ΤΙ ΕΙΝ' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΝΕ QUEER;

Αντιγράφω από εδώ.

...Τρεις μέρες με συζητήσεις, περφόρμανς, προβολές, συλλογική κουζίνα και συλλογικές αντιστάσεις, με στάσεις στις επιθυμητικές μας αναζητήσεις και τις έμφυλες απορίες, στις απόρροιες του προσωπικού που γίνεται πολιτικό, τρεις μέρες με συναυλίες, πάρτυ και εργαστήρια χαρτογραφούμε τις εμπειρίες μας, ξανασκεφτόμαστε πάνω στα πολιτικά μας εργαλεία, αυτοοργανωνόμαστε, επιθυμούμε, χτίζουμε κοινότητες και δίκτυα, σμιλεύουμε τις οικειότητες αλλά και τις διαφορές μας, και διασχίζουμε τους ιστούς της πόλης.
Όλα τα φύλα και όλες οι σεξουαλικότητες είναι ευπρόσδεκτες..
Οι αλλόκοτες, οι φεμινίστριες, οι λεσβίες και οι αδερφές, τα φρικιά,
οι ανώμαλες, τα τρανς αγόρια και κορίτσια της συνέλευσης
What Queer Fest?
Ή, τι είναι αυτό το κουίρ τέλος πάντων; Τι άλλο θα μας βρει σε αυτές τις εποχές του «μεταμοντερνισμού» και της «ρευστότητας»; Δεν μας έφταναν οι φεμινίστριες; Δεν είναι πια ίσες οι γυναίκες και οι άντρες; Και οι ομοφυλόφιλοι; Ε, αυτοί πια είναι παντού. Παντρεύονται κιόλας. Ε, τι κουίρ και κουραφέξαλα μας τσαμπουνάνε;
Από την πρώτη αναγνωριστική συνάντηση, σε μια μονοκατοικία στα Πετράλωνα, μέχρι και αυτές στην κατάληψη Σκαραμαγκά, βρισκόμαστε σχεδόν ένα χρόνο τώρα και ρωτάμε η μία τον άλλο για το τι θα κάνουμε, πώς θα το κάνουμε και γιατί θα το κάνουμε. Ίσως αφορμή να υπήρξε ο Δεκέμβρης και οι ρωγμές του -αν και οι βαθιές ρωγμές στην καθημερινότητα μας, οι διχασμοί ανάμεσα στην αστυνομευτική κανονικότητα κι αυτό που ζούμε, αποτελούν την οικεία ιστορία της εμπειρίας μας -κι αυτή η ιστορία είναι παλιά. Έτσι βρεθήκαμε να ζητάμε ξανά και ξανά όλο και περισσότερο χώρο για τη ζωή μας και την κάβλα μας. Χώρο για δημιουργία και ανατροπή. Βρεθήκαμε μέσα από ομάδες που την ψάχνουν με τα φύλα και τις σεξουαλικότητες τους, που πολλές φορές γίνονται και ενοχλητικές με τα «έμφυλα θέματά» τους. Βρεθήκαμε και εκτός αυτών των ομάδων. Στο δρόμο, στην πόλη, στις διαδρομές του προσωπικού που γίνεται πολιτικό.
Φτιάξαμε μια συνέλευση ως αλλόκοτες, φεμινίστριες, λεσβίες κι αδερφές, ως φρικιά κι ανώμαλες, ως τρανς αγόρια και κορίτσια. Θα χτίσουμε τρεις μέρες τον Νοέμβρη για αυτό που είμαστε, για την εμπειρία μας, για την κοινωνική απελευθέρωση. Αποτελούμε μια κοινότητα που νιώθει κυριολεκτικά στο πετσί της την εξουσία του καταναγκασμού “των δύο φύλων και της μίας σεξουαλικότητας”. Δεν είμαστε εδώ για να σπάσουμε τα στερεότυπα αλλά είμαστε εδώ επειδή αυτά σπάνε καθημερινά πάνω μας και χρειάζεται μόνο να στρέψουμε το βλέμμα στο κοινωνικό μας σώμα για να το δούμε.
Είμαστε εδώ για το πολιτικό που επιμένει (σε επαναστατικούς ή μη κύκλους) να μην αποκαλείται “πολιτισμικό” ή “δευτερεύον” από τους εργολάβους των διαφόρων πολιτικών ταυτοτήτων, είμαστε εδώ για την πολιτική πράξη που επιμένει να φαντάζεται, να ρισκάρει, να κάνει αυτοκριτική. Είμαστε εδώ για να διαπραγματευτούμε από κοινού τα σώματα και τις επιθυμίες μας όπως τα βιώνουμε σε ένα πλαίσιο καπιταλιστικών, πατριαρχικών σχέσεων και κυρίαρχων εθνικών αφηγήσεων. Και είμαστε εδώ, συλλογικά και αυτοοργανωμένα διεκδικώντας χώρο και χρόνο για αυτά τα τα σώματα που πονάνε και ξέρουν, που επιθυμούν και αντιστέκονται.

.

THE MERCY SEAT.

.

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ CITY UNCOVERED ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΛΟΑΔ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.

LGBTQ Ypopsifioi Sto City Uncovered 72 .

ΔΥΟ ΒΙΝΤΕΟ / ΕΙΡΗΝΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΜΠΡΟΥΝΗΣ.

.

IN THE CITY.

.

MY PRINCESS BOY.

My Princess Boy tells the story of a young boy who is not like other boys his age because he desires to be a princess.
Dyson's father, Dean Kilodavis, says, "I'm fine with it. I just want him to be happy and healthy." Dean continues, "In the end, when he's grown up, I want him to be able to say that no matter what he chooses, my parents were supportive of me." Dean says Dyson knows he has a sanctuary at home.

.

TOMBOY.

Tomboy, by Barb Taylor.
Barb Taylor: Alex a 9year old girl fights bullying and gender stereotypes. I was the director and producer. This film is based on a book by Karleen Pendleton Jiménez who worked closely with me on the video. We won Best Animation at Orlando Hispanic Film Festival, Best Web Animation at Savannah Animation Festival, CBC Canadian Reflections Award among others.
Other members of the crew include Wendy Parkin - Animation Supervisor and Co-Director, Tony Tarantini - Layout Supervisor, Alejandra Nuñez - Music, Eduardo Gonzalez - sound.

"HIR" - A TRANSGENDER POEM.

Το παρακάτω παρουσιάστηκε από τις Alysia Harris & Aysha El Shamayleh, στο HBO's Brave New Voices, την Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Αξίζει να το δείτε.


* * * * * * * * * * *
Melissa sits in the back of the classroom afraid to speak up,
She pulls akwardly at her extra loose khaki cargo pants,
She doesn't want the boys to notice her.

James finds himself at the back of a classroom,
His baseball cap casts a shadow on his pimple stained forehead,
A wide shirt hangs from his broad shoulders,
But no one ever noticed him.

Melissa
The teacher asks,
And she says nothing because she is not here,
And Melissa has never been here,
Because Melissa is just some abstract jumble of syllables that doesn't fit her position,
She is not what she seems,
She doesn't want to have to explain to her mother for the 232nd time why she doesn't want to wear a dress to prom,
Doesn't paint her face it's cause her whole body is painted on.

Melissa, Melissa

James doesn't want to have to explain where he came from,
Cause with the exception of Melissa he has been deemed an abstract reality by everyone,
All he wishes for is to get to wear a tuxedo to prom.

And Melissa has been tucking in breasts that will be growing for three years now,
Been using duct tape to press them down and mould them more into pecs,
She just wishes that people would understand that at birth her genatils didn't know which way to grow,
Mad at God who couldnt relay a message directly to her hormones that they should produce more testosterone,
The only person who understands her is James,
And they have been playmates since the age of four,
Around the time girls notice boys and boys notice girls,
See James' family wanted daughters instead of sons,
And Melissa was always like that male beetle that everyone called a ladybug,

Melissa, Melissa where is she?
Sometimes she wishes she could rip the skin of her back,
Every moment of everyday feels trapped in the flesh of a stranger,
Melissa,
As she stands to her feet wanting to say
"I'm here, I've been here since I was born, so quit asking me if I'm a him or a her, Cause when you combine the two pronouns you get H.I.R,
Hir,
And God combined the two genders and put me in this body transgendered,
I'm here so quit talking about me like I'm not here."

James falls back into Melissa's skin,
And the two comfort each other in a syncapated heartbeats,
Waiting for the day when Melissa can finally scrub off this made up genetic make up,
When the teacher asks for James and he can say
"I'M HERE."
.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: ΣΧΟΛΕΙΟ - ΑΣΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ.

Πολύ ενδιαφέρον το θέμα που ακολουθεί. Αντιγράφω από το SigmaLive.

Αυστραλία: Σχολείο-ασπίδα για τους ομοφυλόφιλους μαθητές.
22 Οκτωβρίου 2010, SigmaLive/ΑΠΕ
Σ' ένα προεκλογικό κλίμα όπου η ομοφυλοφοβία, όπως και η ομοφυλοφιλία, είναι στο προσκήνιο, δίπλα στα βασικά θέματα, οικονομικό, εκπαιδευτικό και κλιματολογικό, στην αυστραλιανή πολιτεία της Βικτορίας, δημιουργείται ένας συνασπισμός από 11 σχολεία "ασπίδα" για τους ομοφυλόφιλους μαθητές.
Είναι η πρώτη φορά που το εκπαιδευτικό σύστημα προβαίνει σε παρόμοια κίνηση, γεγονός που έχει προκαλέσει αντιμαχόμενες αντιδράσεις. Τα 11 σχολεία, μεταξύ των οποίων και το «Πρίνσες Χιλ», σχηματίζουν ένα μέτωπο το οποίο παίρνει την ονομασία "Συνασπισμός Ασφαλών Σχολείων" (Safe Schools Coalition).
Στόχος και περιεχόμενο του προγράμματος είναι να ενθαρρυνθεί η καλλιέργεια καλών και πολιτισμένων σχέσεων μεταξύ ομοφυλόφιλων και μη μαθητών, να γίνει, δε, ειδική εκπαίδευση των δασκάλων ώστε να μπορούν να εντοπίσουν και να πατάξουν την ομοφυλοφοβία στην τάξη.
Μαθητές και εκπαιδευτικοί θα έχουν όλη τη στήριξη που χρειάζονται από το εκπαιδευτικό σύστημα, ενθαρρύνονται, δε, να δημιουργήσουν αφίσες, πληροφοριακό υλικό και φόρουμ που θα προωθούν την διαφορετική σεξουαλικότητα στα σχολεία.
Η υπουργός Παιδείας, Μπρόνγουϊν Πάϊκ, είπε αναφορικά ότι 'ελπίζει και άλλα σχολεία να στηρίξουν αυτήν την κίνηση και να τεθούν ευνοϊκά προς την ομοφυλοφιλία, ευαισθητοποιώντας, μ' αυτόν τον τρόπο και την ευρύτερη κοινωνία στο θέμα της ομοφυλοφιλίας'.
"Αν τα παιδιά νοιώθουν απομονωμένα εξαιτίας της σεξουαλικότητάς τους, αυτό θα επηρεάσει την σχολική τους απόδοση και την ψυχολογική τους ανάπτυξη", δήλωσε η υπουργός.
Η δημοσιότητα του θέματος αυτού στα σχολεία έφερε στην επιφάνεια και το γεγονός ότι η κ. Πάϊκ είναι μητέρα δεδηλωμένου ομοφυλόφιλου.
Γνωστό έγινε, επίσης, ότι το 60% των ομοφυλόφιλων μαθητών αντιμετωπίζουν λεκτικές επιθέσεις και σωματικές κακοποιήσεις, το μεγαλύτερο δε ποσοστό αυτών συμβαίνουν στο σχολείο.
Τη στάση του εκπαιδευτικού συστήματος στο θέμα των ομοφυλόφιλων μαθητών, στηρίζουν οι ψυχολόγοι και οι υποστηριχτές της ομοφυλοφιλίας, το αυστραλιανό χριστιανικό λόμπι, όμως, εκδήλωσε ανησυχία, υποστηρίζοντας ότι "με το να παρουσιάζεται η ομοφυλοφιλία ως κάτι φυσιολογικό, σ' αυτό το στάδιο δεν δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά ν' ανακαλύψουν πραγματικά τον εαυτό τους και τη σεξουαλικότητά τους και η ανησυχία μας βασίζεται στο ότι μερικά από τα προγράμματα αυτά προωθούν την ομοφυλοφιλία και δεν δίνουν το χρόνο στα παιδιά να βρούνε μόνα τους την απάντηση", δήλωσε ο γενικός διευθυντής του οργανισμού, Ρομπ Γουόρντ.
Το εν λόγω πρόγραμμα επρόκειτο να παρουσιαστεί επίσημα χθες από την υπουργό Παιδείας κ. Μπρόνγουϊν Πάϊκ. Η κυβέρνηση της Βικτορίας διαθέτει $80.000 στον Συνασπισμό Ασφαλών Σχολείων και $30.000 για τη διενέργεια εκπαιδευτικού σεμιναρίου με στόχο να βοηθηθούν οι εκπαιδευτικοί στο να μπορούν να εντοπίζουν και να ελέγχουν την ομοφυλοφιλία στα σχολεία. Ο γνωστός παιδοψυχολόγος, Μάϊκλ Κάργκρεκ, ενέκρινε το πρόγραμμα.

.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΌ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΑΔ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ.

Αντιγράφω από τα Νέα.

Πρόστιμο στη Ρωσία από το ΕΔΑΔ για παραβίαση των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) επέβαλε στη Ρωσία πρόστιμο για καταπάτηση των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων και για απαγόρευση πραγματοποίησης gay parade στη Μόσχα.
Ο ακτιβιστής σε θέματα δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων Νικολάι Αλεξέγιεφ υποστήριξε ότι η Ρωσία παραβίασε την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, την οποία έχει προσυπογράψει ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Το ΕΔΑΔ αποφάσισε ότι η Ρωσία έχει καταστρατηγήσει το δικαίωμα της ελεύθερης συνάθροισης και έχει προβεί σε διακρίσεις βασισμένη στον σεξουαλικό προσανατολισμό. Ζήτησε από τη Μόσχα να πληρώσει 29.510 ευρώ στον Αλεξέγιεφ ως αποζημίωση.
«Ο φόβος να οδηγήσει μια διαδήλωση σε ταραχές δεν είναι αρκετός ώστε να δικαιολογήσει την απαγόρευσή της» ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Αντιγράφω και την απόφαση από την ιστοσελίδα του ΕΔΑΔ.

Repeated unjustified Ban on Gay-Rights Marches in Moscow
In today’s Chamber judgment in the case Alekseyev v. Russia (application nos 4916/07, 25924/08 and 14599/09), which is not final1, the European Court of Human Rights held, unanimously, that there had been:
A violation of Article 11 (freedom of assembly and association);
A violation of Article 13 (right to an effective remedy);
A violation of Article 14 (prohibition of discrimination) of the European Convention on Human Rights
The case concerned the complaints by a Russian gay-rights activist about a repeated rejection by the Moscow authorities of his requests to organise gay-pride parades.
Principal facts
The applicant, Nikolay Alekseyev, is a Russian national who was born in 1977 and lives in Moscow (Russia). He was one of the organisers of several marches in 2006, 2007 and 2008 which were aimed at drawing public attention to the discrimination against the gay and lesbian community in Russia and to promoting tolerance and respect for human rights.
The organisers submitted notices to the Moscow mayor’s office on several different occasions announcing their intention to hold marches. They also undertook to cooperate with the law-enforcement authorities in ensuring safety and respect for public order by the participants and to comply with the regulations on restriction of noise levels when using loud speakers and sound equipment. Despite that, all they received were refusals to hold the marches. The mayor’s decisions explained those refusals with the need to protect public order, health, morals and the rights and freedoms of others, as well as to prevent riots. The decisions specified that, as numerous petitions had been received against the marches, negative reactions - including violence - against the participants in the marches were likely, which in turn could lead to public disorder and mass riots.
In addition to the official decisions issued on those occasions, the Moscow mayor and his staff were quoted in the media more than once saying that “the government of Moscow would not even consider the organisation of gay marches” and that no gay parade would be allowed in Moscow under any circumstances “as long as the city mayor held his post”. The mayor further called for an “active mass media campaign … with the use of petitions brought by individual and religious organisations” against the gay-pride marches.
Their marches having been refused, the organisers informed the mayor’s office of their intention to hold short pickets instead on the days initially planned for some of the marches. The pickets were also refused. Mr Alekseyev challenged unsuccessfully in court the decisions not to allow the marches or the pickets.
Complaints, procedure and composition of the Court
Relying on Articles 11, 13 and 14, Mr Alekseyev complained about the repeated ban on holding the gay-rights marches and pickets, about not having an effective remedy to challenge those bans, and about them being discriminatory because of his and the other participants’ sexual orientation.
The applications were lodged with the European Court of Human Rights on 29 January 2007, 14 February 2008 and on 10 March 2009.
Judgment was given by a Chamber of seven, composed as follows:
Christos Rozakis (Greece), President,
Nina Vajić (Croatia),
Anatoly Kovler (Russia),
Elisabeth Steiner (Austria),
Khanlar Hajiyev (Azerbaijan),
Dean Spielmann (Luxembourg),
Sverre Erik Jebens (Norway), Judges,
and also André Wampach, Deputy Section Registrar.
----------------------
Decision of the Court
Article 11
The Court recalled that Article 11 protected non-violent demonstrations which might annoy or offend people who did not share the ideas promoted by the demonstrators. It also stressed that people had to be able to hold demonstrations without fearing that they would be physically agressed by their opponents.
At the same time, the mere risk of a demonstration creating a disturbance was not sufficient to justify its ban. If every probability of tension and heated exchanges between opposing groups during a demonstration resulted in the demonstration’s prohibition, society would be deprived of hearing differing views on questions which offended the sensitivity of the majority opinion, and that ran contrary to the Convention principles.
The Moscow authorities had repeatedly, over a period of three years, failed to adequately assess the risk to the safety of the participants and public order. Although counter protesters could have indeed taken to the streets to oppose the gay-pride marches, the Moscow authorities should have made arrangements to ensure that both events proceeded peacefully and lawfully, thus allowing both sides to express their views without a violent clash. Instead, by banning the gay pride marches, the authorities had effectively approved of and supported groups who had called for the disruption of the peaceful marches, in breach of law and public order.
The Court further noted that the considerations of safety had been of secondary importance for the decisions of the authorities who had been mainly guided by the prevailing moral values of the majority. The Moscow mayor had on many occasions expressed his determination to prevent gay parades, as he found them inappropriate. The Russian Government had also stated in their submissions to the Court that such 2
events had to be banned as a matter of principle because gay propaganda was incompatible with religious doctrines and public morals, and could harm children and adults who were exposed to it.
The Court stressed that if the exercise of the right to peaceful assembly and association by a minority group were conditional on its acceptance by the majority, that would be incompatible with the values of the Convention. The purpose of the gay pride demonstrations had been to promote respect for human rights and tolerance towards sexual minorities; they had not intended to include nudity or obscenity, nor to criticise public morals or religious views. In addition, while no European consensus had been reached on questions of adoption by or marriage between homosexual people, ample case law had shown the existence of a long-standing European consensus on questions such as the abolition of criminal liability for homosexual relations between adults, on homosexuals’ access to service in the armed forces, to the granting of parental rights, to equality in tax matters and the right to succeed to the deceased partner’s tenancy. It was also clear that other Convention member States recognised the right of people to openly identify themselves as gay and to promote their rights and freedoms, in particular by peacefully and publicly gathering together. The Court emphasised that it was only through fair and public debate that society could address such complex issues as gay rights, which in turn would benefit social cohesion, as all views would be heard. An open debate of the kind, which had been exactly the type of event the demonstrators had attempted to organise unsuccessfully many times, could not have been replaced by Moscow’s official figures expressing uninformed views considered to be popular.
Consequently, the bans imposed on the holding of gay-rights marches and pickets had not been necessary in a democratic society, and had been in violation of Article 11.
Article 13
The Court noted that there had been no legally binding rule obliging the authorities to decide on the holding of the marches before the dates on which those had been planned. Therefore, there had been no effective remedy available to Mr Alekseyev that could have provided adequate redress in respect of his complaints. There had thus been a violation of Article 13.
Article 14
The Court observed that the main reason for the bans on the gay marches had been the authorities’ disapproval of demonstrations which, they considered, promoted homosexuality. In particular, the Court could not disregard the strong personal opinions publicly expressed by the Moscow mayor and the undeniable link between those statements and the bans. Consequently, the Court found that, as the Government had not justified their bans in a way compatible with the Convention requirements, Mr Alekseyev had suffered discrimination because of his sexual orientation. There had therefore been a violation of Article 14.
Article 41
Under Article 41 (just satisfaction) of the Convention, the Court held that Russia was to pay to Mr Alekseyev 12,000 euros (EUR) in respect of non-pecuniary damage and EUR 17,510 for costs and expenses.
------------
1 Under Articles 43 and 44 of the Convention, this Chamber judgment is not final. During the three-month period following its delivery, any party may request that the case be referred to the Grand Chamber of the Court. If such a request is made, a panel of five judges considers whether the case deserves further examination. In that event, the Grand Chamber will hear the case and deliver a final judgment. If the referral request is refused, the Chamber judgment will become final on that day.
Once a judgment becomes final, it is transmitted to the Committee of Ministers of the Council of Europe for supervision of its execution. Further information about the execution process can be found here: www.coe.int/t/dghl/monitoring/execution

.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ: "ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΕΠΑΡΚΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ HIV/AIDS ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ".

Αναδημοσιεύω ανακοίνωση της μή κυβερνητικής οργάνωσης "Θετική Φωνή", σχετικά με ερώτηση που κατατέθηκε στην Βουλή, με θέμα "Αναγκαιότητα επαρκούς ενημέρωσης και επαρκών μέτρων προφύλαξης για τον HIV/AIDS στη χώρα μας".

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
χτες και κατόπιν συστηματικής δουλειάς της «Θετικής Φωνής», κατατέθηκε στη Βουλή ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα «Αναγκαιότητα επαρκούς ενημέρωσης και επαρκών μέτρων προφύλαξης για το HIV/AIDS στη χώρα μας» από τους βουλευτές: Φώτη Κουβέλη, Θανάση Λεβέντη, Νίκο Τσούκαλη και Γρηγόρη Ψαριανό.
Μένει τώρα να δούμε ποια θα είναι η απάντηση του Υπουργού. Η Θετική Φωνή είναι σε επαφή με όλη τη διακομματική ομάδα βουλευτών για το HIV/AIDS και σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλες πρωτοβουλίες βουλευτών. Να θυμίσουμε ότι μέχρι στιγμής έχουν υποβάλλει ερωτήσεις κατόπιν συνεργασίας μαζί μας οι κ.κ. Κριτσωτάκης, Μουλόπουλος από το ΣΥΡΙΖΑ για το εθνικό στρατηγικό σχέδιο και η κα Αυγερινοπούλου από τη ΝΔ για την πανελλήνια ημέρα ΤΕΣΤ ενώ την πρόταση του κ. Κουρουμπλή από το ΠΑΣΟΚ να μας δεχθούν στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής όπου θα υποβάλλουμε τα αιτήματά μας την έχουν προσυπογράψει σχεδόν όλοι οι βουλευτές της διακομματικής ομάδας.

Αντιγράφω και την ερώτηση όπως τέθηκε από τους βουλευτές, από εδώ.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον κ. Υπουργό
Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Θέμα: «Αναγκαιότητα επαρκούς ενημέρωσης και επαρκών μέτρων προφύλαξης για το HIV/AIDS στη χώρα μας».
-----------------------
Ανησυχία προκαλούν τα διαρκώς αυξανόμενα κρούσματα του HIV/AIDS στη χώρα μας. Ο αριθμός των οροθετικών αυξάνεται διαρκώς, με τους περισσότερους φορείς να είναι νέοι άνθρωποι. Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα -με την αφορμή της έναρξης λειτουργίας της κινητής μονάδας ενημέρωσης και γρήγορης εξέτασης για τον ιό HIV/AIDS υπό την αιγίδα του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, την υποστήριξη της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης και Αντιμετώπισης του HIV/AIDS και του Οργανισμού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων- εκτιμάται ότι οι αδιάγνωστοι οροθετικοί στη χώρα μας φτάνουν τους 16.000, ενώ οι καταγεγραμμένοι φορείς του ιού HIV/AIDS είναι 7.881.
Ο υψηλός αριθμός των οροθετικών σε συνδυασμό με τη χαλάρωση των μέτρων προφύλαξης και την απουσία σχετικής εκστρατείας ενημέρωσης, τα τελευταία χρόνια, έχουν οδηγήσει σε διαρκή αύξηση στον αριθμό των κρουσμάτων της λοίμωξης και σε σοβαρές απειλές για τη δημόσια υγεία. Οι ελλείψεις που εντοπίζονται σε κεντρικό επίπεδο είναι μεγάλες, καθώς στη χώρα μας απουσιάζουν οι συντονισμένες προσπάθειες όσον αφορά στα προγράμματα πρόληψης, ενημέρωσης και αντιμετώπισης του HIV/AIDS στον γενικό πληθυσμό, στους μετανάστες, στα εκδιδόμενα άτομα, στους φυλακισμένους, στους χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών, στον ιατρονοσηλευτικό χώρο, στα σχολεία κ.ά. Οι ελλείψεις αυτές, αναμφισβήτητα, επιτείνουν την ανάγκη για μεγαλύτερες δαπάνες στα κέντρα πρόληψης, ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης (πρωτογενής πρόληψη), αλλά και καθολικής προληπτικής ενημέρωσης (σχολεία, στρατός, Μ.Μ.Ε. κλπ.) και έγκαιρης διάγνωσης (δευτερογενής πρόληψη) στη χώρα μας.
Κατόπιν τούτων, ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
1. Ποιες οι δράσεις που έχουν δρομολογηθεί ή πρόκειται να δρομολογηθούν στα πλαίσια του Εθνικού Σχεδίου Δράσης 2008-2013 με σκοπό την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση, την έγκαιρη διάγνωση, την προφύλαξη και καταπολέμηση του HIV/AIDS;
2. Ποια τα αποτελέσματα των δράσεων αυτών;
Οι ερωτώντες βουλευτές
Φώτης Κουβέλης
Θανάσης Λεβέντης
Νίκος Τσούκαλης
Γρηγόρης Ψαριανός

Δείτε επίσης την ιστοσελίδα της "Θετικής Φωνής": www.positivevoice.gr.
.