghar Farhadi’s Best Foreign Film Oscar winner “A Separation.” 

 “Facing Mirrors” is the first Iranian film to be made about transgenders. The movie has not been released in Iran, and Taerpour remains doubtful of its chances to screen in the tightly censored country. Yet it has found success at numerous international festivals, and will play in Boston, Seattle, San Francisco and Toronto in the coming months.
 - indiewire.com.

.

"I LOVE BEING THERE"

.
Interview with Victor J Mukasa, a human rights defender from Uganda
.

PROUDLY TRANSGENDER IN TURKEY.

.
.

ΔΙΑΜΑΝΤΩ.

Είχα καιρό να πάω στις Κούκλες, πήγα χθες. Ομολογώ ότι δεν περίμενα να δω σε drag show, Diamanda Galas.

Εξαιρετικό, άψογη η Ρία. Νομίζω ήταν το "Τραγούδια από αίμα έχουν φόνο", ή κάποιο άλλο που δε θυμάμαι, γέρασα κι όλας.

Για την ώρα, η Διαμάντω παρέα με τον Καβάφη (+ gloomy sunday από το 7.30').

Εν απογνώσει - In despair


Εν απογνώσει

Τον έχασ' εντελώς. Και τώρα πια ζητεί
στα χείλη καθενός καινούριου εραστή
τα χείλη τα δικά του· στην ένωσι με κάθε
καινούριον εραστή ζητεί να πλανηθεί
πως είναι ο ίδιος νέος, πως δίδεται σ' εκείνον.

Τον έχασ' εντελώς, σαν να μη υπήρχε καν.
Γιατί ήθελε —είπ' εκείνος— ήθελε να σωθεί
απ' την στιγματισμένη, την νοσηρά ηδονή·
απ' την στιγματισμένη, του αίσχους ηδονή.
Ήταν καιρός ακόμη— ως είπε— να σωθεί.

Τον έχασ' εντελώς, σαν να μη υπήρχε καν.
Aπό την φαντασίαν, από τες παραισθήσεις
στα χείλη άλλων νέων τα χείλη του ζητεί·
γυρεύει να αισθανθεί ξανά τον έρωτά του.
.

Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ.

Στην πραγματικότητα, ο Ιταλικός Άρειος Πάγος, δεν αναγνώρισε κανένα γάμο ομοφύλων, ούτε καν έμμεσα όπως αναφέρει το τίτλος του δημοσιεύματος του "Έθνους". Αυτό που εφάρμοσε ήταν απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που υπάρχει από τον Ιούλιο του 2008 (υπόθεση P.B. και J.S. κατά Αυστρίας, που μπορείτε να θυμηθείτε εδώ). Και το έκανε απλά γιατί ήταν υποχρεωμένος να το κάνει.
Φυσικά είναι μία θετική εξέλιξη, όμως όχι όπως παρουσιάζεται.
Αντιγράφω από εδώ.

Εμμεση αναγνώριση του γάμου ομοφύλων στην Ιταλία
Δεν αναγνωρίζεται νομικά ο γάμος, αλλά το γευγάρι έχει δικαίωμα της ίδιας μεταχείρισης όπως τα παντρεμένα ζευγάρια, αποφάνθηκαν οι δικαστές.
Ιστορία έγραψε στην ιταλική νομοθεσία ένα ζευγάρι Ιταλών ομοφυλόφιλων που είχε παντρευτεί προ δεκαετίας στην Ολλανδία, με το αίτημά του να αναγνωριστεί ο γάμος από το Δήμο τους, τη Λατίνα, 50 χλμ. νότια της Ρώμης, ώστε να καταγραφεί στα μητρώα. Η απόρριψη του αιτήματος από το Δήμο δεν τους πτόησε και έφεραν την υπόθεση στις επόμενες βαθμίδες της Δικαιοσύνης.
Τελικά, ο Αρειος Πάγος κλήθηκε να κρίνει την υπόθεση και το αποτέλεσμα σύμφωνα με τα ΜΜΕ της Ιταλίας είναι «ιδιαίτερης συμβολικής, όσο και ουσιαστικής σημασίας, στο ίδιο μήκος κύματος με τα όσα αναφέρονται στην Συνθήκη Ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στρασβούργου».
«Τα ομόφυλα ζευγάρια έχουν δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή, όπως κάθε άλλο ζευγάρι το οποίο μπορεί να απαρτίζεται από ετερόφυλους συζύγους» τόνισαν οι δικαστές. Οσον αφορά το καθ' εαυτώ αίτημα εγγραφής του γάμου στα μητρώα, η απάντηση ήταν αρνητική, καθώς «στην Ιταλία δεν μπορεί να αναγνωρισθεί νομικά ένας γάμος τον οποίο δυο άτομα του ίδιου φύλου έχουν συνάψει σε ξένη χώρα».
Δεν σταμάτησαν όμως εκεί, καθώς προσέθεσαν ότι «το ζευγάρι έχει δικαίωμα να τυχαίνει της ίδιας νομικής μεταχείρισης που ο νόμος εξασφαλίζει στα παντρεμένα ζευγάρια», εξισώνοντας ουσιαστικά τα παντρεμένα ζευγάρια, ανεξαρτήτως φύλου και χώρας όπου τελέστηκε ο γάμος.
Για «ιστορική απόφαση» κάνουν λόγο οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, οι ριζοσπάστες, και κόμματα της ιταλικής Αριστεράς όπως το «Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών», η «Αριστερά και Ελευθερία» και η κεντροαριστερή «Ιταλία των Αξιών». Και ο εκπρόσωπος του κεντροδεξιού σχήματος «Μέλλον και Ελευθερία», με επικεφαλής τον πρόεδρο της Βουλής, Τζανφράνκο Φίνι, σχολίασε την απόφαση λέγοντας «ζήτω ο Άρειος Πάγος».
Την αντίθεσή του εξέφρασε ο Μαουρίτσιο Λούπι, του μπερλουσκονικού «Λαού της Ελευθερίας», υπογραμμίζοντας ότι «πρόκειται για δικαστικές υπερβολές, διότι η μόνη έγγαμη πραγματικότητα, είναι εκείνη που συνδέει τη γυναικεία και ανδρική παρουσία».
«Η αναγνώριση των ομόφυλων ζευγαριών δεν είναι στην ατζέντα της κυβέρνησης. Με το θέμα, θα πρέπει να ασχοληθούν η Βουλή και τα κόμματα», πρoσέθεσε ο υπουργός αρμόδιος για την διεθνή συνεργασία Αντρέα Ρικάρντι. «Ο γάμος χάνει την αξία του, όταν, όπως έκανε ο Άρειος Πάγος, θεωρείται ασήμαντη η ταυτότητα του φύλου όσων συνθέτουν το ζευγάρι», τόνισε ο πρόεδρος των καθολικών νομικών Φραντσέσκο Ντ' Αγκοστίνο.
Οι Ιταλοί δικαστές, αποφάνθηκαν, όμως, ότι «έχει ξεπερασθεί η αντίληψη βάσει της οποίας η διαφορά φύλου των μελών του ζευγαριού είναι απαραίτητη προϋπόθεση, φυσιοκρατικού, ουσιαστικά, χαρακτήρα, για να μπορεί να υπάρχει ο γάμος».
Πολλοί σχολιαστές υπενθυμίζουν ότι η Ιταλία, μαζί με την Ελλάδα, είναι από τις λίγες χώρες που, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν προσφέρουν κανένα είδος νομικής αναγνώρισης στα ομόφυλα ζευγάρια.

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ...

Α, πολύ ωραία, πάμε χάρμα...

Μπαμπινιώτης: Βαθιά πίστη και προσήλωση στην Ορθοδοξία
Tη βαθιά του πίστη αλλά και την προσήλωσή του στην Ορθοδοξία και την παράδοσή της εξέφρασε ο υπουργός Παιδείας, Γιώργος Μπαμπινιώτης, στον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, τον οποίο επισκέφθηκε στα γραφεία της αρχιεπισκοπής.
Ο υπουργός τόνισε ότι η επίσκεψη δεν είναι εθιμοτυπική, αλλά ουσιαστική. «Έχω βαθιά πίστη, όπως ο απλός Έλληνας πιστεύει», είπε ο υπουργός και συνέχισε τονίζοντας ότι είναι επίκαιρη η στιγμή που επισκέπτεται τον αρχιεπίσκοπο διότι, σε λίγο, «θα γιορτάσουμε την παλιγγενεσία του έθνους, που συνδέεται με την παρουσία του κλήρου... Δίπλα στον Κοραή, ήταν ο Νεόφυτος Δούκας, ο Νεόφυτος Βάμβας, ο Κωνσταντίνος Οικονόμου ο εξ Οικονόμων κλπ. Και βεβαίως, δεν ξεχνάμε τον Αθανάσιο Διάκο».
Ο υπουργός τόνισε ότι η Παιδεία δεν μπορεί να αφίσταται από την Ορθοδοξία.(...)

Εμ, φίλτατε Πρύτανη, και νυν Υπουργέ, τά 'χει πει ολόκληρος Πιλάλας εδώ και 20 χρονάκια: "Από χώμα κι από λάσπη μας έπλασ' ο θεός / οικοδόμος, οικοδόμος, ήτανε κι αυτός". Πάμε τα μινόρια...

.

ΠΑΛΙΟΣΙΔΕΡΑ...

Κάπως μελαγχολικά κάνω το συγκεκριμένο ποστ. Η ιστορία έχει ως εξής: Σήμερα το μεσημέρι βλέπω αραγμένη ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι στο γραφείο μου, μία μοτοσυκλέτα ακριβώς ίδια με μία που μου είχαν κλέψει πριν από χρόνια. Όταν λέμε ακριβώς ίδια, εννούμε ίδια: ακριβώς ίδια αερογραφία στο ντεπόζιτο (αρκετά σπάνια), ίδια βαθουλώματα, το σκίσιμο στη σέλα ήταν στο ίδιο σημείο, οι "χούφτες" από το γκάζι ήταν οι ίδιες, η εξάτμιση ίδια με αυτήν που είχα βάλει ένα χρόνο πριν κλαπεί γιατί την είχα "κάψει" από τα πολυζορίσματα που της είχα κάνει.

Βέβαια σε χειρότερη κατάσταση, άλλωστε ήταν παλιό μοντέλο, τα ψωμιά της τα είχε φάει εντελώς. Ήμουν σίγουρος ότι ήταν αυτή, 99.9%. Εξ άλλου την είχα χρόνια, γύριζα παντού μ' αυτήν, μέχρι και στον Ψηλορείτη στη Κρήτη την είχα ανεβάσει καταφορτωμένη, με άσκημο καιρό και ελαφρώς χιονισμένα, ήξερα κάθε λεπτομέρειά της, κάθε λακούβα που εγώ της είχα κάνει από τις ψιλο-χύμες που είχα φάει. Ακόμη κι αν ήταν για πέταμα, την είχα αγαπήσει τόσο πολύ, που διάολε, την ήθελα πίσω.

Έτσι λοιπόν, παρ' ότι φαινόταν ότι είναι πλέον σχεδόν για παλιοσίδερα, και μ' όλες αυτές τις σκέψεις, πήρα τηλέφωνο το 100 να έρθει, αφού πρώτα αναζήτησα και βρήκα αριθμό πλαισίου, τις πινακίδες που είχε όταν την κυκλοφορούσα (γιατί ο κλέφτης είχε αλλάξει πινακίδες). Μετά από λίγο ήρθε η αστυνομία, τους εξήγησα. Εκείνοι έλεγξαν τον αριθμό πλαισίου και μου είπαν ότι δεν ταιριάζει με αυτόν που είχε η δική μου. Μου είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε. Μάλλον δεν είναι αυτή που μου είχε κλαπεί.

Επιστρατεύω γνώσεις απ' το ίντερνετ, και βλέπω ότι πολλοί λένε ότι ο αριθμός πλαισίου, είναι μεν δύσκολο ν' αλλάξει, αλλά υπάρχουν επιτήδιοι που μπορούν να τον αλλάξουν. Γιατί που να πάρει, την κοίταζα αυτές τις 6 ώρες που ήταν κάτω απ' το μπαλκόνι, και ήταν ολόιδια, κάθε βαθούλωμά της, οι αλλαγές στα ανταλακτικά. Δεν μπορούσα όμως να αποδείξω τίποτε...

Ξανακοιτάζω πριν από λίγο, και αφού πλέον η αστυνομία είχε φύγει εδώ και ώρα, και αφού είχα κουραστεί να φυλάω καραούλι, ο χώρος ήταν κενός. Είχε φύγει.

Είτε ήταν τελικά η δική μου, είτε όχι, παλιοσίδερα πλέον θα μου πεις. Ε, και;

.

POTATO HEAD BLUES.

Ο Καρατζαφέρης λέει, ήτανε φτωχός, αλλά έγινε χοντρός
γιατί έτρωγε πολλές πατάτες.
Στις κεντρικές πλατείες πουλάνε πατάτες.
Το "κίνημα της πατάτας", λέει, φουντώνει.
Πολύ πατάτα ρε παιδί μου...
Μην τρως πολλές πατάτες,
θα γίνεις Καρατζαφέρης!

Louis Armstrong - Potato Head Blues
.

SHE'S A BOY I KNEW.

She’s a Boy I Knew.
Gwen Haworth documents her male-to-female gender transition through the voices of her parents, sisters, best friend and wife. The film explores the relationships of a family who unexpectedly find their bonds strengthening as they overcome their preconceptions of gender and sexuality.

.

ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Διαβάζω απόψεις και σήμερα βλέπω ότι κατατέθηκε σχετική πρόταση νόμου για την μείωση του αριθμού των βουλευτών, από 300 σε 200 (εδώ). Εν πρώτοις ακούγεται λογικό. Η χώρα έχει πλέον πρόβλημα επιβίωσης, το πολιτικό σύστημα που έχουμε των 300 έχει μεγάλο κόστος, άρα πρέπει να μειωθεί, λέει αυτή η άποψη.

Εγώ θα ήθελα να το δω λίγο διαφορετικά. Το κόστος του πολιτικού συστήματος, δεν είναι θέμα οικονομικό. Είναι θέμα δημοκρατίας. Το γεγονός ότι οι μισθοί των 300 είναι πολύ μεγάλοι, και το γεγονός ότι έχουν πολλά προνόμια, είναι θέμα όχι πρώτιστα οικονομικό, αλλά πρόκλησης απέναντι στους άλλους πολίτες που πλέον οι μισθοί τους φθάνουν τα 500 ίσως και πιο κάτω, ευρώ. Είναι θέμα τεράστιας ανισότητας, επομένως δημοκρατίας.

Και θα ήθελα να το δω ως εξής: θα ήθελα, ακριβώς για λόγους δημοκρατίας, όχι να μειωθεί το πολιτικό προσωπικό των 300, αλλά να αυξηθεί. Από 300 να γίνουν 500, 700, ίσως και 1.000. Εν πάση περιπτώσει, να έχουμε όσο το δυνατό πιο διευρυμένο πολιτικό σύστημα. Ο ελληνικός λαός, να εκπροσωπείται με όσο το δυνατόν πιο ευρύ τρόπο.

Κυρίως, θα ήθελα να δω το πολιτικό σύστημα να είναι όσο το δυνατόν πιο δύσκολα ελέγξιμο, από το σύστημα διαφθοράς που είναι διάχυτο στη χώρα μας. Γιατί αν τους κάνεις από 300, 200, θα είναι λιγότεροι, επομένως θα ελέγχονται πιο εύκολα απ' τα συμφέροντα. Ενώ όσο πιο πολλοί είναι, και όσο με πιο ευρύ τρόπο εκπροσωπείται ο ελληνικός λαός, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να ελεγχθούν. Elementary Watson!

Τώρα, για να αντιμετωπιστεί το γεγονός ότι είναι ακριβό το πολιτικό σύστημα, αυτό αντιμετωπίζεται πολύ εύκολα -μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

1. Μισθός βουλευτή 1.500 ευρώ. Μια χαρά είναι - είναι περίπου ο τριπλάσιος του ελάχιστου μισθού, όπως έχει διαμορφωθεί.
2. Κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης. Οι βουλευτές μπορούν να συνταξιοδοτούνται από το ασφαλιστικό ταμείο που εργαζόντουσαν πριν εκλεγούν. Έτσι αποφεύγονται και τα πολιτικά τζάκια και οι επαγγελματίες (ανεπάγγελτοι) πολιτικοί.
3. Κατάργηση όλων των προνομίων τους: αυτοκίνητα, δυνατότητα να έχουν πάνω από έναν σύμβουλο, γραφεία, ατέλειες σε τηλέφωνα, και άλλες ατέλειες που επιβαρύνουν τα δημόσια έξοδα.
4. Ανάλογες ρυθμίσεις για όλους τους αιρετούς. Επιπλέον:
5. Κατάργηση κάθε μορφής ασυλίας.
6. Κλειδωμένη συνταγματικά απλή αναλογική.
7. Δημιουργία συνταγματικού δικαστηρίου.

Έτσι ο κάθε βουλευτής, θα κοστίζει στο δημόσιο απλά 1.500 ευρώ το μήνα, συν τη δυνατότητα να έχουν το πολύ έναν σύμβουλο. Τίποτε παραπάνω. Επομένως, το πολιτικό σύστημα γίνεται πολύ φθηνό, και υπάρχει η δυνατότητα, για λόγους δημοκρατίας, να αυξηθεί, αντί για 300, να είναι 500 ή 700.

Αυτό που είναι πάντα το κύριο σκεπτικό, είναι ότι ειδικά τώρα που η χώρα έχει τεράστιο πρόβλημα, η δημοκρατία, πρέπει με κάθε τρόπο να διευρυνθεί, να αυξηθούν οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, και να είναι όσο το δυνατόν πιο δύσκολα ελεγχόμενοι από τα συμφέροντα που υπάρχουν. Επομένως όχι μείωση των βουλευτών, αύξηση, αλλά με ελάχιστο κόστος.

Επιπλέον, με πολύ μειωμένο μισθό βουλευτή και κατάργηση όλων των προνομίων, δίνεται η δυνατότητα, να εκλέγονται άνθρωποι όχι γιατί θα έχουν μεγάλα εισοδήματα και προνόμια, αλλά γιατί θα έχουν τη διάθεση να προσφέρουν. Το κίνητρο δεν θα είναι τα χρήματα και τα προνόμια, αλλά η προσφορά στο δημόσιο συμφέρον.

Οι λύσεις συνήθως, είναι απλές, το είχε πει κι Αϊνστάιν - συνήθως είναι κάτω απ' τη μύτη σου. Αρκεί να θέλεις να τις δεις.
.

IGGY.

.

ΕΝΕΧΥΡΟ...

Διαβάζω άρθρα και απόψεις όσων αντιτίθενται στα μνημόνια που έχει προχωρήσει η χώρα μας. Κάποιες βασικές αντιρρήσεις εκφράζονται σχετικά με παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, ή την υπαγωγή των χρωστούμενων σε άλλο δίκαιο από το Ελληνικό και συναφή θέματα.

Η λέξη "πατρίδα" σε συνεχή επανάληψη στα λεγόμενά τους. Ποτέ μα ποτέ σε όσα χρόνια ζω δεν έχω ακούσει πιο συχνά να επαναλαμβάνεται η λέξη "πατρίδα". "Πατρίδα", "Πατριωτική πολιτική", σχεδόν απ' όλους, είτε οι απόψεις τους ήταν υπέρ είτε κατά του μνημονίου. Μέχρι τον Τσίπρα άκουσα να μιλάει για "πατρίδα".

Μπροστά σ' όλους αυτούς έχω να δηλώσω άπατρις, ότι εν τέλει δε με ενδιαφέρει η πατρίδα τους, δεν έχω τίποτε κοινό μ' όλους αυτούς που γυρνοβολάνε μ' ελληνικές σημαίες στην πλάτη ή η στοματική τους κοιλότητα τους έχει πάθει "πατριωτική" διάρροια.

Δε με ενδιαφέρει η προπαγάνδα τους που είναι τρίχες φυσικά για αδαείς, τρομολαγνία κι ανοησίες γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει η δυνατότητα να συμβούν. Αλλού είναι το θέμα. Δεν κινδυνεύει ούτε η Ακρόπολη, ούτε κάποιο νησί: η ίδια μας η ζωή κινδυνεύει.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι η εργασία η δική μου όλων των ελλήνων εργαζόμενων έχει βγει στο σφυρί. Όσων -τουλάχιστον- έχουν εργασία, γιατί πλέον οι άνεργοι -επίσημα- έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο.

Αυτό είναι που έχει στην πραγματικότητα μπει εδώ ενέχυρο:

η εργασία η δική μου, η δική σου, όλων μας.

Και αυτό είναι που πρέπει ν' ανατραπεί.

* * * * * * * * * * *
Και δύο ακόμη επισημάνσεις: Δύο πράγματα που με ενοχλούν πολύ:

1. Ότι σε κάθε γειτονιά στην Αθήνα, έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια "καταστήματα", για "αγορά χρυσού". Όπου γυρίσει το μάτι μου τα βλέπω μπροστά μου και νομίζω ότι ζω κάποιον εφιάλτη.

2. Σε όλον αυτόν τον κακό χαμό, η Εκκλησία έχει πάρει τα πάνω της με μόνιμη επωδό τα συσσίτια που διοργανώνει. Άνθρωποι που βρίσκονται σε αδυναμία καταφεύγουν στην ελεημοσύνη της. Τα δε μέσα μαζικής αποβλάκωσης το διαφημίζουν, της αποδίδουν τιμές γι' αυτό.

Στις δύσκολες εποχές οι καιροσκόποι πάντα ποντάρουν.

Ο πόνος πουλάει, και -ως εκ τούτου-, αγοράζεται.

* * * * * * * * * * *

.

WHAT'S IN A NAME?

What's in a Name?
A short documentary directed by Ben J. Kullerd & Caitlin Lundin.
------
Four transgender Austin, Texas residents share intimate stories about their gender transitions. Shane Whalley, a professor and employee of the University of Texas, discusses hir genderqueer identity, transition into a new, unexplored gender identity and choice of a gender non-specific name. Phoenix, a data consultant, discusses his journey from womanhood to manhood, the struggles he has faced as both transgender and African-American, and the relevance of the mythical origins of his chosen name. Tatiana Young, a UT graduate student in Women's & Gender Studies, talks about her transition from boyhood to womanhood, her indigenous Hawaiian heritage, the strength of choosing a powerful name and the importance of not taking oneself too seriously. Karen Collett, a software developer, discusses her more recent transition into womanhood, the significance of her chosen name and the humor and joy one can find in overcoming the struggles of gender transition.
------
Documentary directed, shot, edited and produced by Ben Kullerd and Caitlin Lundin, with Huda Abdul-Razzak on second camera and set design

.

HURDY GURDY MAN.

by Butthole Surfers.
.